Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📚Η Μάρα Ανδρέου "Στα υστερόγραφα" Πηγή: #koukidaki Απόσπασμα άρθρου: Άρχισα να γράφω εντελώς τυχαία.

Λόγω δηλείας δηλαδή.

Κρατούσα σημειώσεις με έναν τρόπο, για όλα όσα έχω την ανικανότητα να πω. Πάντα παραβολικά.

Να μην εξευτελίσω τις λεπτομέρειες.

Χειμαρρωδώς και ακατέργαστα.

Χωρίς μηχανισμό.

Χωρίς ακριβή αυτοτέλεια.

Μιλώντας μια μέρα με τον Τσιμάρα στο τηλέφωνο –ούτε πού θυμάμαι πότε– μου ανέφερε πως θα συνεργαστεί με το Θέατρο των Αλλαγών.

Εγώ σπούδαζα υποκριτική εκεί κι είχα γνωρίσει τον Τσιμάρα μέσω κοινού μας φίλου.

Μου είπε «Θα διδάξω δημιουργική γραφή» και του είπα απλώς «Ωραία θα έρθω!». Και πήγα.

Θυμάμαι στο πρώτο μάθημα μας έδωσε μια συγκεκριμένη οδηγία και μετά είπε «Γράψτε». Δεν ήξερα ούτε τι, ούτε πώς.

Ήξερα μόνο πως όταν γράφω δεν λέω ψέματα και δεν υπεκφεύγω.

Με τον Τσιμάρα είχαμε έναν κοινό κώδικα. Ευδιάκριτο.

Αναγνώριζε τα αισθήματά μου, τον αφορούσαν.

Κι εγώ το εμπιστεύτηκα αυτό.

Ακόμα τον ακούω μέσα στα αφτιά μου. «Καταλαβαίνω τι θες να πεις εδώ, αλλά είναι αυτή η σωστή λέξη; Αυτό που εννοείς είναι πιο απλό, γιατί το περιπλέκεις;» «Πρόσεχε εδω! Είναι ανυπόφορο να κουνά κανείς το δάχτυλο». Άρχισαν τα κείμενά μου να μου είναι εύκολα. Να μπορώ να γράφω καλύτερα από ό,τι μιλώ. Βρήκα τον δικό μου μηχανισμό. Διαβάστε περισσότερα: https://www.koukidaki.gr/2026/05/sta-isterografa.html?fbclid=IwdGRjcASE5u1jbGNrBITm6WV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHqYBZRk5F73ZeghDWApzjzmqMhNIi-AgTZJCrrLiGCK2kN4hrIJI11QGeU3O_aem_3lSRkA2HwInvbNvNXwV7ww&m=1

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους