Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τη μια πλευρά ήταν ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, προπάππους του συγγραφέα, καθηγητής Γυναικολογίας, που έγινε δωσίλογος «πρωθυπουργός» της κατοχικής κυβέρνησης υπό τους ναζί, κατά την περίοδο 1942-1943, και από την άλλη ήταν ο καθηγητής Χειρουργικής Πέτρος Κόκκαλης, ο χειρουργός με τα «χρυσά χέρια» που από ευνοούμενος του βασιλιά εντάχθηκε στην Αντίσταση κατά των κατακτητών, συμμετείχε ως υπουργός στην κυβέρνηση του Βουνού στην Κατοχή, εντάχθηκε στο ΚΚΕ, αρνήθηκε μετά το Δεκέμβρη του ’44 να αποκηρύξει το ΕΑΜ, με την ιδιότητα του γιατρού πήρε μέρος στον Εμφύλιο μέσα από τον ΔΣΕ, του αφαιρέθηκε η ιθαγένεια οπότε πήρε τον δρόμο της προσφυγιάς και πέθανε στη Λ.Δ. της Γερμανίας, καθώς και ο νεαρός καθηγητής Χειρουργικής Ξενοφών Κοντιάδης, παππούς και συνονόματος του συγγραφέα, φίλος του Πέτρου Κόκκαλη αλλά και γαμπρός του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου. Ο Ξενοφών Κοντιάδης δολοφονήθηκε από τους ναζί στα τέλη του Απριλίου του 1941, την ώρα του καθήκοντος, την ώρα που χειρουργούσε τραυματίες φαντάρους στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων.

Ήταν ένας άνθρωπος με υψηλές αξίες, ένας πραγματικός πατριώτης, ένας ήρωας ο οποίος παρότι είχε τη δυνατότητα να φύγει από την πρώτη γραμμή, λόγω των γνωριμιών του πεθερού του, αρνήθηκε.

Θεωρούσε πιο σημαντικό να είναι συνεπής στα λόγια που είπε στους φοιτητές του στο τελευταίο μάθημα όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος στις 28 Οκτωβρίου 1940. «Κύριοι, γνωρίζετε τι συνέβη στην πατρίδα μας.

Πιστεύω ότι ο καθένας θα πράξει το καθήκον του». Γι’ αυτό ενώ έβλεπε τον κίνδυνο για τη ζωή του είπε «εδώ είναι η θέση μου». Γιατί ο καθένας ακολούθησε διαφορετικό δρόμο παρότι ξεκίνησαν από την περίπου ίδια αφετηρία; Τι είναι αυτό που βαραίνει στις επιλογές ζωής του κάθε ανθρώπου, στις μεγάλες στιγμές της ζωής του; Στο ερώτημα «ναζιστής ή αριβίστας» για τον Λογοθετόπουλο η απάντηση είναι σύνθετη και προκύπτει και από αυτό που γράφει η σύζυγος του «…αυτόν τον υπερφιλόδοξο άντρα…» και από τα ίδια τα λόγια του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου: «…Ναι είμαι Γερμανόφιλος, αντικομουνιστής, φιλοβασιλικός, αλλά όχι ναζιστής…» αλλά και από τα λόγια του Πέτρου Κόκκαλη για τον Κωνσταντίνο Λογοθετόπουλο: «…Το να είσαι Γερμανόφιλος μπορώ να το καταλάβω.

Όμως να σου έχουν δολοφονήσει οι Γερμανοί τον άντρα της κόρης σου δεν το χωράει ο νους μου…», «…για να ικανοποιήσει τη μεγαλομανία του, αδίστακτος μπροστά σε κάθε ευκαιρία για δύναμη και προβολή…» Στο δεύτερο ερώτημα για τον Πέτρο Κόκκαλη «Πώς εσύ ένας ευνοούμενος του βασιλιά έγινες κομμουνιστής;» απαντάει ο ίδιος ο Πέτρος Κόκκαλης: «…Δεν είναι οι ιδέες μου που με οδήγησαν στις πράξεις μου αλλά τα βιώματα…» εννοώντας την γενοκτονία από την πείνα τον πρώτο χρόνο της Κατοχής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους