Original Post

Πλήρες Κείμενο:

θεουργία ( η ) ( Εγγυκλ. ) : Η θεουργία αποτελεί είδος μαγείας διά τάς οποίας οι μεμυημένοι ισχυρίζοντο οτι ήρχοντο εις σχέσεις μετά τών αγαθοποιών θεοτήτων.

Καθόλου ειπείν θεουργία εκαλείτο η επιστήμη τού θαυμαστού η τέχνη τού ποιείν θαύματα, παρά δέ νεοπλατωνικοίς η τέχνη τού καταβιβάζειν τόν θεόν εις τήν ψυχήν τού ανθρώπου καί θέτειν αυτήν εις εκστατικήν κατάστασιν.

Η θεουργία όπως καί όλαι αι μυστικιστικαί αντιλήψεις, εγεννήθη εν Ανατολή.

Ησκείτο από ειδικών ιερέων, οι οποίοι, αφού εβάλλοντο εις τάς πλέον αυστηράς δοκιμασίας εγκρατείας καί αγνότητος, απέκτων τήν δύναμιν τού ποιείν ωφέλιμα θαύματα τή βοηθεία τών ευεργετικών θεοτήτων.

Ούτως επιστεύετο ότι διά τής θεουργίας ο Ηρακλής, ο Ιάσων, ο Θησεύς ο Κάστωρ, ο Πολυδεύκης καί όλοι οι άλλοι ήρωες τής αρχαιότητος είχον επιτύχει τούς θαυμαστούς άθλους των. ( Προσωπικά θεωρώ ότι τά ώς άνω αναφερόμενα ηρωϊκά μυθολογούμενα πρόσωπα, δέν ήσαν ιστορικά αλλά ήσαν καί είναι υποδείγματα αρχετυπικού συμβολικού χαρακτήρος πρός μίμησην διά τήν πνευματική ανόρθωση τών αμύητων μελών τής φυλής τών Ελλήνων καί όχι μόνον. ) Εν Άνδρω η λατρεία τών αρχαίων Ανδρίων πρός τόν Διόνυσον ή Βάκχον τού οποίου υπήρχεν καί μεγαλοπρεπής ναός, ετελείτο τό θαύμα τής μεταβολής τού ύδατος εις οίνον κατά τήν εορτήν τών Διονυσίων, περιγραφή τών οποίων διέσωσε μέχρις ημών ο Φιλόστρατος εις τάς εικόνας του.

Επινοητής τής θεουργίας εθεωρείτο ο Ορφεύς ' αυτός εδίδαξε τόν τρόπον τής χρησιμοποιήσεως τών θεών, τού κατευνασμού τής οργής των, τού εξαγνισμού τών εγκλημάτων καί τής θεραπείας τών ασθενιών.

Εκ τών ιστορικών προσώπων, μεταξύ τών σπουδαίων θεουργών συγκαταλέγονται ο Απολλώνιος ο Τυανεύς, ο Αποιλήϊος, ο Πορφύριος, ο Ιάμβλιχος, ο Ιουλιανός.

Κατά τόν Ιάμβλιχον αι θεουργικαί επικλήσεις είχον συντεθή κατ' αρχάς εις αιγυπτιακήν ή χαλδαϊκήν γλώσσαν.

Κατόπιν όμως οι Έλληνες καί οι Ρωμαίοι οι οποίοι τάς εχρισιμοποίησαν διατηρήσαντες πολλάς λέξεις εκ τών ανατολικών γλωσσών, παρενέβαλον καί καί ελληνικάς καί λατινικάς καί κατασκεύασαν ούτω μίαν γλώσσαν βάρβαρον καί ακατανόητον εις τούς ανθρώπους, αλλ' ίσως διά τούτο ακριβώς, πολύ εύληπτον διά τούς θεούς.

Αι επικλήσεις αύται έπρεπε, διά νά φέρωσιν αποτέλεσμα, ν' αναγγέλωνται μετ' απολύτου ακριβείας.

Καί τό παραμικρόν λάθος προφοράς καθίστα ανίσχυρον τήν επίκλησιν.

Η θεουργία εξυπηρέτει κυρίως τήν ιατρικήν, δημιουργήσασα τόν λεγόμενον ιατρικόν μυστικισμόν, όστις διά διαφόρων υποβλητικών κυρίως μέσων, μή στερουμένων αγυρτείας, εξήπτε τήν φαντασίαν τού ασθενούς, ετόνωνε τό ηθικόν αυτού καί πολλάκις διά τής αυθυποβολής έφερε πραγματικά αποτελέσματα.

Εις τά παλαχού τής Ελλάδος εγκατεστημένα Ασκληπιεία καί κυρίως εις τό εν Επιδαύρω καί εν Κώ, η θεουργία απετέλει επικουρικόν μέσον θεραπείας, οσάκις δέν ήτο τό μοναδικόν.

Οι ασθενείς προητοιμάζοντο καταλλήλως υπό τών ιερέων διά νηστειών, προσευχών κ.λ.π. καί κατόπιν, έβλεπον τόν θεόν ή σημεία προδίδοντα τήν παρουσίαν του καί αυθυποβαλλόμενοι σέ έναν βαθμόν, ανέκτων ενίοτε τήν υγείαν των. Εν Γαλατία η θεουργία εξεπροσωπήθη υπό τών Δρυΐδων ιερέων, οι οποίοι καί αυτοί ισχυρίζοντο ότι ηδύναντο νά χρησιμοποιήσωσι επ' αγαθώ τήν ευεργετικήν επίδρασιν τών υπερφυσικών όντων.

Όταν ήλθεν ο Χριστιανισμός, κατεπολέμησεν μέν τήν εθνικήν μαγείαν, αλλά τήν αντικατέστησε μέ νέαν.

Τό δωδεκάθεον τού Ολύμπου αντικατέστησεμ είς Θεός, αλλά καί είς δαίμων, ο οποίος εθεωρήθη υπαίτιος όλων τών ασθενειών, καί οσάκις οι εξορκισμοί καί αι ευχαί, αι οποίαι είχον καθαρώς θεουργικόν χαρακτήρα ( επεδίωκον δηλαδή τήν επί τού ασθενούς αντίληψιν τού Θεού ), δέν επετύγχανον τήν θεραπείαν, ο ασθενής κατεδικάζετο εις θάνατον, ώς κατοικία τού δαίμονος. θεουργικός, _ή, _όν ' ο αναφερόμενος εις τήν θεουργίαν, ο έμπειρος έργων @υπερανθρώπων τής μαγικής τέχνης, μαγικός. _ Επίρρ. θεουργικώς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους