Δικαιωματικά και άλλα... Κάποτε, αρκετά κάποτε, πίστευα ότι αυτή η, αντανακλαστική σχεδόν, υπεράσπιση διαφόρων ακραία παραβατικών από τον χώρο πέραν της αριστερίστικης αριστεράς έως την κανονική...

Πλήρες Κείμενο:

Δικαιωματικά και άλλα... Κάποτε, αρκετά κάποτε, πίστευα ότι αυτή η, αντανακλαστική σχεδόν, υπεράσπιση διαφόρων ακραία παραβατικών από τον χώρο πέραν της αριστερίστικης αριστεράς έως την κανονική τρομοκρατία, ήταν μια στάση "αρχών" υπέρ των δικαιωμάτων των υπόδικων, των δικαζόμενων ή των φυλακισμένων.

Υπερβολική, συχνά, αλλά "ευαισθησία", έλεγα.

Εδώ και πολλά χρόνια, πιστεύω πως είναι ένας καλυμμένος θαυμασμός προς τον χώρο αυτό, είναι μια αλληλέγγυα στάση απέναντι σε αυτό που είναι και όχι στα όποια δικαιώματά τους ως φυλακισμένων, γενικά.

Είναι καλυμμένος θαυμασμός προς τον "αγωνιστή Κουφοντίνα" (τότε που έκανε την απεργία πείνας, αλλά μετά τους άδειασε), απέναντι στους "εν όπλοις συντρόφους", απέναντι σε όσους είχαν "ένα ιδεώδες υπέρ του ανθρώπου", απέναντι σε αυτούς που "δεν λήστευαν από φτωχούς αλλά από τις τράπεζες, μόνο" ή απέναντι σε όσους "δείχνουν μεγάλη αξιοπρέπεια αρνούμενοι να αποκηρύξουν τις ιδέες τους" (εν ονόματι των οποίων ιδεών, λήστευαν και εκτελούσαν εν ψυχρώ). Τους θαυμάζουν και αισθάνονται ενοχικά επειδή η κλασική αριστερή τους κουλτούρα τους έχει εγκλωβίσει σε πασιφιστικές πρακτικές.

Τώρα θυμήθηκαν ότι ο Γιωτόπουλος είναι ...καλός μαθηματικός και πήρε διδακτορικό μέσα από τη φυλακή.

Δηλαδή βαραίνουν περισσότερο, στο ηθικό σκέλος, τα μαθηματικά από τη μη μεταμέλειά του για τους φόνους που καταδικάστηκε.

Δεν ομολόγησε, λένε.

Αν κριτήριο αθωότητας ήταν η μη ομολογία, θα ...άδειαζαν οι φυλακές.

Αν το μέτρο της συνέπειας και της αξιοπρέπειας είναι να μην αποκηρύσσεις τις αποτρόπαιες ονειρώξεις σου και κυρίως τις εγκληματικές σου πράξεις, να τους ενημερώσω ότι έρχονται δεύτεροι.

Προηγήθηκαν οι χουντικοί, ναι, αυτοί που καταδικάστηκαν για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967.

Κάποιοι από αυτούς βγήκαν μετά από αίτημά τους, κυρίως επικαλούμενοι λόγους υγείας, αλλά κάποιοι πέθαναν στη φυλακή σε πολύ μεγάλη ηλικία: Γεώργιος Παπαδόπουλος (πέθανε στη φυλακή το 1999, σε ηλικία 80 ετών, ύστερα από 25 χρόνια στη φυλακή), Δ. Ιωαννίδης (πέθανε στη φυλακή το 2010, στα 87 του χρόνια, "αμετανόητος", 35 χρόνια στη φυλακή), Ν. Ντερτιλής (πέθανε το 2013, 92χρονος, 38 χρόνια φυλακισμένος), Οδυσσέας Αγγελής (αυτοκτόνησε στη φυλακή, το 1987, σε ηλικία 75 χρονών), Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος (24 χρόνια στη φυλακή), Μιχαήλ Ρουφογάλης (πέθανε στη φυλακή το 2000), Μιχαήλ Μπαλόπουλος (πέθανε στη φυλακή)... Άλλο, άλλο κριτήριο για την αξιοπρέπεια, γιατί με τα δικά τους κριτήρια θα τους βγουν πιο "αξιοπρεπείς" ο χουντικοί Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης, Ρουφογάλης, Ντερτιλής κά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους