«Εις μνήμην της ποιήτριας Βικτωρίας Θεοδώρου (1926-2019): «Όταν η λύρα και το λαγούτο ψάλλουν τον έρωτα ελευθερίας…» (γράφει η Έφη Μπουκουβάλα- Κλώντζα) 6ος αιώνας π.Χ. .Η μέλαινα τριήρης...

Πλήρες Κείμενο:

«Εις μνήμην της ποιήτριας Βικτωρίας Θεοδώρου (1926-2019): «Όταν η λύρα και το λαγούτο ψάλλουν τον έρωτα ελευθερίας…» (γράφει η Έφη Μπουκουβάλα- Κλώντζα) 6ος αιώνας π.Χ. .Η μέλαινα τριήρης παραπλέοντας σε κρημνώδεις ακτές μεταφέρει εξόριστη στη Σικελία την ποιήτρια, τη μελίρρυτη Σαπφώ.

Πόσο μακριά από τη Λέσβο! «Εκείνη θα καθόταν σίγουρα αμίλητη και θα ριγούσε αναλογιζόμενη τις αβύσσους που διαπλέει και δίπλα της ο φρουρός, σαν ειρωνεία, κοιτώντας αδιάφορος τη θάλασσα», γράφει η ποιήτρια και πεζογράφος Βικτωρία Θεοδώρου.

Ενώ η θλίψη θα δονούσε υπόκωφα τη λύρα της ψυχής της…. ` Η Ιστορία από καταβολής κόσμου καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται ατέρμονα.

Αλλάζουν μόνο τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν.

Τα ανθρώπινα έργα ίδια κι απαράλλαχτα, χωρίς διδαχή καμιά από τα πάθη και τα λάθη.

Ημέρες εξορίας 1948-1952 μ.Χ.: Χίος ,Τρίκερι, Μακρόνησος.

Μια άλλη ποιήτρια, η Βικτωρία Θεοδώρου, εικοσάχρονο κορίτσι τότε, ένα φωτισμένο πνεύμα της νέας εποχής, περιπλανιέται σ’ άγνωρους πλόες με κάθε καιρό, τέσσερις χειμώνες και καλοκαίρια μες στο αρχιπέλαγος, έγκλειστη σε σύγχρονο κήτος που την ξεβράζει σ’ άγονη, χέρσα κάθε φορά νησίδα.

Κι η θλίψη της κρούει ανάλαφρα τις χορδές του λαγούτου της πικρό, λυρικό μουρμουρητό πάνω στο κύμα: «Είχα να της πω τόσα τραγούδια! μικρό παιδί με κοίμιζε στο κύμα της και στα μελτέμια εστέγνωναν και μύρωναν τα ρούχα μας. τώρα με κάνανε να την κοιτώ μ’ ανατριχίλα σαν ερπετό, σαν κρύο στοιχειό, τη θάλασσα.

Μες στα βαπόρια της σκλαβιάς βαθιά μέσα σε μαύρα αμπάρια με γυρίζανε κλειστά τα φιλιστρίνια να μη μπαίνει ο μπάτης ούτε να με ραντίζει ως αγιασμός το κύμα της.

Και τα νησιά Χίο, Ανάφη, Τρίκερι, Μακρόνησο, ονόματα πανάρχαια ιερά, Ικαρία, Ψυττάλεια, τα δέσανε μες στην ψυχή μου με την πίκρα και τον τρόμο.

Δε χάρηκα την ομορφιά τους εξόριστη δαρμένη, κάτω απ’ έν’ αντίσκηνο…. Κι έχω καημό, που δεν μπορώ να πω χαρούμενο τραγούδι για τη θάλασσα οργή και θύμησες πικρές μου φέρνουν τα νησιά της». `

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους