Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Λυδία και ο σύζυγός της, ο Δημήτρης, περίμεναν τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού με ανυπόφορη αγωνία.

Εννιά μήνες ο Δημήτρης την φρόντιζε, την συνόδευε στην πανεπιστημιακή αίθουσα, και δεν ήθελε να βγει από το σπίτι όταν ταχθύνει ο παγετός.

Μόλις ήρθε η ώρα του τοκετού, όμως την έστειλαν σε αποστολή εργασίας.

Μπορούσε να αρνηθεί, αλλά σχεδίαζε να παραιτηθεί μόλις το μωρό έρθει στη ζωή· δεν ήθελε να αφήσει τη Λυδία μόνη της με το παιδί.

Οι συμβιβασμοί ξεκίνησαν αμέσως μόλις ο Γιάννης έσυρε τα παπούτσια του· τα πόδια της έτρεμονταν, και παρεμπιπτόντως ο σύζυγος δεν ήταν δίπλα της. Η Λυδία δεν είχε φανταστεί ποτέ αυτή τη μοναξιά· δεν ήταν η πρώτη φορά που μια γυναίκα αναμενόταν το παιδί της μόνο.

Το μωρό γεννήθηκε υγιές, όμως η Λυδία δεν ήθελε να πει στον άντρα της τι συνέβη· «Ας μάθει από τους ξένους», σκέφτηκε.

Γύρισε προς το δωμάτιο.

Μπροστά της ξεκουραζόταν μια γυναίκα περίπου σαράντα ετών· στο κρεβάτι δίπλα της μια νέα κοπέλα μιλούσε στο κινητό.

Κοντά στην πόρτα, μια γυναίκα έκλαιγε, στραμμένη προς το τοίχο.

Μετά από μια απίστευτη προσπάθεια στο εργαστήριο, η Λυδία έπεσε πάνω σε ένα γαλάζιο μαξιλάρι με τριγωνικό σήμα και βυθίστηκε σε βαθειά νάρκη, σαν να άφηνε πίσω της όλο τον κόσμο. — Θα ταΐσουμε το μωρό; — άκουσε μέσα στο όνειρό της μια φωνή. Η Λυδία άνοιξε τα μάτια, γεμάτη ελπίδα.

Η νοσοκόμα στεκόταν δίπλα στην κλαυθούμενη γυναίκα. — Τι σιωπάς; Πάρε το μωρό στα χέρια σου.

Δες πόσο όμορφο είναι. — η γυναίκα πάγωσε, δεν γύρισε. — Αν μισείς να σηκώσεις τα πόδια, μην το πάρεις· αν είσαι έτοιμη να φροντίσεις, καλύτερα να μην το αρνηθείς, — είπε η νοσοκόμα, απομακρύνοντας τα χέρια της.

Η πρώτη που μίλησε ήταν η Νικολέτα, η γυναίκα γύρω στα σαράντα.

Τα συναισθήματά της έσπασαν: — Τι νόμιζες, ήθελα αυτό το παιδί; Είμαι 43, ο γιος μου παντρεύεται.

Θα έχω εγγονή σύντομα· και όμως... Τι να κάνουμε τώρα; Το παιδί δεν είναι ένοχο.

Αν δεν το ήθελες, δεν θα το είχαμε.

Πού θα πάει το παιδί; Πώς θα ζήσει, όταν μόλις γεννηθεί του προδίδουν; Η Δέσποινα άρχισε να κλαίει πιο δυνατά, οι δάκρυά της κυλούσαν σαν ποτάμι. — Γιατί κλαίς; Έτσι δεν θα βοηθήσεις κανέναν.

Πάρε το μωρό, ταΐσε το και μην είσαι ανόητη, — απάντησε η Νικολέτα με σκληρό τόνο. — Μήπως το βίασαν; — πρότεινε η Αλκυστις, αφήνοντας το τηλέφωνό της στο τραπέζι. — Ή μήπως είναι παιδί από κάποιον γνωστό; Η Λυδία άκουγε την ιστορία της Δέσποινας και ένιωθε ότι ήμουν εγώ η αιτία.

Όλοι γύρω της είχαν ένα τέλειο ζευγάρι, αγαπημένους γονείς· όμως εκείνη βρισκόταν ξανά σε κενό.

Και εδώ ήταν μια ψυχή που κανείς δεν ήθελε· ένας μικρός άνθρωπος που μόλις είχε εμφανιστεί στον κόσμο χωρίς καμία ευνοϊκή προοπτική.

Θα μεγαλώσει πικραμένη, γιατί η μητέρα της πίτρευε, ή γιατί την πρόδωσε ο σύζυγός της, που είχε υποσχεθεί να την παντρώσει.

Ότε μόλις έμαθε για το μωρό, το άφησε.

Δεν θα υπήρχαν μπαλόνια για να γιορτάσουν τη γέννησή του, ούτε λουλούδια για τη μητέρα· η Λυδία θα έπρεπε να φύγει μόνη της, το παιδί μαζί της.

Καθόταν ντροπιασμένη, γεμάτη λύπη, και ρώτησε: — Αν βρεθεί κατάλληλος χώρος, θα πάρεις το μωρό; Η Δέσποινα την κοίταξε σαν τρελή: — Φυσικά, αλλά έτσι δεν θα συμβεί ποτέ, — έσπασε το γέλιο της, γύρισε πάλι προς τον τοίχο και δεν είπε άλλο λέξη.

Λίγο αργότερα, η Λυδία έκανε μια επίσημη ανακοίνωση: — Θα μείνετε εσείς και το μωρό στο εσωτερικό του πανεπιστημίου.

Η μητέρα μου είναι επικεφαλής του τμήματος.

Θα καθαρίζετε το δάπεδο, και θα σας δώσουμε ένα δωμάτιο. — Έχω καινούργια λήξη εγγραφής, — διακόπτει η Αλκυστις, προσπαθώντας να κλείσει το τηλέφωνό της. — Θα καλέσω τον σύζυγό μου.

Έχουμε δυο παιδιά, γιατί χρειαζόμαστε τόσο πολλά; — Θα φέρω τα ρούχα, — είπε η Ναταλία, — είναι από την κόρη μου· παλιά, αλλά σε καλή κατάσταση.

Τα πλύσαμε και τα σιδερώσαμε.

Δεν τα χρειαζόμαστε, ο γιος μου έχει τα δικά του.

Οι εγγονές θα αγοράσουν καινούργια.

Την επόμενη μέρα, γυναίκες από άλλα δωμάτια άρχισαν να προσεγγίζουν, προσφέροντας βρεφικά αντικείμενα: κάμαρα, κούνιες, κουβέρτες. — Δεν έχω τίποτα, — είπε μια νέα κυρία από άλλη κλινική. — Μπορώ να αγοράσω λίγο γάλα, μη … Θες το επόμενο μέρος; Σχολίασε “ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ” παρακάτω 🔥👀

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους