Ψυχολογικοί #εκβιασμοί και #διλήμματα: Όσες φορές έχει τύχει να παρατηρήσω σε γνωστούς μου να υπάρχουν άτομα που τους θέτουν διλήμματα τύπου "ή εκείνη/ -ος ή εγώ", τότε ο χαμένος είναι αυτός που τους...
Ψυχολογικοί #εκβιασμοί και #διλήμματα: Όσες φορές έχει τύχει να παρατηρήσω σε γνωστούς μου να υπάρχουν άτομα που τους θέτουν διλήμματα τύπου "ή εκείνη/ -ος ή εγώ", τότε ο χαμένος είναι αυτός που τους κάνει τον ψυχολογικό εκβιασμό.
Δεν έχω δει ούτε μια περίπτωση να γυρίζει σε αυτόν που τον εκβίαζε.
Επειδή κανένας δεν του αρέσει να νιώθει πίεση, και η απαγόρευση σε πηγαίνει απευθείας στην απέναντι μεριά.
Συνήθως όσοι θέτουν το "δίλημμα", το είδος εκβιασμού, είναι άτομα που φαντάζονται ότι είναι με μοναδικές ικανότητες, μη αντικαταστάσιμοι και θέλουν μόνο αυτοί να υπάρχουν.
Όσο και αν πονάει και τις 2 μεριές, ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΙΜΟΙ.
Κ οι επαγγελματίες (κάποιοι που νομίζουν ότι είναι οι καλύτεροι), και οι έρωτες (με έρωτα περνάνε), και η οικογένειά που δε σε θέλει όπως είσαι (για παράδειγμα γονείς που δε δέχονται παιδιά επειδή είναι γκέι, παιδιά που δε δέχονται γονείς, επειδή δεν ξεπέρασαν ποτέ την εφηβεία, δεν παίρνουν την ευθύνη του εαυτού τους και τα ρίχνουν όλα τα σφάλματα σε εκεινους). Πάντως όταν εμένα βρέθηκε ένα άτομο που εμπιστευόμουν κ μου είπε, "Χωρίς εμένα δεν μπορείς" και "εμένα δε θα με αμφισβητείς", η επόμενη κίνηση ήταν να το βγάλω από τη ζωή μου, και να δείξω στον εαυτό μου, πως όχι μόνο μπορώ, αλλά είμαι και καλύτερα! Όσο κ αν πονούσα στην αρχή... Ας δούμε πόσες φορές έχουμε θέσει τέτοια διλήμματα σε άλλους.
Όταν ήμουν παιδί, νιαζομουν πολύ που επικοινωνούσα με τις "φίλες" μου, μόνο με δική μου προτροπή.
Έκανα παράπονα, και αυτό τις απομάκρυνε.
Επειδή από τον άλλον δεν μπορείς να εκμαιεύσεις το ενδιαφέρον.
Το καλύτερο που είχα να κάνω ήταν, οταν κάποια στιγμή αργότερα αποδέχτηκα το πραγματικό ρόλο αδιαφοριας που είχα στη ζωή τους.
Όταν είδα ξεκάθαρα και αποδέχτηκα μετά από χρόνια, ότι επικοινωνουσαν μόνο όταν ήθελαν να μάθουν κάτι, και το ότι προσπαθούσα μόνη μου για τη φιλία.
Αυτό με οδήγησε να απολαμβάνω τις στιγμές μοναξιάς μου και να μην προσπαθώ πια.
Με οδήγησε με τα χρόνια να δέχομαι όπως έρθουν τα πράγματα και όποια φιλία έρθει στη ροή, να είμαι ανοιχτή, με τους όρους που τη θέλω πλεον.
Η αποδοχή της κατάστασης, με οδήγησε στο να νιώθω πιο δυνατή και να μου αρέσει η φιλία της Φυλλιώς μου πρώτα.
Έτσι, ας δούμε τι διλήμματα θέτουμε στους άλλους με τη συμπεριφορά μας, πόσο απαιτούμε να μας δείχνουν αγάπη και αποκλειστικότητα, χωρίς να δεχόμαστε πρώτα εμείς τον άλλον, αυτό που θέλει για τη δική του ζωή.
Είτε είναι οικογένεια, είτε είναι συνεργάτης...Αν αγαπάς τον άλλον, πρώτα τον δέχεσαι.
Αν θέλεις να λάβεις αγάπη, πρώτα αγαπάς.
Αν θέλεις να σε δεχτούν, πρώτα τους δεχεσαι.
Η λύση είναι στο να βλέπεις ΕΣΥ ΠΩΣ ΝΙΩΘΕΙΣ και όχι στο να κατηγορείς μια ζωή.Αυτό φθείρει μόνο ΕΣΕΝΑ.
Η λύση είναι στο να δέχεσαι την κατάσταση και να αναλαμβάνεις την ευθύνη των επιλογών σου.
Αυτό σε πάει μπροστά! Σε περίοδο διλημμάτων είμαι κ εγώ... Λόγω καποιων κυβερνητικών αποκλεισμών, από την Ελλάδα που αγαπώ! Θα σας έχω νέα άλλη φορα. Σας φιλώ!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους