Original Post

Πλήρες Κείμενο:

_ Ἱερὰ τὰ πάτρια τιμήσω_ Ο Όρκος των Ελλήνων και η σύγχρονη υποκρισία Αν θέλετε να λέγεστε Έλληνες και ο στρατός σας να ονομάζεται Ελληνικός, τότε ο όρκος των στρατιωτών οφείλει να δίδεται στους Πατρώους Θεούς και Ήρωες του πολέμου και της στρατηγικής, όπως οι ιατροί εξακολουθούν να επικαλούνται και να ορκίζονται στους Ιητήρες Θεούς της ελληνικής θρησκευτικής παραδόσεως.

Αν δεν το επιθυμείτε, τότε να έχετε το θάρρος της ιστορικής συνέπειας.

Ονομάστε το κράτος σας Ρωμανία και τον στρατό σας Ρωμαϊκό ή Ρωμανικό, ως κληρονόμο του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους.

Διότι τα ονόματα έχουν νόημα.

Η ιστορία έχει συνέχεια.

Και η ταυτότητα απαιτεί συνέπεια. Διαλέξτε.

Έλληνες ή Ρωμηοί.

Δεν είναι δυνατόν να επικαλείστε τον Λεωνίδα, τον Θεμιστοκλή, τον Αλέξανδρο και τους Μαραθωνομάχους ως προγόνους, αλλά να θεωρείτε ξένη τη θρησκεία, Τους Θεούς και τις παραδόσεις που τους γέννησαν.

Δεν είναι δυνατόν να υμνείτε την αρχαία Ελλάδα, να αντλείτε κρατικά έσοδα από τους Ιερούς Ναούς και τα Τεμένη των Θεών μας, να επικαλείστε την κληρονομιά της σε κάθε εθνική επέτειο και ταυτόχρονα να αρνείστε κάθε δεσμό με το πνευματικό και θρησκευτικό της υπόβαθρο. Οι Αθηναίοι έφηβοι, όταν αναλάμβαναν την υπεράσπιση της πατρίδος τους, δεν ορκίζονταν σε ξένες παραδόσεις ούτε σε θρησκείες που εμφανίσθηκαν αιώνες αργότερα.

Ορκίζονται ενώπιον Της Αγλαύρου, Του Άρεως και Του Ενυαλίου.

Ορκίζονται στους Θεούς της πόλεώς τους και στους προγόνους τους.

Και διακηρύσσουν «Οὐ καταισχυνῶ τὰ ἱερὰ ὅπλα.

Οὐδ’ ἐγκαταλείψω τὸν παραστάτην.

Ἀμυνῶ δὲ καὶ ὑπὲρ ἱερῶν καὶ ὁσίων.

Τὴν πατρίδα οὐκ ἐλάσσω παραδώσω, πλείω δὲ καὶ ἀρείω.

Καὶ ἱερὰ τὰ πάτρια τιμήσω.» Αυτός είναι ο όρκος των Αθηναίων πολιτών-οπλιτών. «Ἱερὰ τὰ πάτρια τιμήσω.» Όχι θα τα ανεχθώ.

Όχι θα τα μελετώ ως μουσειακά εκθέματα.

Όχι θα τα εκμεταλλεύομαι τουριστικά.

Αλλά θα τα τιμώ.

Και μάρτυρες του όρκου δεν είναι αφηρημένες, απρόσωπες έννοιες και δήθεν ιδέες - ούτε μεταγενέστερες δοξασίες.

Είναι η Άγραυλος, ο Ενυάλιος και ο Άρης.

Αυτή είναι η πολιτειακή, στρατιωτική και θρησκευτική παράδοση των Ελλήνων.

Όσοι σήμερα θεωρούν ότι μπορούν να διατηρούν τον τίτλο του «Έλληνα», να επικαλούνται τον Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες και τη Σαλαμίνα, αλλά ταυτόχρονα να αποκηρύσσουν ως "ξένους " Τους Θεούς μας , τα Ιερά και τα Πάτρια των προγόνων μας, δεν λύνουν την αντίφαση.

Την επιδεινώνουν.

Θέλουν τα αποτελέσματα χωρίς τις αιτίες.

Τους ήρωες χωρίς Τους Θεούς τους Τον πολιτισμό χωρίς τις ρίζες του. Την Ελλάδα χωρίς τον Ελληνισμό.

Δεν γίνεται.

Και όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως φυσιολογικό, παραμένει μια ιστορική, πολιτισμική και πνευματική αντίφαση που δεν μπορεί να σταθεί.

Μια υβριδική καρικατούρα ταυτότητας, αποκομμένη από τις ίδιες της τις ρίζες.

Ένα κατασκεύασμα που αξιώνει τον Λεωνίδα, τον Θεμιστοκλή και τον Αλέξανδρο, αλλά απορρίπτει τους Θεούς στους οποίους οι ίδιοι απέδιδαν τιμές και θυσίες.

Που επικαλείται τον Μαραθώνα αλλά αποστρέφεται την παράδοση που γέννησε τους Μαραθωνομάχους.

Που υμνεί την αρχαία Ελλάδα στις εθνικές εορτές, προβάλλει τους Ιερού Ναούς και τα Τεμένη Των Θεών μας σε ολόκληρο τον κόσμο και αντλεί κύρος και οικονομικά οφέλη από αυτά , αλλά ταυτόχρονα αρνείται κάθε ουσιαστικό δεσμό με το θρησκευτικό και πνευματικό της υπόβαθρο.

Και τέτοιες αντιφάσεις δεν γεννούν ούτε σεβασμό ούτε κύρος.

Γεννούν σύγχυση, απαξίωση και εν τέλει χλευασμό.

Διότι η ιστορία δεν είναι παντοπωλείο, ώστε να διαλέγει κανείς μόνο όσα τον βολεύουν.

Η ιστορική μνήμη δεν τεμαχίζεται.

Η πολιτισμική κληρονομιά δεν ακρωτηριάζεται.

Και η ταυτότητα δεν μπορεί να στηρίζεται σε επιλεκτικές αμνησίες.

Η ιστορική και εθνοπολιτισμική συνέπεια απαιτεί επιλογή.

Εὖγε τῷ Ἕλληνι ἀξιωματικῷ.

Ἄξιος ὑπὸ τὰ ὄμματα καὶ τὴν σκέπην Τῶν Θεῶν καὶ Ἡρώων τοῦ ἔθνους ἡμῶν.

Και προς όσους έσπευσαν να τον στοχοποιήσουν, να τον λοιδορήσουν ή να αμφισβητήσουν το δικαίωμά του να εκφράζει ελεύθερα τις πεποιθήσεις του, ας γνωρίζουν το εξής: Οι συκοφαντίες δεν μεταβάλλουν την αλήθεια.

Οι κραυγές δεν αντικαθιστούν τα επιχειρήματα.

Και η οργανωμένη πίεση δεν μετατρέπει το άδικο σε δίκαιο.

Όσο περισσότερο επιχειρείτε να φιμώσετε μια φωνή, τόσο περισσότερο αναδεικνύετε τη δύναμή της.

Δεν είναι μόνος.

Πίσω του στέκονται χιλιάδες Έλληνες που αρνούνται να απολογηθούν για την ταυτότητα, την ιστορία και τις παραδόσεις τους.

Άνθρωποι που δεν εκφοβίζονται από επιθέσεις, χαρακτηρισμούς και δημόσιες διαπομπεύσεις.

Διότι υπάρχουν στιγμές όπου η σιωπή γίνεται συνενοχή.

Και υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να σταθούν όρθιοι.

Τιμή σε όσους δεν λησμονούν ποιοι είναι.

Τιμή σε όσους δεν δειλιάζουν να το δηλώσουν.

Τιμή σε όσους στέκονται ακόμη υπό το βλέμμα των Αθανάτων Θεών και των Ηρώων τοῦ Ἔθνους ἡμῶν. Κέων Λοκρός Εσπέριος Ι.Κ. ΟΦΙΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους