Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το Βήμα της Κυριακής έχει (νομίζω μια φορά τον μήνα) ένα ένθετο που αποτελείται από κείμενα μαθητών κάποιου σχολείου της περιφέρειας.

Το ένθετο παίρνει το όνομα της πόλης που βρίσκεται το αντίστοιχο σχολείο.

Έτσι έχουμε "το Βήμα της Καστοριάς", το "Βήμα της Άμφισσας" και την Κυριακή που μας πέρασε το "Βήμα της Σκιάθου". Την δημοσιογραφική επιμέλεια έχει η παλιά μου φίλη Μάρνυ Παπαματθαίου, εκπαιδευτική συντάκτρια της εφημερίδας.

Σχεδόν σε όλα τα ένθετα, που αφορούν σε σχολεία της περιφέρειας, το ερώτημα είναι πάντα αυτό.

Τι θα γίνει μετά το σχολείο; Τα παιδιά θα μείνουν στην πόλη που μεγάλωσαν ή θα φύγουν για την Αθήνα; Τα παιδιά συνήθως απαντούν ότι θα ήθελαν να μείνουν στην πόλη τους αλλά ξέρουν ότι εκεί δεν υπάρχουν δουλειές, ευκαιρίες κλπ.

Έτσι οι μικρές πόλεις αδειάζουν, γίνονται μικρότερες και αυτό φαίνεται να είναι μια σχεδόν νομοτελειακή διαδικασία.

Τα ίδια σκέφτονται και οι μαθητές και οι μαθήτριες της Σκιάθου.

Ο τόπος τους το καλοκαίρι γεμίζει τουρίστες, αλλά τον χειμώνα ερημώνει., Ωστόσο αυτό που μου έκανε εντύπωση στο φύλλο που επιμελήθηκαν οι μαθήτριες και οι μαθητές του ΕΠΑΛ Σκιάθου ήταν τα επώνυμα των παιδιών.

Σχεδόν τα μισά επώνυμα είναι Αλβανικά.

Αναρωτιέται λοιπόν κανείς πως θα ήταν η έρημη Ελληνική περιφέρεια χωρίς τους μετανάστες και πως θα ήταν τα όλο και λιγότερα (και πιο ολιγάριθμα) Ελληνικά σχολεία χωρίς τα παιδιά των μεταναστών. Στο Βήμα της Σκιάθου, ένας από τους μαθητές του σχολείου, ο Μάριος Χαλίλι γράφει την ιστορία της οικογένειάς του, μια σύγχρονη Οδύσσεια.

Δυστυχώς το Βήμα δεν ψηφιοποιεί το έντυπο οπότε δεν μπορώ να αντιγράψω αυτή την τόσο συναρπαστική ιστορία.

Δεν είναι όλες οι ιστορίες των Αλβανών μεταναστών τόσο ζόρικες όσο αυτή, αλλά σίγουρα υπάρχουν χιλιάδες τέτοιες ιστορίες που πρέπει να ειπωθούν.

Και πίσω από αυτές, υπάρχουν χιλιάδες άλλες, λιγότερο δραματικές ιστορίες που ωστόσο κουβαλούν τα τραύματα της υποτίμησης, της διάκρισης, της εκμετάλλευσης.

Ευκαιρία λοιπόν να κάνω μια υπενθύμιση για την μεθαυριανή εκδήλωση παρουσίασης του νέου τεύχους του Αχρειοτάξιου, που είναι αφιερωμένο στο παρελθόν και το παρόν της Αλβανικής μετανάστευσης, από τα ΑΣΚΙ και τους φίλους των ΑΣΚΙ . Τετάρτη 17 Ιουνίου | 18.30 | Athens Book Space, Πάρκο Ελευθερίας (Βασιλίσσης Σοφίας, μετρό Μέγαρο Μουσικής) Θα μιλήσουν οι: Μάνος Αυγερίδης, ιστορικός, διευθυντής ΑΣΚΙ Μπρικένα Γκίστο, ποιήτρια-σκηνοθέτιδα, υπότροφος SNFPHI at Columbia University Κωνσταντίνα Μένκα, Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Rootes: Migrants Memory Solidarity Collective Δημήτρης Χριστόπουλος, καθηγητής Πολιτειολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Θα συντονίσει ο Βασίλης Παπαστεργίου, δικηγόρος, μέλος ΔΣ Φίλων των ΑΣΚΙ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους