ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ ΚΑΤΣΙΚΙΑ ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ; Όταν τα ζώα μετατρέπονται σε αποδιοπομπαίους τράγους και η κοινωνία αναζητά εύκολους ενόχους ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ Τις τελευταίες εβδομάδες επανέρχεται στη δημόσια...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μέσα από τηλεοπτικά ρεπορτάζ, δηλώσεις τοπικών παραγόντων και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα ζώα παρουσιάζονται περίπου ως μια "μάστιγα", που καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά της.

Οι εικόνες συνοδεύονται από δραματικούς τίτλους, υπερβολικές περιγραφές και ένα αφήγημα που αναζητά ενόχους, όχι στις ανθρώπινες επιλογές, αλλά στα ίδια τα ζώα.

Όμως πώς δημιουργήθηκε πραγματικά αυτό το πρόβλημα; Ποιος εγκατέλειψε τα ζώα; Ποιος επέτρεψε να αναπαράγονται ανεξέλεγκτα; Ποιος δεν σχεδίασε έγκαιρα μέτρα διαχείρισης; Και κυρίως, γιατί σήμερα κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν τα θύματα της ανθρώπινης αδιαφορίας, ως υπεύθυνους για μια κατάσταση που οι ίδιοι οι άνθρωποι δημιούργησαν; Η αλήθεια είναι ότι τα κατσίκια δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά στην Τήνο.

Δεν κατέφθασαν από μόνα τους.

Δεν αποφάσισαν να εγκατασταθούν σε περιοχές του νησιού επειδή το επέλεξαν.

Πρόκειται για ζώα που συνδέονται άμεσα με ανθρώπινες δραστηριότητες δεκαετιών.

Η εγκατάλειψη της παραδοσιακής κτηνοτροφίας, η ελλιπής καταγραφή ζωικού κεφαλαίου, η ανεπαρκής εποπτεία και η έλλειψη μακροχρόνιου σχεδιασμού, δημιούργησαν σταδιακά έναν πληθυσμό ζώων, που σήμερα κάποιοι χαρακτηρίζουν «ανεπιθύμητο». Η λέξη και μόνο προκαλεί προβληματισμό.

Ανεπιθύμητο από ποιον; Και με ποιο δικαίωμα; Μπορεί μια κοινωνία να θεωρεί ανεπιθύμητα τα ζώα που η ίδια εγκατέλειψε; Δυστυχώς, η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Όπως συμβαίνει με τις αρκούδες, τους λύκους, τα αγριογούρουνα, τις αλεπούδες, τα περιστέρια και τα αδέσποτα σκυλιά και γατιά, έτσι και τώρα η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται στο πώς θα «ξεφορτωθούμε» τα ζώα, αντί να εξετάσουμε πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, με επιστημονικό, ηθικό και πολιτισμένο τρόπο.

Τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης φέρουν σημαντική ευθύνη.

Συχνά προβάλλουν εικόνες καταστροφών, χωρίς να παρουσιάζουν ολόκληρη την πραγματικότητα.

Ο τηλεθεατής βομβαρδίζεται με μηνύματα, που συνδέουν τα κατσίκια αποκλειστικά με ζημιές σε καλλιέργειες, πέτρινα τοιχία, ή φυσική βλάστηση.

Σπάνια όμως ακούγεται η άλλη πλευρά.

Σπάνια εξηγείται, ότι η ανεξέλεγκτη αύξηση ενός πληθυσμού ζώων, αποτελεί συνήθως αποτέλεσμα ανθρώπινης διαχείρισης, ή κακής διαχείρισης.

Σπάνια αναζητούνται οι πραγματικές αιτίες.

Σπάνια δίνεται βήμα σε επιστήμονες της ευζωίας, σε βιολόγους, σε περιβαλλοντικές οργανώσεις και σε φιλοζωικούς φορείς, που μπορούν να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις.

Αντίθετα, η συζήτηση συχνά οδηγείται προς τη λογική της εξόντωσης.

Πρόκειται για μια επικίνδυνη προσέγγιση που όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα, αλλά δημιουργεί και νέα ηθικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα.

Οι μαζικές θανατώσεις ζώων, έχουν εφαρμοστεί πολλές φορές σε διάφορες χώρες και σπάνια έδωσαν μόνιμη λύση.

Αντίθετα, δημιούργησαν έντονες κοινωνικές αντιδράσεις, διεθνή αρνητική δημοσιότητα και νέα προβλήματα διαχείρισης.

Η ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει, ότι υπάρχουν περισσότερο αποτελεσματικές και ανθρώπινες μέθοδοι.

Πρώτα απ' όλα απαιτείται ολοκληρωμένη καταγραφή του πληθυσμού.

Κανείς δεν μπορεί να μιλά για λύσεις, όταν δεν γνωρίζει με ακρίβεια πόσα είναι τα ζώα, πού βρίσκονται και ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους.

Ακολουθεί η εφαρμογή προγραμμάτων ελέγχου των γεννήσεων.

Σε πολλές χώρες έχουν δοκιμαστεί μέθοδοι, που περιορίζουν σταδιακά την αύξηση του πληθυσμού, χωρίς θανατώσεις.

Παράλληλα, μπορεί να εξεταστεί η μεταφορά μέρους των ζώων σε ελεγχόμενες κτηνοτροφικές μονάδες, αγροκτήματα, εκπαιδευτικά κέντρα, ή προστατευόμενους χώρους φιλοξενίας.

Η δημιουργία καταφυγίων για ζώα εκτροφής, αποτελεί μια ακόμη δυνατότητα, που εφαρμόζεται ήδη σε αρκετές χώρες της Ευρώπης.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αξιοποίηση επιστημονικών μελετών, για τη φέρουσα ικανότητα του οικοσυστήματος.

Οι αποφάσεις δεν μπορεί να βασίζονται σε φήμες, εντυπώσεις, ή τηλεοπτικές εικόνες.

Χρειάζονται δεδομένα, μετρήσεις και αντικειμενική αξιολόγηση.

Παράλληλα, είναι αναγκαία η αναζήτηση ευθυνών.

Εάν αποδειχθεί ότι η σημερινή κατάσταση οφείλεται σε εγκατάλειψη ζώων, τότε οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να διερευνήσουν πώς και γιατί συνέβη αυτό.

Δεν μπορεί κάθε φορά που δημιουργείται ένα πρόβλημα, να πληρώνουν το τίμημα τα ζώα.

Η ευθύνη ανήκει στους ανθρώπους.

Σε μια εποχή που η Ευρώπη μιλά για βιοποικιλότητα, ευζωία και σεβασμό προς τα ζώα, είναι αντιφατικό να αντιμετωπίζονται τα κατσίκια της Τήνου ως εχθροί.

Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν κρίνεται όταν όλα λειτουργούν ομαλά.

Κρίνεται όταν καλείται να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις, χωρίς να καταφύγει στη βία και στην εξόντωση. Η Τήνος έχει την ευκαιρία να αποτελέσει παράδειγμα καλής πρακτικής, για ολόκληρη τη χώρα.

Αντί να μετατραπεί σε πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα, μπορεί να γίνει υπόδειγμα επιστημονικής διαχείρισης, διαλόγου και σεβασμού, προς κάθε μορφή ζωής.

Οι πολίτες, οι φιλοζωικές οργανώσεις, οι επιστήμονες, οι περιβαλλοντικοί φορείς και η τοπική αυτοδιοίκηση, οφείλουν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να αναζητήσουν βιώσιμες λύσεις.

Η λύση δεν βρίσκεται στη στοχοποίηση των ζώων.

Η λύση δεν βρίσκεται στη δημιουργία πανικού.

Η λύση δεν βρίσκεται στη ρητορική του φόβου.

Η λύση βρίσκεται στην υπευθυνότητα, στη γνώση και στον σεβασμό.

Τα κατσίκια της Τήνου δεν είναι εισβολείς.

Δεν είναι εγκληματίες.

Δεν είναι εχθροί της κοινωνίας.

Είναι ζωντανά πλάσματα, που βρέθηκαν σε μια κατάσταση που δημιούργησαν ανθρώπινες αποφάσεις και ανθρώπινες παραλείψεις.

Και αν πράγματι θέλουμε να μιλάμε για πολιτισμό, τότε οφείλουμε να αναζητήσουμε λύσεις, που θα προστατεύουν τόσο το περιβάλλον, όσο και τα ίδια τα ζώα.

Γιατί μια κοινωνία που επιλέγει την ευζωία αντί της εξόντωσης, τη γνώση αντί της προπαγάνδας και τη συνύπαρξη αντί της σύγκρουσης, είναι μια κοινωνία που τιμά πραγματικά τις αξίες της δημοκρατίας, της ηθικής και του σεβασμού προς τη ζωή. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους