Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ ότι (ορθώς και αναπόφευκτα) ξεσπά ένα κύμα αντιδράσεων από συναδέλφους μουσικούς σχετικά με τις αφίσες εκδηλώσεων που φτιάχνονται με AI (τεχνητή νοημοσύνη). Σαφέστατα συντάσσομαι με αυτή τη λογική καθώς πιστεύω ότι με αυτόν τον τρόπο καταστρατηγείται κάθε έννοια δημιουργικότητας, αλλά και η ίδια η τέχνη.

Όμως, κατ' εμέ πριν αρχίσει το ανάθεμα είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ να γίνει μια ενδοσκόπηση - αυτοκριτική για όσα οι ίδιοι οι μουσικοί, καλλιτέχνες (ή όπως αλλιώς θέλει ο καθένας να αυτοπροσδιορίζεται) επιτρέπουμε.

Αγαπητέ, φίλε, συνάδελφε, μουσικέ, σε πειράζει η αφίσα με AI, αλλά: 1. Δεν πειράζει που βλέπεις τη μουσική, την ίδια τη δουλειά, ως ΧΟΜΠΙ και όχι ως ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ, 2. Δεν πειράζει που παίζεις ανασφάλιστος, 3. Δεν πειράζει που παίζεις με όποιους να 'ναι ή με όποιους σου επιβάλλουν, 4. Δεν πειράζει που παίζεις μόνο για το φαίνεσθαι και τα λεφτά, 5. Δεν πειράζει που παίζεις χωρίς να αφιερώνεις στιγμή μελέτης 6. Δεν πειράζει που έχεις μεταξύ των κύριων στόχων να προσελκύεις το αντίθετο φύλο (αντιμετωπίζοντας τις γυναίκες ως «γκόμενες»), 7. Δεν πειράζει που παίζεις με τεχνικό εξοπλισμό που σε πολλές περιπτώσεις δεν ενδείκνυται, 8. Δεν πειράζει που δείχνεις ασέβεια σε συναδέλφους (στο προσκήνιο ή το παρασκήνιο) πατώντας επί πτωμάτων ή προσπαθώντας με αθέμιτα μέσα να επικρατήσεις στον ανταγωνισμό.

Η ρίζα του προβλήματος είναι αλλού.

Και το βαρέλι θα συνεχίσει να μην έχει πάτο όσο υπάρχει και επικρατεί αυτή η νοοτροπία. Όλα αυτά τα αναφέρω βαθιά προβληματισμένος για όσα παρατηρώ ως ενεργός μουσικός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους