Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το «Έβερεστ των σπηλαίων»

----------------------------------------- Υπάρχουν σπήλαια που τα επισκέπτεται κανείς με άνετα παπούτσια, φωτισμένους διαδρόμους και ξεναγό.

Και υπάρχουν σπήλαια που δεν χρειάζεται να οργανώσεις μια αποστολή. Το Krubera–Voronya ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Είναι ένα από τα βαθύτερα γνωστά σπήλαια της Γης και για πολλά χρόνια θεωρούνταν το βαθύτερο.

Δεν είναι τυχαίο ότι έχει περιγραφεί ως το «Έβερεστ των σπηλαίων» ή «ανεστραμμένο Έβερεστ»: αντί να ανεβαίνεις προς την κορυφή, κατεβαίνεις μέσα στη Γη. Το σπήλαιο βρίσκεται στον Αραμπίκα ορεινό όγκο, στην οροσειρά Γκάγκρα του Δυτικού Καυκάσου, στην περιοχή της Αμπχαζίας.

Πρόκειται για μια τεράστια ασβεστολιθική καρστική περιοχή, δηλαδή περιοχή όπου το νερό, μέσα σε γεωλογικό χρόνο, διαλύει τον ασβεστόλιθο και δημιουργεί καταβόθρες, φρέατα, υπόγειους αγωγούς και βαθιά σπηλαιοσυστήματα.

Η ίδια περιοχή φιλοξενεί και άλλα εξαιρετικά βαθιά σπήλαια, όπως το Veryovkina, γεγονός που δείχνει πόσο ιδιαίτερη είναι γεωλογικά. Το Krubera είναι επίσης γνωστό ως Voronya Cave, δηλαδή «Σπηλιά των Κορακιών», από τα κοράκια που φωλιάζουν κοντά στην είσοδό του.

Η είσοδος δεν προδίδει απαραίτητα το μέγεθος του υπόγειου κόσμου που ακολουθεί.

Αυτό είναι ένα από τα παράξενα στοιχεία των μεγάλων σπηλαίων: από την επιφάνεια μπορεί να φαίνονται σαν μια σχισμή, μια τρύπα, ένα άνοιγμα στον βράχο.

Όμως κάτω από αυτό μπορεί να κρύβεται ένας κάθετος κόσμος χιλιομέτρων.

Η εξερεύνησή του είναι μια από τις μεγάλες ιστορίες της σπηλαιολογίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, αποστολές της Ukrainian Speleological Association άρχισαν να σπρώχνουν τα όρια όλο και βαθύτερα.

Το 2004 καταγράφηκε ένα ιστορικό ορόσημο: για πρώτη φορά στην ιστορία της σπηλαιολογίας, αποστολή πέρασε το όριο των 2.000 μέτρων βάθους σε γνωστό σπήλαιο.

Αργότερα, με καταδύσεις σε τελικό σιφόνι, το βάθος επεκτάθηκε περίπου στα 2.191–2.197 μέτρα, ανάλογα με την αποστολή και τη μέτρηση.

Το να κατέβει κανείς σε τέτοιο βάθος δεν μοιάζει με απλή κατάβαση.

Είναι μια πολυήμερη αποστολή σε ψυχρό, υγρό, στενό και σκοτεινό περιβάλλον.

Οι σπηλαιολόγοι πρέπει να μεταφέρουν σχοινιά, εξοπλισμό, τροφή, φωτισμό, καταδυτικά μέσα για τα πλημμυρισμένα τμήματα, και να οργανώνουν υπόγεια στρατόπεδα.

Η κούραση, η υγρασία, η πτώση της θερμοκρασίας, η λάσπη, οι καταρράκτες, οι στενώσεις και ο κίνδυνος ξαφνικής πλημμύρας κάνουν την κάθοδο εξαιρετικά απαιτητική. Το National Geographic έχει περιγράψει την κάθοδο στην Krubera σαν «αναρρίχηση σε ένα ανεστραμμένο Έβερεστ», φράση που αποδίδει καλά τη δυσκολία της εξερεύνησης.

Σήμερα υπάρχει μια λεπτή αλλά σημαντική διευκρίνιση.

Η φράση «το βαθύτερο σπήλαιο του κόσμου» έχει αλλάξει χέρια περισσότερες από μία φορές. Το Veryovkina Cave, στην ίδια ευρύτερη περιοχή, ξεπέρασε προσωρινά την Krubera σε βάθος, με καταγραφές γύρω στα 2.212 μέτρα το 2018.

Αργότερα εμφανίστηκαν νεότερες αναφορές και επανεκτιμήσεις που ξαναφέρνουν την Krubera σε συζητήσεις για την πρώτη θέση, με τιμές πάνω από 2.224 μέτρα.

Επειδή οι μετρήσεις των σπηλαίων εξαρτώνται από προσβάσιμα σημεία, σιφόνια, νέες χαρτογραφήσεις και επανελέγχους, είναι προτιμότερο να λέμε ότι η Krubera–Voronya είναι ένα από τα δύο γνωστά σπήλαια βαθύτερα από 2.000 μέτρα και ιστορικά το σπήλαιο που έκανε πραγματικότητα το όνειρο της καθόδου πέρα από τα δύο χιλιόμετρα. Το Krubera δεν είναι σημαντικό μόνο για το ρεκόρ του.

Είναι σημαντικό γιατί δείχνει πόσο λίγο γνωρίζουμε ακόμη για το υπόγειο πρόσωπο της Γης.

Στα μεγάλα σπήλαια, το βάθος δεν είναι μόνο αριθμός.

Είναι πληροφορία για το νερό, τον ασβεστόλιθο, την τεκτονική ανύψωση, την παλαιογεωγραφία και τον τρόπο με τον οποίο ο πλανήτης δημιουργεί κενά μέσα στο ίδιο του το σώμα. Στην Krubera έχουν μελετηθεί και υπόγειες βιοκοινότητες, ακόμη και σε βάθη μεγαλύτερα των 2.000 μέτρων, με αρθρόποδα και μικροοργανισμούς προσαρμοσμένους σε έναν κόσμο χωρίς φως.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους