Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είχα γράψει κάτι παρόμοιο. Το επικαιροποιώ τώρα. Με αφορμή την επιστροφή του Γιωτόπoυλoυ στην φυλακή.

Το 2002 είναι η χρονιά που συνελήφθησαν τα μέλη της 17N.

Εγώ τότε ήμουν 12 χρονών.

Από τότε, οι άνθρωποι που γεννήθηκαν το 2002: ➢ Μάθανε να περπατάνε ➢ Μάθανε να μιλάνε ➢ Πήγαν στο νήπιο ➢ Μπήκαν στο σχολείο ➢ Τέλειωσαν το δημοτικό ➢ Έδωσαν το πρώτο φιλί ➢ Τέλειωσαν το γυμνάσιο ➢ Έκαναν σεξ ➢ Τέλειωσαν το λύκειο ➢ Δώσανε πανελλήνιες ➢ Πέρασαν στο πανεπιστήμιο ➢ Έκαναν παρέες ➢ Τέλειωσαν το πανεπιστήμιο ➢ Οι άντρες πήγαν το στρατό ➢ Τέλειωσαν το στρατό ➢ Κάποιες αρχίσανε να δουλεύουν ➢ Και μερικές έκαναν ήδη τα δικά τους παιδιά ➢ Εκ των οποίων κάποια είναι ήδη 6 χρονών ➢ Και έχουν μάθει κι αυτά να περπατάνε ➢ Μάθανε να μιλάνε ➢ Και πήγαν στο νήπιο ➢ Τελείωσαν το νήπιο ➢ Και τώρα ξεκινάνε το σχολείο Μια ολόκληρη ζωή… Στο μεταξύ, όλο αυτό το διάστημα, 4 από τα μέλη της 17N εξακολουθούνε να είναι στην φυλακή.

Το ίδιο διάστημα, εγώ έκανα παύση στην ζωή μου, και υποστήριζα τον πατέρα μου, και αυτή την υπόθεση.

Περιμένοντας να τελειώσει για να ζήσω.

Ξεχνώντας να ζήσω.

Και σε κάθε φάση αυτής της διαδρομής, σε κάθε φάση της ζωής, αντί να μαθαίνω πώς γίνεται μια ψηλή κουβέντα ή να με απασχολεί τι λένε οι γείτονες, εγώ μάθαινα νομικά, δικαστικά, και με απασχολούσε τι λέει η Πρεσβεία.

Στο νου μου είμαι ακόμα 12 χρονών, όσο ήμουν όταν μπήκε η παύση, και όμως σε 4 χρόνια φτάνω τα 40. Και κάποιοι λένε: «Και σιγά, τί έκανες εσύ;» ενώ άλλοι με ρωτάνε τί δουλειά κάνω, χωρίς να ξέρουν ότι το να είμαι γιος του μπαμπά μου αποτελεί ιδιότητα πλήρους απασχόλησης.

Επισκεπτήρια - τηλέφωνα - συνακροάσεις - απεργίες πείνας, και ξανά απ' την αρχή, ξανά και ξανά και μόνο.

Και είναι και κάποιες που φωνάζουν: «Απομονώστε τον κοινωνικά» Αλήθεια, από τι;… Στο μεταξύ, τα μέλη της 17N θα μπορούσανε να είχαν αποφυλακιστεί οποιαδήποτε στιγμή μέσα σε αυτά τα χρόνια, είτε με τη διαδικασία της αμνηστίας την οποία δίνει η Βουλή, είτε με πολιτική χάρη την οποία δίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Αυτό θα μπορούσε να 'χε γίνει αν είχε ασκηθεί πίεση.

Από τον κόσμο.

Από το κίνημα.

Ωστόσο το κίνημα, όλα αυτά τα χρόνια, ήταν απασχολημένο να ασχολείται με αντωνυμίες, φύλα, γατιά, και άλλα «εξίσου ή και πιο σημαντικά» ζητήματα.

Κάποια στιγμή ήρθε η αποδοχή ότι αυτό (μια έγκαιρη και πολιτική αποφυλάκιση μετά από λαϊκή πίεση), δεν θα συμβεί.

Οπότε το βλέμμα στράφηκε στις άδειες.

Οι οποίες κανονικά θα έπρεπε να δίνονται από το 2010, όταν έφτασε η ώρα της κατοχύρωσής τους.

Το 2010 πέρασε, και έφτασε 2018.

Και με καθυστέρηση 8 χρόνων και ύστερα από Απεργίες Πείνας δόθηκαν… κάποιες, λίγες, κουτσουρεμένες άδειες.

Οι οποίες στη συνέχεια κόπηκαν και αυτές.

Τότε το βλέμμα στράφηκε πλέον στην ολοκλήρωση της ποινής.

Το βλέμμα στράφηκε στο 2021, στη χρονιά που συμπληρωνόντουσαν τα 19 χρόνια από τις συλλήψεις, και οι καταδικασμένοι για την 17N έπρεπε και ήταν η ώρα να αποφυλακιστούν· όπως συμβαίνει με όλους τους ισοβίτες και τους πολυισοβίτες.

Όμως το 2021 η κυβέρνηση, ακόμη και για μια απλή μεταγωγή, δεν εφάρμοζε καν τον ίδιο τον δικό της νόμο.

Τον δικό της αντισυνταγματικό νόμο, που χωρίς ντροπή είχε ονομάσει «Νόμο Koυφovτίvα», κάτι το οποίο ρητά απαγορεύεται από το Σύνταγμα.

Και τότε ο πατέρας μου ξεκίνησε την 7η και μεγαλύτερη Απεργία Πείνας.

Τότε μάλιστα, η ΓΓ αντιεγκληματικής πολιτικής Σοφία Νικολάου ειρωνευόταν κιόλας, και ρώταγε: «Μα γιατί κάνει απεργία πείνας τώρα αφού σε λίγους μήνες το Σεπτέμβρη αποφυλακίζεται;» Ενώ ο νομικός —και υπουργός τότε— Θάνος Πλεύρης, είχε πει από το βήμα της Βουλής: «Το ξέρουμε ότι αποφυλακίζονται τον Σεπτέμβρη του 2021 και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό». Τελικά ο Σεπτέμβρης του 2021 ήρθε, και πέρασε, και πέρασαν καινούργιο νόμο, που μιλούσε πλέον για αποφυλάκιση στα 25 χρόνια.

Ενώ οι άλλοι ισοβίτες και πολυισοβίτες συνεχίζουνε να αποφυλακίζονται στα 19 χρόνια.

Και ενώ κανένας νόμος δεν ισχύει αναδρομικά.

Και ενώ για τους κρατούμενους ισχύει πάντα η ευνοϊκότερη διάταξη κατά την περίοδο της κράτησής τους.

Και από τότε πέρασαν άλλα 5 χρόνια.

Και φτάνουμε στο 2026. Τον Σεπτέμβρη του 2027 ολοκληρώνονται, πια, και τα 25 χρόνια.

Και επειδή δεν είμαστε ακόμα εκεί, επειδή μένει… άλλος ένας χρόνος, η Αμερικάνικη Πρεσβεία και η μία πτέρυγα της Οικογένειας, αποφάσισαν ότι δεν θα τους αφήσουν αν δεν συμπληρωθεί κι ολόκληρη η παράταση που έδωσαν μετά την λήξη της ποινής και οι vεvέκoι της ελληνικής δικαιοσύνης το υπέγραψαν.

Αυτό κάποιος θα μπορούσε να το αποτρέψει.

Αλλά ποιός; Όταν προχτές ήταν όλοι απασχολημένοι να τρέχουν στο Ρride.

Όπως και κάθε μέρα.

Άρτοι, και θεάματα.

Και εμετός.

Το τρίπτυχο κάθε παρηκμασμένης κοινωνίας. Και τώρα (από χτες) παρατήρησα ότι κάποιοι, πολλοί, θυμήθηκαν ν' αγανακτήσουν. Νωρίς νωρίς, εγκαίρως.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους