Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αποτροπή δεν είναι μόνο θέμα ισχύος. Είναι και θέμα σχεδιασμού.

Στον δημόσιο διάλογο συχνά συζητούμε για εξοπλισμούς, αριθμούς και ισορροπίες δυνάμεων.

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο του King’s College London προτείνει μια διαφορετική οπτική: ότι για πολλές χώρες το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πώς θα επιτύχουν συμμετρία με έναν ισχυρότερο αντίπαλο, αλλά πώς θα τον εμποδίσουν να πετύχει τους στόχους του.

Η προσέγγιση που αναλύεται στο άρθρο είναι το Defence by Denial.Η βασική ιδέα είναι απλή αλλά στρατηγικά ιδιαίτερα σημαντική:Η αποτροπή δεν προκύπτει μόνο όταν μπορείς να επιβάλεις δυσβάστακτο κόστος στον αντίπαλο.

Μπορεί να προκύψει και όταν τον πείθεις ότι δεν μπορεί να πετύχει αυτό που επιδιώκει ή ότι το κόστος, ο χρόνος, η αβεβαιότητα και η φθορά καθιστούν την προσπάθεια μη ελκυστική.

Αυτό που καθιστά το άρθρο ιδιαίτερα χρήσιμο είναι ότι δεν περιορίζεται στα οπλικά συστήματα.

Αντιθέτως, δίνει έμφαση σε ένα ευρύτερο σύνολο παραγόντων: • ανθεκτικότητα υποδομών • διασπορά κρίσιμων δυνατοτήτων • κυβερνοάμυνα • πληροφορίες και έγκαιρη προειδοποίηση • τεχνολογική καινοτομία • θεσμική ανθεκτικότητα • κοινωνική συνοχή • σύνδεση στρατιωτικών και πολιτικών εργαλείων Με άλλα λόγια, η αποτροπή αντιμετωπίζεται ως εθνικό οικοσύστημα και όχι αποκλειστικά ως στρατιωτικό ζήτημα.Η προσέγγιση αυτή παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τη συζήτηση που διεξάγεται στη χώρα μας γύρω από τη ΝΑ Μεσόγειο.

Διότι επαναφέρει ένα διαχρονικό στρατηγικό ερώτημα: Πώς μετατρέπονται οι επιμέρους δυνατότητες μιας χώρας — στρατιωτικές, διπλωματικές, ενεργειακές, πληροφοριακές και τεχνολογικές — σε συνεκτικό στρατηγικό αποτέλεσμα; Ίσως τελικά η μεγαλύτερη πρόκληση να μην είναι η συσσώρευση ισχύος αλλά η ενορχήστρωσή της.

Και ίσως αυτό να αποτελεί το κοινό σημείο συνάντησης πολλών σύγχρονων προσεγγίσεων στρατηγικής σκέψης: Integrated Deterrence, Political Warfare, Irregular Warfare, Whole-of-Government και Defence by Denial.

Διαφορετικές οπτικές.

Κοινό συμπέρασμα.

Η αποτελεσματικότητα μιας στρατηγικής δεν κρίνεται μόνο από τα μέσα που διαθέτει ένα κράτος αλλά από την ικανότητά του να τα συγχρονίζει προς ένα κοινό πολιτικό αποτέλεσμα.

Για όσους ενδιαφέρονται για τον στρατηγικό σχεδιασμό και όχι μόνο για τους εξοπλισμούς, θεωρώ ότι το άρθρο αξίζει ιδιαίτερα την ανάγνωση.

Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Αλεξάκης * Επίτιμος Διοικητής Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (Hellenic JSOC) * M.A. in Strategic Security Studies — National Defense University (NDU–CISA), Washington DC * M.A. in Applied Strategy and International Security — University of Plymouth, UK

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους