Πόσες ακόμα γυναικοκτονίες; Δράμα, Ιούνιος 2026. Ένας πενηντάχρονος (ο άνθρωπος στη φωτογραφία) αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή της γυναίκας του (η γυναίκα του είναι πέντε χρόνια μικρότερη). Μαζί...
Πόσες ακόμα γυναικοκτονίες; Δράμα, Ιούνιος 2026. Ένας πενηντάχρονος (ο άνθρωπος στη φωτογραφία) αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή της γυναίκας του (η γυναίκα του είναι πέντε χρόνια μικρότερη). Μαζί έχουν κάνει δύο παιδιά.
Μια κόρη που είναι προπτυχιακή φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη και έναν γιο που είναι 16 χρονών έφηβος.
Τραγικό πρόσωπο και ο γιος που είδε τη μητέρα του δίχως σφυγμό και που κάλεσε την Ελληνική Αστυνομία.
Η γυναικοκτονία είναι ένα ειδεχθές έγκλημα.
Δε χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση.
Έχει εννοιολογηθεί από ανθρώπους εγνωσμένου κύρους.
Γιατί όμως τόσες γυναικοκτονίες; Το 2021 ήταν σημείο αφετηρίας γιατί για πρώτη φορά η γυναικοκτονία παρουσιάστηκε ως ένα έγκλημα διαφορετικό σε σχέση με άλλες ποινικά κολάσιμες πράξεις.
Είναι έγκλημα εις βάρος της γυναίκας και εκεί υπεισέρχονται εμφυλοι διαχωρισμοί με την έννοια πως η γυναίκα ως σωματικά αδύναμο πλάσμα έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να είναι σεβαστή στην ολότητά της.
Τότε αρκετοί ψυχολόγοι είχαν αποδώσει τον αυξημένο αριθμό γυναικοκτονιών σ΄ ένα συσσωρευμένο θυμό, αγανάκτηση που ξεχείλισε και που μεταφράστηκε με το θάνατο πολλών δεκάδων γυναικών.
Άλλοι πάλι ψυχολόγοι είχαν αποδώσει τις γυναικοκτονίες στα αυξημένα ποσοστά ναρκισσιστικής συμπεριφοράς που παρατηρούνται.
Παρά το γεγονός πως ο όρος ναρκισσισμός ευδοκιμεί στον προφορικό λόγο (popular discource) , επιστημονικά δεν υφίσταται.
Έχει παρατηρηθεί λοιπόν το φαινόμενο πως όλο και περισσότεροι άνδρες βιώνουν τη λεγόμενη "ναρκισσιστική ψυχοπαθολογία". Με μια πρώτη ανάγνωση, αυτή η συμπεριφορά μεταφράζεται ως εξιδανίκευση του Εγώ, η οποία προκύπτει ως αναπόφευκτη από την χαμηλή αίσθηση της αυτοεκτίμησης.
Αυτή η χαμηλή αίσθηση αυτοεκτιμήσης όταν εδραιωθεί, δημιουργεί συμπληγάδες στην προσωπικότητα του ανθρώπου.
Σε αυτές συμπληγάδες, βρίσκουμε ανείπωτα συναισθήματα, "παρασιτικές" κοινωνικές συναναστροφές, συζητήσεις που δεν έγιναν, αφόρητο πόνο και πολλά παιδικά τραύματα.
Η ακραία ναρκισσιστική συμπεριφορά δημιουργεί ένα υποκείμενο που επιζητάει εκδίκηση χωρίς να γνωρίζει την αιτία του αφόρητου πόνου (γι' αυτό και είναι σημαντικό ο κάθε άνθρωπος να προλαμβάνει τη ψυχική του υγεία) και κυρίως τον υποτιθέμενο θύτη.
Ο ναρκισσιστής αυτοπροσδιορίζεται εσωτερικά ως θύτης και καθιστά μ΄ έναν εντελώς ανόητο τρόπο τη γυναίκα του ως θύμα.
Το αποτέλεσμα είναι: τα έμφυλα εγκλήματα που βλέπουμε σε διαδικτυακές ιστοσελίδες.
Εάν βάλουμε στην εξίσωση τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα όπως εκλαμβάνεται από την πλειοψηφία του κοινωνικού συνόλου, η κατάσταση για το ναρκισσιστή είναι επιζήμια.
Οι μισθοί που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο υψηλό κόστος διαβίωσης σε συνδυασμό με στερεοτυπικές πεποιθήσεις που δυστυχώς σε μικρές κοινωνίες ανθίζουν "σοκάρουν" τη ψυχική υγεία του ατόμου.
Θεωρώ, λοιπόν, πως η γυναικοκτονία είναι ένα βαρύτατο έγκλημα.
Είναι παντελής έλλειψη σεβασμού απέναντι στη γυναίκα, την οποίαεμείς οι άνδρες οφείλουμε να σεβόμαστε.
Η γυναίκα είναι: η σύντροφος, η μάνα, η γιαγιά, η κόρη, η συνάδελφος κτλ.
Τι πρέπει να κάνουμε; 1) Όλοι έχουμε ανάγκη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας στη ζωή μας.
Το έχω ξαναπεί.
Δεν είμαστε ρομπότ.
Εάν καταλαβαίνουμε μόνοι μας πως δεν είμαστε καλά (για διάφορους λόγους, π.χ. μια σκέψη μας ταλαιπωρεί, ένα καταθλιπτικό σύμπτωμα δε μας αφήνει), πρέπει να ανατρέξουμε σ΄ έναν ειδικό ψυχικής υγείας. 2) Η κάθε οικογένεια θα πρέπει να έχει έναν οικογενειακό ψυχολόγο και να τον επισκέπτεται δύο φορές το μήνα.
Να πηγαίνουν όλα τα μέλη της οικογένειας και να συζητούν έστω και για μικρές διαφωνίες.
Το παιδί θα μάθει τις τοξικές συμπεριφορές, τα λάθη των γονιών του και δε θα τα κάνει στην ενήλικη ζωή του. 3) Η γυναίκα οφείλει να προασπίσει την αξιοπρέπεια της.
Ξεκάθαρα και απέριττα.
Θα πρέπει να καταλάβει η γυναίκα πως δεν είναι ΑΔΕΙΟ ΔΟΧΕΙΟ αλλά είναι μια προσωπικότητα που αξίζει σεβασμό.
Η γυναίκα πρέπει να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ το σεβασμό από το ανδρικό υποκείμενο (όποιο και να είναι αυτό είτε στο σπίτι είτε στο χώρο εργασίας). Δε χρειάζεται να εισπράττει το θυμό του άνδρα της επειδή ο τελευταίος "τα ακουσε" από το αφεντικό του.
Η γυναίκα πρέπει να βάζει αυτές τις νοητές γραμμές που λέμε όρια και έχει ξεκάθαρα προσωπική ευθύνη να απομακρύνει καταδικαστέες συμπεριφορές. 4) Όσο δύσκολο και να ακούγεται, θα πρέπει τα Σωματεία Κακοποιημένων Γυναικών σε ολόκληρη την Ελλάδα να μπουν στα σχολεία μέσα.
Η σωματική, λεκτική και ψυχολογική κακοποίηση είναι προάγγελος της γυναικοκτονίας.
Οι γυναίκες οφείλουν να μιλήσουν.
Να σταματήσουμε όλοι να θεωρούμε τους 16χρονους παιδιά και να τους θεωρήσουμε δυνάμει ενήλικες.
Μια κακοποιημένη γυναίκα εάν μιλήσει στους μαθητές, αυτή θα είναι μια χρήσιμη διδαχή ώστε ο μαθητής να γίνει καλός σύντροφος και η μαθήτρια να καταλάβει τις ανθυγιεινές συμπεριφορές ώστε την επόμενη μέρα να τις αποδοκιμάζει στον σύντροφό της και να αποκτήσει στη συνείδησή της με αυτόν τον τρόπο τα ορθά κριτήρια επιλογής συντρόφου. 5) Η Πολιτεία οφείλει να δει μ΄έναν πιο ενεργητικό ρόλο την κοινωνική της πολιτική.
Οφείλει να δημιουργήσει ένα ασφαλές δίκτυο ψυχικής υγείας, δημόσιο και δωρεάν, με στόχο την κοινωνική συνοχή.
Κοντολογίς, οφείλει να δράσει μέσα από δέσμες δημόσιων πολιτικών και όχι απλά να διαβάζει τα θύματα των γυναικοκτονιών. Νίκος Κοσμαδάκης
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους