Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλησπέρα σας. Εκπομπή: «Κρήτη υπό πίεση – Κυβέρνηση σε αποσυμπίεση». Οι βάρκες έρχονται.

Οι απελάσεις πού είναι; Ανοικτά σύνορα ή ανοικτή συζήτηση; Η εικόνα τις τελευταίες εβδομάδες είναι σκληρή, μα δεν είναι καινούργια: στα νότια της Κρήτης, στη Γαύδο, στα Λασιθιώτικα παράλια, αποβιβάζονται ομάδες-κύματα ανθρώπων από τα λιβυκά νερά.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μιλάει για «αυστηροποίηση», για κέντρα κράτησης σε τρίτες χώρες, για επιστροφές.

Κι όμως, τα νούμερα δείχνουν το αντίθετο: Η Ελλάδα – όχι σε ποσοστό, σε απόλυτο αριθμό – έχει λιγότερες επιστροφές στις χώρες προέλευσης ακόμα και από την μικροσκοπική Κύπρο.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι είμαστε η μόνη χώρα που, ενώ γίνεται κύρια πύλη, ουσιαστικά δεν στέλνει πίσω κανέναν.

Την περασμένη Τετάρτη, ο Θανάσης Πλεύρης εμφανίστηκε πικραμένος, γιατί η αντιπολίτευση δεν ψήφισε το νέο νομοσχέδιο.

Και καλά έκανε.

Διότι εσύ, κύριε Πλεύρη, προαναγγέλλεις κέντρα κράτησης σε «πρόθυμες» χώρες, όταν στο ίδιο διάστημα η Κρήτη γίνεται αποβάθρα χωρίς εισιτήριο.

Θυμίζω: μόνο το 2025 αποβιβάστηκαν πάνω από 25.000 άνθρωποι.

Και εσύ, αντί να τρέχεις σε συνοριακούς φράχτες που δεν λειτουργούν, κυκλοφορείς, ανενόχλητος, μετά την υπόθεση του ιεροκήρυκα που υποκίνησε μίσος, ενώ δεν απελάθηκε ποτέ.

Σε κάθε νορμάλ χώρα, ένας υπουργός που βλέπει τις βάρκες να δένουν σχεδόν ανενόχλητα, που έχει τρύπιο σύστημα ασύλου με μόλις 15% απορρίψεις επί των εντοπισμένων, και που αντί να ελέγχει τα σύνορα, σχεδιάζει φαντασιακές λύσεις σε τρίτες χώρες – θα είχε παραιτηθεί ή θα είχε απομακρυνθεί.

Εδώ, όμως, ο κύριος Πλεύρης εξακολουθεί να είναι υπουργός.

Και αυτό δεν είναι αστείο.

Το νομοσχέδιό του υποτίθεται πως στοχεύει σε όσους έχουν τελεσίδικη απόρριψη ασύλου.

Από αυτούς, όμως, μιλάμε για ψίχουλα.

Το μεγάλο ζήτημα είναι άλλο: γιατί δεν γίνονται επιστροφές πριν καν φτάσουν στην Αθήνα; Γιατί στην Κρήτη, μόλις πατήσουν το πόδι τους στη στεριά, εξαφανίζονται; Απάντηση: η Ελλάδα είναι πλέον πιο ελκυστική από την Ιταλία – γιατί; Διότι εδώ το άσυλο δίνεται σχεδόν αυτόματα, η διακίνηση είναι ελεύθερη, και οι κυρώσεις για τους διακινητές είναι θεατρικές.

Και κάτι ακόμα: θυμηθείτε την Ιταλία. Η Μελόνι πλήρωσε 75 εκατομμύρια για κέντρα στην Αλβανία.

Δεν λειτούργησαν ποτέ. Ο Πλεύρης θέλει να επαναλάβει την ίδια φάρσα, μόνο που αντί για Ράμα, θα έχει απέναντί του ανθρώπους σαν τον Χαφτάρ – που θεωρητικά θα γίνουν «εταίροι» επιστροφών.

Φανταστείτε το: κέντρο στη Λιβύη, απορριφθέντες Έλληνες τους στέλνουν εκεί, κι εκείνοι με τη σειρά τους επιστρέφουν … πάλι στην Κρήτη, με τα ίδια σαπιοκάραβα.

Τρενάκι τρόμου.

Δεν είναι υπερβολή.

Δεν είναι σκετς.

Είναι η αποτύπωση μιας πολιτικής που έχει αποτύχει παταγωδώς.

Και το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί απόψε εδώ, είναι ένα: Έχουμε κυβέρνηση που μπορεί να προστατεύσει τα σύνορά της ή έχουμε μια κυβέρνηση σε μόνιμη αποσυμπίεση, που μεταθέτει το πρόβλημα δεξιά και αριστερά, ελπίζοντας απλώς ότι οι επόμενες βάρκες θα αργήσουν; Καλεσμένος μας ο Παναγιώτης Αποστόλου. ---

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους