Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι όλες οι δυσκολίες το ίδιο; Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τον πόνο και την κούραση των ανθρώπων.

Κάθε γονιός βιώνει διαφορετικά τις προκλήσεις που συναντά.

Υπάρχει όμως μία σημαντική διάκριση στην ψυχολογία: οι υποκειμενικές και οι αντικειμενικές δυσκολίες.

Οι υποκειμενικές αφορούν το πως βιώνει ο καθένας μία κατάσταση.

Οι αντικειμενικές αφορούν τα πραγματικά εμπόδια και τους διαθέσιμους πόρους.

Και αν υπάρχει μία μορφή γονεϊκότητας πού θεωρώ αντικειμενικά πιο απαιτητική έχοντας ζήσει και τις δύο πλευρές, είναι η γονεϊκότητα χωρίς κανένα υποστηρικτικό δίκτυο.

Όταν οι δύο γονείς εργάζονται και δεν υπάρχει γιαγιά, παππούς, νταντά ή κάποιος άνθρωπος να βοηθήσει έστω περιστασιακά, οι απαιτήσεις δεν είναι απλώς συναισθηματικά πιο βαριές.

Είναι πρακτικά περισσότερες.

Υπάρχουν λιγότερα χέρια, λιγότερος χρόνος, λιγότερα περιθώρια για ξεκούραση, για αρρώστια, για έκτακτες ανάγκες.

Αυτό δεν σημαίνει πως οι άλλοι γονείς που έχουν βοήθεια, δεν κουράζονται ή δεν δυσκολεύονται.

Σημαίνει, όμως, ότι κάποιοι γονείς καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν την ίδια γονεϊκότητα με λιγότερους διαθέσιμους πόρους.

Και αυτό από μόνο του αποτελεί μία αντικειμενική δυσκολία.

Όταν θα έρθει αυτός ο γονέας σε συνεδρία με άγχος, κρίσεις πανικού ή burnout, του υπενθυμίζω αυτό: “Αντιδράς φυσιολογικά σε μη φυσιολογικές καταστάσεις.” Το «χωριό» μας βρε παιδιά, όσοι είμαστε «τυχεροί» να το προσέχουμε. Και αν δεν το έχουμε, ας είμαστε λίγο πιο συμπονετικοί με την αντικειμενική μας δυσκολία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους