Ο μεγαλύτερος φόβος μιας κυβέρνησης δεν είναι να χάσει τις εκλογές. Είναι να αρχίσει να πιστεύει ότι μπορεί να τις κερδίσει μόνο αλλάζοντας τους κανόνες του παιχνιδιού. Η πρόσφατα παρέμβαση του...
Ο μεγαλύτερος φόβος μιας κυβέρνησης δεν είναι να χάσει τις εκλογές.
Είναι να αρχίσει να πιστεύει ότι μπορεί να τις κερδίσει μόνο αλλάζοντας τους κανόνες του παιχνιδιού.
Η πρόσφατα παρέμβαση του Κυριάκου Μητσοτάκη για «μία και μοναδική Κυριακή εκλογών» δεν δείχνει αυτοπεποίθηση.
Δείχνει ανησυχία.
Γιατί αν το Μέγαρο Μαξίμου ήταν βέβαιο για τη δυναμική του, δεν θα είχε κανέναν λόγο να συζητά από τώρα τον αριθμό των καλπών.
Το κάνει επειδή γνωρίζει ότι μια πρώτη κάλπη με χαμηλότερο ποσοστό από το αναμενόμενο μπορεί να μετατραπεί σε χιονοστιβάδα αμφισβήτησης.
Τα δεδομένα δεν είναι ευχάριστα για την κυβέρνηση.
Η φθορά στην ύπαιθρο είναι πρωτοφανής.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφορούν στο πολιτικό παρασκήνιο, η Νέα Δημοκρατία από ποσοστά άνω του 50% στους αγρότες το 2023 κινείται πλέον σε επίπεδα λίγο πάνω από το 10%. Ακόμη κι αν οι αριθμοί αυτοί δεν επιβεβαιωθούν πλήρως, η τάση είναι σαφής.
Ένα παραδοσιακό εκλογικό ακροατήριο απομακρύνεται.
Παράλληλα, η κυβέρνηση βλέπει ότι στα δεξιά της δημιουργούνται νέες πιέσεις.
Το ενδεχόμενο πολιτικής κίνησης από τον Αντώνη Σαμαρά απασχολεί σοβαρά κυβερνητικά στελέχη, όχι γιατί απειλεί την πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας αλλά γιατί μπορεί να στερήσει κρίσιμα ποσοστά σε περιφέρειες όπου οι ισορροπίες είναι λεπτές.
Υπάρχει και μια ακόμη παράμετρος.
Η κυβέρνηση δεν θέλει να ανοίξει συζήτηση για δεύτερη κάλπη επειδή φοβάται τη χαλαρή ψήφο στην πρώτη.
Όταν ο ψηφοφόρος θεωρεί ότι θα ακολουθήσει και δεύτερη αναμέτρηση, συχνά επιλέγει να στείλει μήνυμα δυσαρέσκειας.
Αυτό ακριβώς προσπαθεί να αποτρέψει το Μαξίμου.
Γι’ αυτό και η επιμονή στο «2027» και στη «μία κάλπη» μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια πολιτικής άμυνας παρά με στρατηγική επίθεσης.
Όσο η κυβέρνηση μιλά για το πότε θα γίνουν οι εκλογές και όχι για το γιατί πρέπει να τις κερδίσει, τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι στο παρασκήνιο κυριαρχεί ο φόβος της φθοράς.
Και στην πολιτική, όταν αρχίζεις να σχεδιάζεις με βάση τον φόβο, συνήθως έχεις ήδη καταλάβει ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο από όσο δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους