Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για πολλοστή φορά εγκαινιάζεται ο χώρος του πρώην Στρατοπέδου Παύλου Μελά στην Σταυρούπολη.

Πολύ πετυχημένη η προσέγγιση του Spiros Lazaridis Τίτλος: “Το αιώνιο παράπονο “, Υπότιτλος: “ Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας “ . Στα τελευταία εγκαίνια παραβρέθηκαν και χαιρέτησαν όσοι δεν πίστεψαν ποτέ σε αυτό το έργο.

Όσοι δεν ξόδεψαν ούτε ένα λεπτό από τη ζωή τους τους για να αποδοθεί στην κοινωνία.

Όσοι δεν το "περπάτησαν" ποτέ παράνομα, όσοι ποτέ δεν έλαβαν ευλογία από τον Σεβασμιότατο για την διεκδίκησή του ενιαίου και αδιαιρέτου, του αδόμητου, της αδιάσπαστης μνήμης του χώρου.

Αυτοί που δεν έβλεπαν απλά ένα Πάρκο Παύλου Μελά, που δεν περιόριζαν την απόδοση του στα όρια του λεγόμενου Μητροπολίτου Πάρκου Π.Μ. αλλά συνέτρεξαν και συγκινήθηκαν από την μια και μοναδική χωροταξική μελέτη του Οργανισμού Ρυθμιστικού Θεσσαλονίκης για το Δυτικό της τμήμα.

Μελέτη που εγκληματικά για την πόλη αγνοείται σκοπίμως.

Γιατί η επιστημονική και θεσμοθετημένη Χωροταξία δίνει αξία στις πόλεις και ποιότητα στη ζωή των κατοίκων.

Η χωροταξική αυτή μελέτη προβλέπει μια ζώνη πρασίνου από το Σέιχ Σου μέχρι τις εκβολές του Δενδροποτάμου.

Μια ανάσα στην πόλη ενάντια πληγές της.

Ενδιάμεσα περιελάμβανε έξι πρώην Στρατόπεδα: Στρεμπενιώτη, Παύλου Μελά, Καρατάσιου, Παπακυριαζή, Μ. Αλεξάνδρου και Ζιάκα και ενδιάμεσα αξιοποίηση και απόδοση σε κοινή χρήση όλων των δημοσίων αδόνητων χώρων.

Είχε και όνομα αυτός ο σχεδιασμός ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΥΤΙΚΟ ΤΟΞΟ Ένα πράγμα απουσίαζε, η πολιτική βούληση για αναβάθμιση του συνόλου της Δυτικής Θεσσαλονίκης και του πολεοδομικού συγκροτήματος εν τέλει.

Δεν έγινε ποτέ και ούτε θα γίνει επειδή σήμερα υπό το καθεστώς οικονομίας -καζίνο τέτοια έργα γίνονται μόνο όταν τα συνοδεύει ένα μεγάλο οικονομικό Ντιλ τύπου The moll ή του ουρανοξύστη στο πρώην Αεροδρόμιο "Ελληνικού". Όπως δεν θα γίνει η ΔΕΘ και το Τρίτο Σώμα Στρατού.

Οι μόνες ελπίδες για ανάσα της πόλης.

Αν αυτών των αναγκαίων έχουμε εσωτερική κατανάλωση με οράματα τύπου Θεσσαλονίκη Μητρόπολη των Βαλκανίων.

Η αλήθεια είναι πως από αυτό το οικονομικό μοντέλο -καζινο ξέφυγε λίγο το πρώην Στσδ Παύλου Μελά.

Εδώ υπήρξε οργανωμένο τοπικό κίνημα δεκαετιών, ώριμο κοινωνικό αίτημα, διεκδικήσεις ανωνύμων κατοίκων με προσωπικό ρίσκο καθώς και κάποιες δημοτικές διοικήσεις που αντιστάθηκαν στην οικοπεδοποίηση και στην περαιτέρω τσιμεντοποίηση.

Εκεί “παρανόμως “ εγκατέστησαν χρήσεις, διοργάνωσαν εκδηλώσεις, φεστιβάλ, ορισμένες συλλογικότητες το γνωστοποίησαν στην πόλη, η ΚΝΕ πάτησε πόδι για το ετήσιο φεστιβάλ της και το γνωστοποίησε στην Ελλάδα.

Όλα αυτά χωρίς καμία ευλογία από τα πάνω, αντίθετα με εμπόδια και ενίοτε με απειλές.

Εμείς πολλές φορές εγκαινιάσαμε το Πάρκο και τις εγκαταστάσεις του.

Απλά στα "εγκαίνια " των απόντων χαίρονται οι παπάδες, οι παράγοντες, οι αναθέτοντες και οι ανάδοχοι.

Ακόμη και οι πλαστογράφοι, που ποτέ δεν πίστεψαν στο έργο, ούτε στην δυνατότητα της θέσης που τους ανέδειξαν οι πολίτες.

Κι αν πολλοί αναρωτιούνται αν χαίρομαι η όχι για το λεγόμενο Μ.Π.Π.Μ. όσο σκέφτομαι τις δυνατότητες του λεγόμενου ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΥΤΙΚΌΥ ΤΟΞΟΥ, όχι δεν χαίρομαι.

Δεν χαίρομαι με τον κατακερματισμό και την καταπάτηση του ιστορικού χώρου, με την διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα του με την μη σύνδεσή του με τα υπόλοιπα αδελφά στρατόπεδα σε ενιαία ζώνη πρασίνου και αναψυχής.

Δεν χαίρομαι με τους πλαστογράφους της ιστορίας, τους Επιμηθείς των εγκαινίων.

Χαίρομαι με τους χιλιάδες πολίτες που το περπατούσαν καθημερινά, σχεδόν παράνομα, χωρίς ευλογία του Σεβασμιότατου, που έκαναν κατάληψη στο Δημαρχείο Σταυρούπολης για να αναβάλουν οριστική ψήφιση για οικοπεδοποίηση του, χαίρομαι τον Δήμαρχο Σάββα Σερασίδη και την διοίκηση του, που αντιστάθηκαν στα σχέδια του ΤΕΘΑ για ανέγερση στρατιωτικών κατοικιών, χαίρομαι τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και το γραφείο του στην Θεσσαλονίκη που έσπασαν κατεστημένα και το παραχώρησαν σε κοινή χρήση στους κατοίκους. (έστω με λανθάνοντα τρόπο, έστω με αντάλλαγματα 83 διαμερίσματα, έστω κατά χρήση 100 ετών κι όχι πλήρη κυριότητα όπως η έκταση 8 στρ. πέριξ του του Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας). Όσοι παρευρέθηκαν στα προχθεσινά εγκαίνια ήταν απόντες από αυτές τις χαρές.

Καλή συνέχεια στις διεκδικήσεις των υπολοίπων πρώην Στρατοπέδων, από τους γνωστούς άγνωστους βέβαια που πάλι μόνοι τους θα υπερασπιστούν την δημόσια Γη χωρίς τις ευλογίες αυτών που στο τέλος κόβουν τις κορδέλες.

Όπως είναι λάθος να εξιδανικεύουμε, ώστε στο τέλος τίποτα να μην μας ικανοποιεί, έτσι είναι λάθος να χαιρόμαστε με το έλασσον.

Το μέτρο βρίσκεται στις ανάγκες που έχει αυτή η πόλη, στις δυνατότητες που υπάρχουν, και το πρωτεύον του Πολίτη έναντι όλων των άλλων προτεραιοτήτων.

Το πρόσκαιρο κέρδος πολλοί αγάπησαν, αλλά στοίχειωσε τις πόλεις μας.

Κι αντί να βάλουμε επιτέλους μυαλό, τουλάχιστον όσοι έχουν ορκιστεί να υπηρετούν τον πολίτη, συνεχίζουμε να καταστρέφουμε οτιδήποτε δημιουργεί αειφορία και ποιότητα ζωής.

Η έννοια του Πολίτη πρέπει να βρίσκεται με σεβασμό στο μέσον κάθε σκέψης και σχεδιασμού.

Όχι δεν μπορώ να πανηγυρίσω με το έλασσον, θέλω και τα έξι στρατόπεδα να αποδοθούν στην κοινωνία, θέλω το ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΥΤΙΚΟ ΤΟΞΟ να υλοποιηθεί ως ο μόνος επιστημονικός χωροταξικός σχεδιασμός της Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Θα χαρώ όταν η αξία της αδόμητης δημόσιας γης δινει ποιότητα στις ζωές των κατοίκων κι όχι υπεραξίες στην οικονομία των καρτέλ, των φανς και των καζίνο.

Όσο για την νέα διοίκηση του εγγύς ΟΤΑ Παύλου Μελά, τίποτα δεν κατάλαβε από το εγχείρημα.

Από τον πρώτο μήνα που ανέλαβε την διοίκηση ο Κος Ασλανίδης , ακόμα και μέχρι σήμερα, παζαρεύει ακίνητα του πρώην στρατοπέδου που ο δήμος αγόρασε με 83 διαμερίσματα του συνοικισμού Νικόπολης, με την αγαπημένη Ι.Μ.Ν.Σ. Η φωτογραφία είναι από το προσωπικό αρχείο της Έφη Σειρά , πολύ πριν τα επίσημα εγκαίνια, τότε που οι πολίτες το εγκαινίαζαν κάθε μέρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους