Για όποιον έχει περάσει μισό απόγευμα προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσει το δαίδαλο των εσωτερικών ισορροπιών στην Τεχεράνη, η διαφαινόμενη συμφωνία με τις ΗΠΑ δεν είναι απλώς είδηση. Είναι το απόλυτο...
Για όποιον έχει περάσει μισό απόγευμα προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσει το δαίδαλο των εσωτερικών ισορροπιών στην Τεχεράνη, η διαφαινόμενη συμφωνία με τις ΗΠΑ δεν είναι απλώς είδηση.
Είναι το απόλυτο γεωπολιτικό limit-up για μια Ισλαμική Δημοκρατία που βλέπει τις μετοχές της να χτυπάνε ταβάνι εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Η Ουάσινγκτον, αφού εξάντλησε επί χρόνια όλο το ρεπερτόριο των απειλών για «αλλαγή καθεστώτος», τώρα εκτελεί μια εντυπωσιακή διπλωματική πιρουέτα. Το Ιράν όχι μόνο άντεξε την πίεση, αλλά φεύγει από το τραπέζι με μια συμφωνία που κάνει εκείνη του 2015 να μοιάζει με φτωχό συγγενή.
Το να δεσμεύονται γραπτώς οι ΗΠΑ ότι θα κρατήσουν τα χέρια τους μακριά από τα εσωτερικά της χώρας και ότι θα μαζέψουν τις δυνάμεις τους από την περιοχή, δεν είναι απλώς υποχώρηση αλλά μια μεγαλοπρεπής, αν και ανεπίσημη, ομολογία ότι η αμερικανική στρατηγική πήγε κουβά.
Ωστόσο εδώ ξεκινάει το πραγματικό περσικό δράμα, γιατί η Τεχεράνη χάνει το πιο αγαπημένο της άλλοθι.
Μέχρι τώρα, ο «Μεγάλος Σατανάς» προ των πυλών ήταν το τέλειο εργαλείο για να ξεχνιέται η εσωτερική γκρίνια.
Το κύμα τεχνητής εθνικής ομοψυχίας έχει πλέον σύντομη ημερομηνία λήξης.
Αν η ηγεσία θέλει να κρατήσει το κεφάλι της ήσυχο πρέπει να καταλάβει ότι οι υποσχέσεις για οικονομική και κοινωνική ευημερία δεν τρώγονται -χρειάζονται άμεσα μεταρρυθμίσεις, πριν η πίεση χτυπήσει κόκκινο.
Φυσικά, ο λογαριασμός αυτής της αμερικανικής στροφής θα σταλεί, ως συνήθως, στους πιο ευάλωτους της γειτονιάς και τώρα απλά μένει να δούμε πού θα επιλεγεί να γίνει η εκτόνωση της επόμενης κρίσης.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ιρανική διαπραγματευτική ομάδα παρέδωσε για άλλη μια φορά σεμινάριο παζαριού.
Κατάφερε να μετατρέψει το φόβο μιας γενικευμένης σύρραξης στο απόλυτο διαπραγματευτικό χαρτί, αναγκάζοντας την Ουάσινγκτον να χορέψει στους δικούς της, αργούς και βασανιστικούς ανατολίτικους ρυθμούς. **Η ζωή, πάντως, γράφει τα καλύτερα σενάρια: Στις 4 αύριο το ξημέρωμα, η Εθνική Ομάδα του Ιράν αντιμετωπίζει τη Νέα Ζηλανδία στο Λος Άντζελες.
Χάρη στο διπλωματικό μομέντουμ οι Ιρανοί διεθνείς θα πατήσουν το αμερικανικό έδαφος ως αθλητές και όχι ως υπήκοοι μιας χώρας σε «εμπόλεμη κατάσταση» με τη διοργανώτρια. Αν μη τι άλλο, γλίτωσαν το έξτρα καψόνι στο clearance του αεροδρομίου.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους