Χαιρετίζουμε την αναγνώριση των εγκλημάτων σεξουαλικής βίας του 1974 – Η ιστορική αλήθεια οφείλει να περιλαμβάνει όλα τα θύματα Το Γυναικείο Κίνημα ΠΟΓΟ χαιρετίζει την υιοθέτηση από την Επιτροπή...
Χαιρετίζουμε την αναγνώριση των εγκλημάτων σεξουαλικής βίας του 1974 – Η ιστορική αλήθεια οφείλει να περιλαμβάνει όλα τα θύματα Το Γυναικείο Κίνημα ΠΟΓΟ χαιρετίζει την υιοθέτηση από την Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (FEMM) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του σχεδίου ψηφίσματος για τις επιπτώσεις που είχαν τα γεγονότα του 1974 στις γυναίκες και τα κορίτσια της Κύπρου, καθώς και την αναγνώριση των εγκλημάτων σεξουαλικής βίας που διαπράχθηκαν σε βάρος τους, με πρωτοβουλία των Ευρωβουλευτών Λουκά Φουρλά και Ελεονώρας Μελέτη.Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα στην προσπάθεια αναγνώρισης των γυναικών που υπέστησαν σεξουαλική βία κατά τα γεγονότα του 1974 και στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης απέναντι σε εγκλήματα που για δεκαετίες παρέμεναν αποσιωπημένα.
Για εμάς, η ανάδειξη του ζητήματος δεν είναι σημερινή.
Πρόκειται για μια υπόθεση που η οργάνωσή μας ανέδειξε εδώ και πολλά χρόνια, μέσα από συστηματικές προσπάθειες ώστε οι γυναίκες που βίωσαν τη φρίκη της σεξουαλικής βίας να σπάσουν τη σιωπή και να βρουν τον χώρο, τη στήριξη και την αναγνώριση που δικαιούνται.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή της πρώην Γενικής Γραμματέως της ΠΟΓΟ και πρώην Βουλεύτριας Σκεύης Κουκουμά, η οποία με δική της πρωτοβουλία έφερε το ζήτημα στο προσκήνιο, εδώ και χρόνια στέκεται με ευαισθησία, επιμονή και σεβασμό δίπλα στις γυναίκες αυτές, συνέβαλε στην ανάδειξη των βιωμάτων τους και μίλησε δημόσια για τους βιασμούς και τα άλλα εγκλήματα σεξουαλικής βίας που διαπράχθηκαν το 1974 σε βάρος Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων γυναικών από τον τουρκικό στρατό κατοχής, αλλά και από τις φασιστικές παραστρατιωτικές οργανώσεις της ΤΜΤ και της ΕΟΚΑ Β'. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, η ΠΟΓΟ διοργάνωσε εκδηλώσεις και συζητήσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό, έδωσε βήμα στις ίδιες τις γυναίκες να μιλήσουν για όσα βίωσαν και διεκδίκησε έμπρακτα μέτρα στήριξης και αναγνώρισης.
Αυτές οι πολύχρονες προσπάθειες συνέβαλαν ώστε η Πολιτεία, με τη συμβολή της τότε Υπουργού Εργασίας, μ. Ζετας Αιμιλιανιδου, να προχωρήσει στην παραχώρηση ειδικού επιδόματος προς τις επιζώσες.
Παράλληλα, η οργάνωσή μας κατέθεσε δημόσια την εισήγηση για ανέγερση από το κράτος μνημείου αφιερωμένου στις γυναίκες που υπέστησαν σεξουαλική βία κατά τα γεγονότα του 1974 και εργάστηκε συστηματικά προς αυτή την κατεύθυνση μέσα από επαφές και συναντήσεις με τους αρμόδιους φορείς, συμβάλλοντας στην προώθηση και τροχοδρόμηση της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας.
Επί της ουσίας του περιεχομένου του ψηφίσματος, θεωρούμε σημαντικό η προσέγγιση τέτοιων ζητημάτων να στηρίζεται στις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ιστορικής αλήθειας και της έμφυλης ισότητας.
Τα εγκλήματα σεξουαλικής βίας που διαπράχθηκαν το 1974 δεν αφορούν μόνο τις Ελληνοκύπριες γυναίκες ούτε διαπράχθηκαν αποκλειστικά από τον τουρκικό στρατό.
Χωρίς να παραγνωρίζουμε ούτε στο ελάχιστο τη βαρβαρότητα της τουρκικής εισβολής και κατοχής, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι εγκλήματα σεξουαλικής βίας διαπράχθηκαν και από μέλη της ΕΟΚΑ Β' σε βάρος Τουρκοκυπρίων γυναικών.
Η σεξουαλική βία σε συνθήκες σύγκρουσης αποτελεί έγκλημα ανεξαρτήτως της ταυτότητας του θύματος ή του θύτη.
Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι η πλήρης καταγραφή της ιστορικής μνήμης οφείλει να περιλαμβάνει όλες τις γυναίκες που υπήρξαν θύματα σεξουαλικής βίας κατά την τραγική εκείνη περίοδο.
Η αναγνώριση των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν σε βάρος Ελληνοκυπρίων γυναικών αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας και της κοινωνίας μας.
Το ίδιο όμως ισχύει και για τις Τουρκοκύπριες γυναίκες που υπέστησαν αντίστοιχα εγκλήματα κατά την ίδια περίοδο και των οποίων ο πόνος δεν μπορεί να παραμένει εκτός της συλλογικής μας μνήμης.
Η αναγνώριση όλων των θυμάτων δεν αποδυναμώνει καμία διεκδίκηση.
Αντίθετα, ενισχύει την αξιοπιστία της ιστορικής αλήθειας και της κοινής μας προσπάθειας για δικαιοσύνη.
Γιατί η αλληλεγγύη προς τα θύματα δεν μπορεί να είναι επιλεκτική, ούτε η ιστορική μνήμη να φωτίζει μόνο ένα μέρος των γεγονότων.
Η καταδίκη της σεξουαλικής βίας οφείλει να είναι καθολική, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς διαχωρισμούς. Το Γυναικείο Κίνημα ΠΟΓΟ θα συνεχίσει να αγωνίζεται ώστε οι εμπειρίες των γυναικών να μην αποσιωπούνται, να καταγράφονται στην ιστορία του τόπου μας και να αποτελούν υπενθύμιση της ανάγκης για μια Κύπρο επανενωμένη, ειρηνική και απαλλαγμένη από κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. 17 Ιουνίου 2026
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους