Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Της ημέρας... Μερικα βιβλία ο πατέρας μου τα είχε σε πολύ μεγάλη εκτίμηση τα οποία υπογράμμιζε και επέστρεφε αρκετά συχνά σε αυτά.

Όπως το συγκεκριμένο με τη πολιτική διαθήκη του Άρη Βελουχιώτη... Το τέλος του Άρη Βελουχιώτη είναι εξόχως δραματικό.Απομονωμένος και στιγματισμένος από το κόμμα του αλλά και αφοσιωμένος σε ένα χαμένο αγώνα απέναντι σε αντιπάλους που δεν ήταν διατεθειμένοι να δείξουν έλεος ούτε προς το νεκρό του σώμα. Ο Αρης Βελουχιώτης πρέπει να είναι η μορφή που συμβολίζει την άκαμπτη πίστη προς το όραμα όταν όλα βαίνουν ενάντια στις πιθανότητες επίτευξης του.

Στη ζωή και στο τέλος ,που επήλθε μια μέσα σαν τη σημερινή, ενσαρκώνεται η κομμουνιστική ιδέα που γινόταν οδηγός για το ερχομό ενός άλλου κόσμου, επίγειου, που η θυσία ακόμα και αν δεν έβρισκε ανταπόδωση στους ουρανους, άξιζε να συντελεστεί.Ακόμα και όταν φαινόντουσαν μάταια.Το περιφόρεμενο κομμένο του κεφάλι ήταν η απόδειξη πως ακόμα και νεκρός και αποσυρμένος απο τη μάχη προξενούσε το φόβο.

Οι εχθροί του έπρεπε να διαμελίσουν το σώμα του,να προσβάλλουν την ιερότητα του νεκρού για να ξορκίσουν τη δύναμη που κουβάλαγε όσο αυτό ήταν εν ζωή.Η αντίδραση των νικητών δείχνει και τη ποιότητα όσων ηγήθηκαν της διαμόρφωσης του μετεμφυλιακού καθεστώτους και το τρόμο που προέκριναν ως δρόμο για την έξοδο από τον εμφύλιο.

Στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, λίγοι άνθρωποι επέδειξαν τόσο θαρρος και εγκατέρτηση για να βιώσουν στη δύση της ζωής τους τη δραματική μοναξιά του δρόμου που είχαν επιλέξει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους