Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γερμανός Καραβαγγέλης Μητροπολίτης Καστορίας, Αμασείας και Ιωαννίνων – Ο Παπαφλέσσας του Μακεδονικού και Ποντιακού Αγώνα🇬🇷⚔️ «Έρχεται ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος, πρεσβευτής της Ελλάδος και μου λέει «Θα γίνης επίσκοπος Καστοριάς . Το Βουλγαρικό Κομιτάτο λυμαίνεται τον τόπο και πρέπει να πάη ιερεύς άξιος της αποστολής του.

Κι έπειτα είναι θέλησις της Κυβερνήσεως». ~Απομνημονεύματα Γερμανού Καραβαγγέλη~ Μια μέρα σαν την αυριανή 16 Ιουνίου του 1866 , γεννήθηκε ένας άνθρωπος που θα αφιέρωνε τη ζωή του στην πατρίδα, την πίστη και τους ανθρώπους της.Ο Επίσκοπος Γερμανός Καραβαγγέλης ο θρυλικός ιεράρχης του Αντάρτικου Πόντου και του Μακεδονικού αγώνα ενάντια στους Τούρκους και τους Βούλγαρους.

Η ζωή του ήταν ένας ασταμάτητος αγώνας.

Από τη Λέσβο ως τη Μακεδονία, από τον Πόντο μέχρι την εξορία στη Βιέννη, κάθε βήμα του ήταν μια θυσία, κάθε δράση του μια απόδειξη πίστης και ανδρείας.

Με το άλογό του να καλπάζει μέσα στα βουλγαρικά χωριά, με το πιστόλι και το τουφέκι στο πλευρό του, ο Καραβαγγέλης οργάνωνε τον ελληνισμό απέναντι στη βία, την καταπίεση και την εξόντωση.

Γεννήθηκε στη Στύψη Λέσβου και σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, απ’ όπου αποφοίτησε το 1888.

Συνεχίζοντας τις σπουδές του στη Φιλοσοφία και τη Θεολογία στη Λειψία και τη Βόννη, επέστρεψε ως καθηγητής στη Χάλκη το 1891.

Το 1896 εξελέγη επίσκοπος Χαριουπόλεως και αρχιερατικός προϊστάμενος της κοινότητας Σταυροδρομίου.

Ήταν ένας άνθρωπος μορφωμένος, με όραμα και αφοσίωση, που έβλεπε την Εκκλησία και την πατρίδα ως μια ενιαία αποστολή.

Το 1900, σε ηλικία μόλις 34 ετών, εξελέγη μητροπολίτης Καστοριάς.

Υπό την καθοδήγηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Γ’, ανέλαβε τον καθοριστικό ρόλο στον Μακεδονικό Αγώνα.

Με το ψευδώνυμο Κώστας Γεωργίου, οργάνωσε ελληνικά σώματα απέναντι στο βουλγαρικό κομιτάτο, συνεργάστηκε με τον Ίωνα Δραγούμη και τον πρόξενο Λάμπρο Κορομηλά, και κατάφερε να επανεντάξει κοινότητες στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Το 1905, συμμετείχε στην επιχείρηση στο Γορίτσανι.

Εκεί, ενώ οι σφαγές και η βία κυριαρχούσαν, κατάφερε να προστατεύσει τους δικούς του ανθρώπους χάρη στον κατάλογο που είχε στείλει στον καπετάν Βάρδα.

Η δράση του τον έκανε στόχο Βούλγαρων και Τούρκων, αλλά η ψυχή του δεν λύγισε ποτέ.

Στα απομνημονεύματά του περιγράφει: «Περνούσα καλπάζοντας με το άλογό μου, με το πιστόλι και το τουφέκι στο πλευρό, με τον πιστό Τουρκαλβανό Εμίν δίπλα μου.

Ακρίτας κι εγώ στα σύνορα του Ελληνισμού, προσπαθούσα ν’ αναχαιτίσω τη βουλγαρική απληστία, έχοντας όπλο μόνο την ψυχή μου και τη φλογερή φιλοπατρία μου.» Το 1908, ο Καραβαγγέλης διορίστηκε μητροπολίτης Αμασείας με έδρα τη Σαμψούντα.

Εκεί ανέπτυξε τεράστιο έργο,ίδρυσε 115 σχολεία και σχολές σε τρία μόλις χρόνια.Ανέγειρε ναούς, μητροπολιτικά μέγαρα και ευαγή ιδρύματα.

Οργάνωσε τη μυστική αντιστασιακή οργάνωση «Μιθριδάτης», εμπνευσμένη από τη Φιλική Εταιρεία.Κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας των Ποντίων (1914–1922), προστάτευσε ελληνικούς πληθυσμούς, διέσωσε παιδιά Αρμενίων και προφύλαξε την Αμισό από διωγμούς.

Υποστήριξε ενεργά το Ποντιακό Αντάρτικο, το οποίο χαρακτήρισε ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ «έργο του Καραβαγγέλη».Συνελήφθη το 1917 και φυλακίστηκε,το 1922 καταδικάστηκε σε θάνατο.

Μόνο η τύχη και η συγκυρία τον έσωσαν, καθώς εκείνη την περίοδο επέστρεφε από το Βουκουρέστι, ενώ οι συνεργάτες του εκτελέστηκαν μαρτυρικά.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, υπηρέτησε ως μητροπολίτης Ιωαννίνων, προσπαθώντας να αναζωογονήσει την Ήπειρο και να αναχαιτίσει την εκροή πληθυσμού.

Το 1924 έγινε Έξαρχος Κεντρικής Ευρώπης με έδρα τη Βιέννη, αλλά η Ιεραρχία τον άφησε σχεδόν άνεργο και απλήρωτο.

Στα απομνημονεύματά του γράφει χαρακτηριστικά: «Κι έτσι σήμερα κατάντησα να περιφέρομαι σχεδόν άνεργος, σ' ερείπια, εξόριστος απ' την Καστοριά, απ' την Αμάσεια, απ' την Κωνσταντινούπολη, αφού γλίτωσα πολλές φορές το μαρτυρικό θάνατο στην Τουρκία, και τελικά εξόριστος κι απ' την Ελλάδα…» Ο Γερμανός Καραβαγγέλης πέθανε μόνος, φτωχός και παραμελημένος στο Μπάντεν της Αυστρίας στις 11 Φεβρουαρίου 1935.

Το ελληνικό κράτος αρνήθηκε να καλύψει ακόμη και τα έξοδα της κηδείας του.

Τα λείψανά του επαναπατρίστηκαν στην Καστοριά μόλις το 1959.Η ζωή του ήταν μια αδιάκοπη πάλη για την πίστη, τον ελληνισμό και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Ήταν ο Παπαφλέσσας των συνόρων του Ελληνισμού, ένας ιεράρχης που δεν γνώρισε φόβο, συμβιβασμούς ή διπλωματικά παιχνίδια όταν η ζωή των ανθρώπων που υπερασπιζόταν κινδύνευε. Αιωνία του η μνήμη.🕯️🇬🇷 ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους