Στη φυλακή καλείται να επιστρέψει ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, καθώς το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, σε σχηματισμό συμβουλίου, αποφάσισε να αναιρεθεί το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά. Ο...
Στη φυλακή καλείται να επιστρέψει ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, καθώς το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, σε σχηματισμό συμβουλίου, αποφάσισε να αναιρεθεί το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά. Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος είχε καταδικαστεί σε πολλαπλά ισόβια για ηθική αυτουργία σε 17 δολοφονίες, ηθική αυτουργία σε απόπειρες δολοφονιών, εκρήξεις, ληστείες και άλλες τρομοκρατικές επιθέσεις, συμμετοχή και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
Είναι σήμερα 82 ετών και έχει μείνει στη φυλακή 24 έτη.
Απομένει ένα ακόμα, μέχρι να απολυθεί σχεδόν αυτόματα στα 25 έτη. Ο Άρειος Πάγος θεώρησε ότι ο Γιωτόπουλος δεν έχει μετανοήσει εμπράκτως για τις πράξεις του αν και ο ίδιος αρνείται μέχρι σήμερα τη συμμετοχή του.
Στην εικόνα (αριστερά) ο Στυλιανός Παττακός. Τον Αύγουστο του 1975 καταδικάστηκε σε θάνατο για στάση και εσχάτη προδοσία.
Με απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια.
Που κράτησαν μόλις 15 χρόνια. Τον Σεπτέμβριο του 1990 (στα 78 του) ο Παττακός αποφυλακίστηκε «λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του». Έζησε ελεύθερος άλλα 26 χρόνια.
Δεν μετάνιωσε ποτέ για τις πράξεις του. Ο Παττακός παίζει τάβλι με τον Θεόδωρο Θεοφιλογιαννάκο (δεξιά). Ο Θεοφιλογιαννάκος (υποδιοικητής και έπειτα διοικητής του ΕΑΤ-ΕΣΑ) καταδικάστηκε σε 20 έτη κάθειρξης στη Δίκη των Βασανιστών, το 1975, για βαρεία σωματική βλάβη, κατάχρηση εξουσίας, ηθική αυτουργία σε απλή σωματική βλάβη κλπ.
Αποφυλακίστηκε (στα 64 του) μετά από 18 χρόνια και έζησε ελεύθερος άλλα 23 χρόνια.
Δεν μετάνιωσε ποτέ για τις πράξεις του.
Αντιγράφω από την κατάθεση του Αλέκου Παναγούλη στη Δίκη των Βασανιστών: «Ο Θεοφιλογιαννάκος από την πρώτη στιγμή και παρουσία των Λαδά, Τζεβελέκου, Καραμπάτσου άλλων ανωτέρων και ανωτάτων αξιωματικών άρχισε με τα χέρια δεμένα πίσω να μου κάνει εγκαύματα με το τσιγάρο του, να μου τραβάει τα μαλλιά και να μου χτυπάει το κεφάλι ωρυόμενος και στη συνέχεια προχωρήσαμε για να φτάσουμε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.
Η ανάκριση άρχισε κλιμακούμενη από της περιοχής των γρονθοκοπημάτων, των εγκαυμάτων, της φάλαγγος και των ραβδισμάτων μέχρι και της περιοχής των σεξουαλικών βασανιστηρίων. Ο Θεοφιλογιαννάκος ο ίδιος προσωπικά με χτύπησε με ένα καλώδιο, κατ’ επανάληψη σε όλο μου το σώμα.
Υπάρχουν ακόμη στην περιοχή των ώμων μου σημάδια γιατί το άκρο του καλωδίου ήταν δεμένο με σύρμα και δημιούργησε μεγαλύτερη πληγή.
Και στη μια πλευρά και στην άλλη.
Ο ίδιος ο Θεοφιλογιαννάκος υπήρξε μάρτυρας όταν ο Μάλλιος και ο Μπάμπαλης μου είχαν περάσει σιδηρά βελόνη στην ουρήθρα και εθέρμαιναν το εκτός της ουρήθρας μέρος.» Και οι 3 ήταν εχθροί της Δημοκρατίας.
Και οι 3 τιμωρήθηκαν αυστηρά – όπως τους άξιζε.
Και οι 3 παρέμειναν αμετανόητοι.
Όμως μια πραγματικά φιλελεύθερη δημοκρατία δείχνει επιείκεια ακόμα και στους χειρότερους εχθρούς της.
Διότι σ’ αυτό διαφέρει από αυτούς.
Το κριτήριο της επιείκειας δεν είναι οι πράξεις τους αλλά οι αρχές της.
Η επιλεκτική εφαρμογή των κανόνων δεν είναι μία από αυτές. Η αχρείαστη σκληρότητα δεν είναι μία από αυτές. Η εκδικητικότητα δεν είναι μία από αυτές.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους