Σκεφτόμουν ότι: κάποιες παλιές λεπτοδουλεμένες καρφίτσες σε χρυσό, μοναδικές, είναι καλό να τοποθετούνται σε βελούδινες προθήκες της αξίας που τους αναλογεί. Οι μνήμες και το "φορτίο" τους, ανήκουν σ...
Σκεφτόμουν ότι: κάποιες παλιές λεπτοδουλεμένες καρφίτσες σε χρυσό, μοναδικές, είναι καλό να τοποθετούνται σε βελούδινες προθήκες της αξίας που τους αναλογεί.
Οι μνήμες και το "φορτίο" τους, ανήκουν σ' αυτή την κατηγορία.
Εκεί λοιπόν που έβλεπα κάτι αναρτήσεις παλιές, σ' ένα από τα παλιά μου Ιστολόγια - blogs, που διατηρούσα ακόμα δημόσια και το 2011, βρήκα αυτή την ανάμνηση που είναι σχετική με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγίου Προκοπίου, (Άγιος Προκόπιος). Θα μπορούσα να τη "ζωγραφίσω" με πολλά ενθουσιώδη χρώματα όπως την έζησα παρακολουθώντας αυτή τη θεατρική παράσταση στο παλιό σχολείο όπου φωλιάζουν Μνήμες.
Οι άνθρωποι της ηλικίας μας ( από τα -άντα στα -ήντα και όσο ξημερώνει..😉☺️), ζούμε "μπαινοβγαίνοντας" στις Αναμνήσεις μας, όταν ο αέρας πυκνώσει από βάρος, όπως ο δύτης που επείγεται να βγεί από το νερό για μιαν ανάσα.
Πιστεύω ότι οι επόμενες γενιές θα μας εκπλήξουν ευχάριστα, αν και με υψηλότερο βαθμό δυσκολίας, αφού εκλείπουν από το οπτικό τους πεδίο τα Αναστήματα.
Πάντοτε αναδύονται νέα μυαλά, με εσωτερική πυξίδα Αξιών, ευελιξία και αξιόλογο βάθος σκέψης και δράσης.
Κάποιοι θα έχουν τη χαρά να δουν τη συνέχεια. Η συνέχεια υπάρχει. Κι εδώ, για όσο αξίζει, παραθέτω τον απόηχο μιας ανάμνησης.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους