Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί υπογράφτηκε το ΣΜΡ Το Σύμφωνο Μολότοφ Ρίμπεντροπ ήταν ένας διπλωματικός ελιγμός τόσο της Σοβιετικής Ένωσης όσο και της ναζιστικής Γερμανίας.

Από την πλευρά των ναζί, ο Χίτλερ ήθελε επίσης να κερδίσει χρόνο για να μην ανοίξει έναν διμέτωπο πόλεμο και στα δυτικά και στα ανατολικά.

Ήθελε πρώτα να εξασφαλίσει την κατοχή των δυτικών χωρών όπως της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και των Βαλκανικών χωρών έχοντας εξασφαλίσει παράλληλα ότι η Σοβιετική Ένωση δεν θα επιτεθεί από τα ανατολικά. Η Σοβ.

Ένωση από την πλευρά της δεν είχε καμία αμφιβολία ότι ήταν εκείνη τελικά στο στόχαστρο της Βερμαχτ, γεγονός που αποδεικνυόταν τόσο από τις κατασκοπευτικές επιχειρήσεις της περιόδου αλλά και από τις προγενέστερες ανοικτές δηλώσεις μίσους του Αδόλφου Χίτλερ προς τους Σλάβους και τον κομμουνισμό.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Χίτλερ στις 11 Αυγούστου 1939, λίγο πριν την αναχώρηση του Ρίμπεντροπ για τη Μόσχα, δήλωσε στον Κάρλ Μπρούκχαρτ , Ελβετό Επίτροπο της ΚτΕ: «…Ό,τι αναλαμβάνω, κατευθύνεται εναντίον των Ρώσων.

Αν η Δύση είναι τόσο ηλίθια και τυφλή για να το καταλάβει, τότε θα υποχρεωθώ να καταλήξω σε συμφωνία με τους Ρώσους, να κτυπήσω τη Δύση και στη συνέχεια μετά την ήττα τους να στραφώ εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης με όλες μου τις δυνάμεις.

Χρειάζομαι την Ουκρανία έτσι ώστε να μη λιμοκτονήσουμε, όπως συνέβη στον τελευταίο πόλεμο». Επιπλέον, αυτό που πολλές φορές αποκρύπτεται από την συγκεκριμένη συζήτηση είναι το γεγονός ότι η Σοβιετική Ένωση από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1939 και κατά συνέπεια και κατά τη διάρκεια υπογραφής του Συμφώνου ΜΡ, βρισκόταν ήδη σε εμπόλεμη σύγκρουση στο ανατολικό της μέτωπο με την Ιαπωνία στην περιοχή της Μογγολίας.

Ο κόκκινος στρατός, υπό την ηγεσία του Στρατάρχη Ζούκωφ έδωσε εκεί σκληρές μάχες, όπου και κατάφερε να κατατροπώσει εν τέλει τις ιαπωνικές δυνάμεις στις αρχές του Σεπτέμβρη 1939. Ο Στάλιν και η σοβιετική ηγεσία ήθελαν πάσει θυσία να αποφύγουν έναν διμέτωπο πόλεμο με Γερμανία και Ιαπωνία τον οποίον θα δυσκολεύονταν να αντιμετωπίσουν μόνοι τους και το Σύμφωνο ΜΡ, τους το εξασφάλιζε αυτό, έστω και προσωρινά.

Το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο μη επίθεσης (και όχι «φιλίας»), αποτέλεσε διπλωματική κίνηση της ΕΣΣΔ που πρακτικά έσωσε την Ευρώπη από το ναζιστικό όλεθρο και προέκυψε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή μόνο μετά τις συνεχείς αρνήσεις Αγγλίας και Γαλλίας για την από κοινού με την ΕΣΣΔ αντιμετώπιση της ναζιστικής Γερμανίας.

Ήταν μια κίνηση που επέτρεψε στη Σοβιετική Ενωση, να κερδίσει χρόνο, να αναδιοργανώσει τον Κόκκινο Στρατό και την οικονομία της, ώστε να καταφέρει – όπως και έγινε – να συντρίψει την επερχόμενη χιτλερική επίθεση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους