Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"ΑΡΗΣ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΩΝ ΑΤΑΚΤΩΝ - ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ"⚔️ Μια ημέρα σαν αυτή που ξημερώνει,16 Ιουνίου του 1945,ο Άρης Βελουχιώτης, ο αρχηγός των ανταρτών του ΕΛΑΣ, αυτοκτονεί χρησιμοποιώντας το περίστροφο του.Αμέσως μετά, ο πιστός του σύντροφος, ο Τζαβέλας, ο οποίος ήταν ήδη βαριά τραυματισμένος, αγκαλιάστηκε με το νεκρό σώμα του Άρη και απασφάλισε μία χειροβομβίδα τύπου «Μιλς».💣 «Σ’ όποια δουλειά κι αν με βάλετε δε θ’ αποδώσω ποτέ όσα σε στρατό και πόλεμο.

Αλλωστε, τώρα είναι και έξω από την όρεξή μου καθετί άλλο». Αυτά έγραφε στο υπόμνημά του προς το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ ο Αρης Βελουχιώτης στις 14 Φεβρουαρίου 1945 από τα Τρίκαλα, δύο ημέρες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας.

Τέσσερις μήνες αργότερα ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ και θρύλος της εαμικής εθνικής αντίστασης αυτοκτονούσε στη χαράδρα του Φάγγου στη Μεσούντα Αρτας περιτριγυρισμένος από παρακρατικές ομάδες και άνδρες του 118ου Τάγματος Εθνοφυλακής, έχοντας στο πλευρό του το πρωτοπαλίκαρό του Τζαβέλλα.

Τα κεφάλια των δύο ανταρτών-«λάφυρα» των διωκτών τους έγιναν αντικείμενο διαπόμπευσης κρεμασμένα από τον φανοστάτη(φωτό στα σχόλια) στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων, ενώ κανείς δεν γνωρίζει τι απέγιναν μετά.

Κάθε χρόνο συνηθίζεται τέτοιες μέρες από συγκεκριμένους κύκλους να αναπαράγεται μια σχεδόν ενιαία εικόνα ο Βελουχιώτης ως αδιαμφισβήτητος θρύλος της Αντίστασης, αποκομμένος από τις εσωτερικές συγκρούσεις, τις επιλογές και τις σκοτεινές πλευρές της περιόδου.Η ιστορική πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ πιο σύνθετη μιας και η δράση του συνδέεται με μια εξαιρετικά βίαιη περίοδο εσωτερικών συγκρούσεων μέσα στην ίδια την Αντίσταση, όπου αντιστασιακές οργανώσεις συγκρούστηκαν μεταξύ τους, ενώ η πολιτική και στρατιωτική εξουσία στο πεδίο της Κατοχής παρέμενε ρευστή και αμφισβητούμενη.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται γεγονότα που παραμένουν αντικείμενο ιστορικής έρευνας και έντονης διαμάχης, όπως η υπόθεση του συνταγματάρχη Δημητρίου Ψαρρού και η διάλυση του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων, οι συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με άλλες αντιστασιακές ομάδες, καθώς και επεισόδια βίας και εκτελέσεων που καταγράφονται σε διάφορες περιοχές της χώρας κατά την Κατοχή.Αναφέρονται επίσης υποθέσεις με σφαγές άμαχου πληθυσμού όπως το Βαλτέτσι, ο Φενεός και ο Μελιγαλάς, οι οποίες εξακολουθούν μέχρι σήμερα να αποτελούν μελανά σημεία και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της συζήτησης για τη φύση της εμφύλιας βίας πριν και μετά την απελευθέρωση.

Συχνά παραβλέπεται από τους ίδιους τους θιασώτες του ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο της περιόδου η ρήξη του ίδιου με το ΚΚΕ.

Ήδη μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, ο Βελουχιώτης είχε αποκηρυχθεί και περιθωριοποιηθεί από την επίσημη κομματική ηγεσία, γεγονός που καταδεικνύει ότι ακόμη και στο εσωτερικό του κομμουνιστικού κινήματος δεν υπήρχε ενιαία στάση απέναντί του.

Η πόλυ μεταγενέστερη πλήρης πολιτική και κομματική αποκατάστασή του ήρθε δεκαετίες αργότερα, μόλις πριν 15 χρόνια μέσα από διαφορετικές ιστορικές και πολιτικές φάσεις, πολύ μετά το τέλος του Εμφυλίου και τη σταδιακή αναθεώρηση της συλλογικής μνήμης.

Αυτό το στοιχείο είναι ενδεικτικό της πολυπλοκότητας της εποχής όταν ακόμη και η ίδια η οργάνωση στην οποία ανήκε δεν τον αντιμετώπιζε ως αδιαμφισβήτητη φυσιογνωμία, αλλά ως πρόσωπο σε ρήξη με τη γραμμή της σε κρίσιμη ιστορική καμπή.Η αναφορά σε προσωπικές κατηγορίες και ιδιωτικές πτυχές σχετικά με τις ομοφυλοφιλικές του τάσεις που έχουν κατά καιρούς επιστρατευτεί στον δημόσιο λόγο δεν συμβάλλει στην ιστορική κατανόηση και μένει εκτός μιας σοβαρής αποτίμησης.

Το ζητούμενο δεν είναι ο ηθικός χαρακτηρισμός προσώπων, αλλά η κατανόηση των γεγονότων και των επιλογών που διαμόρφωσαν μια χώρα σε συνθήκες Κατοχής και επερχόμενου Εμφυλίου. Ο Βελουχιώτης ήταν προϊόν μιας εποχής όπου η Αντίσταση, η πολιτική σύγκρουση και η εμφύλια βία διαπλέκονταν σε βαθμό που άφησε βαθύ και δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό ανεπανόρθωτο αρνητικό αποτύπωμα στην ελληνική ιστορία.🇬🇷 ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους