Original Post

Πλήρες Κείμενο:

https://www.facebook.com/share/1ETwpwC8TC/.. Με το σημερινό Φασισμό τι θα κάνουμε Γραμματέα?? Δεν με ενοχλεί η παρουσία του Δημήτρη Κουτσούμπα σε μια εκδήλωση στα Τρίκαλα ούτε το ότι χόρεψε ζεϊμπέκικο.

Οι πολιτικοί είναι άνθρωποι και δεν κρίνονται από το αν χορεύουν, τραγουδούν ή συμμετέχουν σε μια κοινωνική εκδήλωση.

Αυτό που με προβληματίζει είναι κάτι άλλο: η σχεδόν πλήρης απουσία του ΚΚΕ από τα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα της εποχής.

Σε μια περίοδο που η Δικαιοσύνη έχει υποκατασταθεί από την πλειοψηφία της Βουλής , η στεγαστική κρίση πιέζει χιλιάδες νέους, που η ακρίβεια διαλύει τα λαϊκά εισοδήματα, που η δημόσια υγεία και η παιδεία δοκιμάζονται καθημερινά, η εικόνα που φτάνει συχνά στην κοινωνία δεν είναι μια δυναμική πολιτική παρέμβαση αλλά στιγμιότυπα από εκδηλώσεις και χορούς.

Και εδώ γεννιέται το ερώτημα: θεωρεί το ΚΚΕ ότι όλα βαίνουν καλώς; Ή έχει επιλέξει να παραμένει σε έναν ασφαλή ρόλο διαμαρτυρίας, χωρίς να αναλαμβάνει την ευθύνη μιας ουσιαστικής πολιτικής σύγκρουσης που θα μπορούσε να αλλάξει συσχετισμούς; Η κριτική που του ασκείται διαχρονικά δεν αφορά μόνο το σήμερα.

Αφορά και μια πολιτική στάση δεκαετιών, όπου συχνά λειτούργησε περισσότερο ως δύναμη διαχείρισης της λαϊκής δυσαρέσκειας παρά ως δύναμη ανατροπής.

Με καταγγελίες προς όλους, αλλά χωρίς ποτέ να απειλεί πραγματικά τη σταθερότητα του συστήματος που υποτίθεται ότι πολεμά.

Μια παρουσία που πολλές φορές κατέληξε να λειτουργεί ως βαλβίδα εκτόνωσης της κοινωνικής οργής και όχι ως μοχλός πολιτικής αλλαγής.

Ακόμη και στην υπόθεση των Τεμπών, εκεί όπου η κοινωνία ζήτησε αλήθεια, δικαιοσύνη και λογοδοσία για ένα έγκλημα που συγκλόνισε τη χώρα, πολλοί πολίτες αισθάνθηκαν ότι το ΚΚΕ επέλεξε περισσότερο να εντάξει την τραγωδία στη δική του πολιτική αφήγηση παρά να συμβάλει στη δημιουργία ενός πραγματικά ενωτικού μετώπου διεκδίκησης δικαιοσύνης.

Η ημέρα μνήμης των θυμάτων ανήκει πρώτα στις οικογένειες και στην κοινωνία και όχι σε οποιονδήποτε κομματικό μηχανισμό.

Γι' αυτό δεν είναι ο χορός που προκαλεί συζήτηση.

Ο χορός είναι μια στιγμή.

Η πολιτική απουσία είναι επιλογή.

Και όταν η κοινωνία βυθίζεται σε κρίσεις, οι πολίτες έχουν ανάγκη από πολιτικές δυνάμεις που να πρωταγωνιστούν στις λύσεις και όχι από εικόνες που τελικά γίνονται η μοναδική τους δημόσια παρουσία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους