“Πατρίδα ’μ αραεύω σε” (στην ποντιακή διάλεκτο) Πέντε οσπίτι͜α έχτισα κι ασ’ σ’ όλια ξεσπιτούμαι Πρόσφυγας είμαι ας σο κουνίν Θεέ μ’, θα παλαλούμαι Πατρίδα μ’, αραεύω σε άμον καταραμένος Σα ξένα...

Πλήρες Κείμενο:

“Πατρίδα ’μ αραεύω σε” (στην ποντιακή διάλεκτο) Πέντε οσπίτι͜α έχτισα κι ασ’ σ’ όλια ξεσπιτούμαι Πρόσφυγας είμαι ας σο κουνίν Θεέ μ’, θα παλαλούμαι Πατρίδα μ’, αραεύω σε άμον καταραμένος Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος Οσπίτι͜α εφέκα ανάμεσα σ’ ορμίν και ποταμάκριν Πεγάδι͜α μαρμαρόχτιστα νερόν άμον το δάκρυν Πατρίδα μ’, αραεύω σε άμον καταραμένος Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος Έκιτι, Πόντιοι, περισ̌άνηδες! Και τώρα αδακέσ’ διψώ νερόν να πίνω ’κ’ έχω Εντρέπουμαι¹ να ψαλαφώ τα χ̌ειλόπα μ’ να βρέχω Πατρίδα μ’, αραεύω σε άμον καταραμένος Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος. 🌹 Απόδοση στα νέα ελληνικά: Πέντε σπίτια έχτισα, και απ’ όλα ξεσπιτώνομαι, Πρόσφυγας είμαι από κούνια, Θεέ μου θα τρελαθώ.

Πατρίδα μου σε ψάχνω, σαν καταραμένος, Στα ξένα είμαι Έλληνας, και στην Ελλάδα ξένος.

Σπίτια άφησα ανάμεσα, στα δάση και τις ποταμάκρες, Πηγάδια μαρμαρόχτιστα, νερό σαν το δάκρυ.

Και τώρα εγώ εδώ διψώ, νερό να πιώ δεν έχω, Ντρέπομαι να ζητήσω, τα χείλια μου να βρέξω. —Χρήστος Αντωνιάδης “Πατρίδα μ’, αραεύω σε” (Στα ξένα είμαι Έλληνας, και στην Ελλάδα ξένος). 🌹 Το 1997 κυκλοφόρησε ο δίσκος «Πατρίδα ’μ αραεύω σε», με 12 τραγούδια που ερμηνεύουν οι Στέλιος Καζαντζίδης https://youtu.be/Io8clbH-rVs?si=T0UW34QbWkjTIXCX Στάθης Νικολαΐδης και Χρήστος Χρυσανθόπουλος.

Το ομώνυμο τραγούδι, «Πατρίδα ’μ αραεύω σε» (στιχουργός: Χρήστος Αντωνιάδης – συνθέτης: Χρήστος Χρυσανθόπουλος – λύρα: Χρήστος Χρυσανθόπουλος) που ερμήνευσε ο Στέλιος Καζαντζίδης, είναι αυτό που έγινε περισσότερο γνωστό και έχει γνωρίσει τις περισσότερες επανεκτελέσεις, από καλλιτέχνες κυρίως ποντιακής καταγωγής. 🌹 «Στα ξένα είμαι Έλληνας, και στην Ελλάδα ξένος»… Σε αυτό τον στίχο συμπυκνώνεται όλη η τραγωδία που βιώνει ο πρόσφυγας, όπου γης.

Ο άνθρωπος που ξεριζώνεται με τη βία από τον τόπο του, και εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει τη γη των προγόνων του, την πατρίδα του, για να γλιτώσει από την κόλαση του πολέμου, βιώνοντας και σήμερα, όπως και τότε, την εξαθλίωση, τον εμπαιγμό, την περιφρόνηση, την εκμετάλλευση, τον ρατσισμό… Ο ποντιακός ελληνισμός έζησε στο πετσί του την προσφυγιά, όπως τη ζουν σήμερα άλλοι λαοί εξαιτίας των ανταγωνισμών και των πολέμων που γεννά το απάνθρωπο σύστημα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. 🌹 Τα χρόνια περνούν, τα τραγούδια όχι… Τι κι αν γράφτηκαν πριν από πολλά χρόνια, κάποια τραγούδια συνεχίζουν να συγκινούν τους ανθρώπους ανεξαρτήτως ηλικίας, να τους συντροφεύουν στις μικρές και μεγάλες στιγμές της ζωής, να εκφράζουν τις αγωνίες, τον πόνο και τα όνειρά τους, να εμπνέουν τους αγώνες τους.

Η στήλη, χωρίς να διεκδικεί το αλάθητο ή τον τίτλο του «ειδικού», φιλοδοξεί να «παίξει» τραγούδια που γράφτηκαν για τον έρωτα, την αγάπη, το μεροκάματο, τη μετανάστευση, τον αγώνα για λευτεριά και για καλύτερη ζωή.

Τραγούδια που γράφτηκαν από ποιητές, αλλά κι από δημιουργούς, που δεν διάβασαν ποτέ στη ζωή τους ποίηση… Ανασκαλεύοντας το παρελθόν και ψηλαφώντας την ιστορία τους, πότε γράφτηκαν, σε ποιες συνθήκες, από ποιους πρωτοτραγουδήθηκαν, ποιοι τα τραγουδούν στις μέρες μας.

Χωρίς διαχωρισμούς, χωρίς αποκλεισμούς, τραγούδια ελληνικά και «ξένα», με γνώμονα ότι, εκτός από το να θυμίζουν εικόνες από το παρελθόν, συναρπάζουν τις αισθήσεις, γεννούν συναισθήματα, μας εμπνέουν και μας συγκινούν σήμερα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους