[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ--ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΣΥΜΒΟΛΟ--ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ--ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Ο παπάρας Ολέξιι Αρεστόβιτς--ελπίζω να τον θυμάστε--κάνει μια...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ--ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΣΥΜΒΟΛΟ--ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ--ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Ο παπάρας Ολέξιι Αρεστόβιτς--ελπίζω να τον θυμάστε--κάνει μια ενδιαφέρουσα ψυχοψακτική ανάλυση για τους θρήνους που εκπέμπονται για το πλήγμα που δέχτηκε το ιστορικό μοναστήρι Kiev-Pechersk Lavra.

Για όσους δεν το έχουν παρακολουθήσει, στην χθεσινή μεγάλη αεροπορική επιδρομή ο τρούλος μιας κεντρικής εκκλησίας της μονής πήρε φωτιά.

Η προφανής εξήγηση είναι ότι χτυπήθηκε από Patriot που δεν λειτούργησε--αν είχε χτυπηθεί από ρωσικό πύραυλο δεν θα είχε μείνει τίποτα από την εκκλησία.

Μια άλλη εξήγηση είναι ότι κάποιο εισερχόμενο drone λοξοδρόμησε--περίπτωση να χτυπήθηκε η εκκλησία, που ανήκει στην παραδοσιακή ορθόδοξη εκκλησία που το καθεστώς διώκει ως ρωσόφιλη, από τους ίδιους τους Ρώσους δεν υπάρχει.

Παπάρας μεν ο Αρεστόβιτς, αλλά έχουν πλάκα αυτά που έγραψε (με τα οποία, για να μην με ρωτήσετε, δεν συμφωνώ). Μεταφράζω:

---------------- «Λατρεύω την υποκρισία των παραδοσιακών «πατριωτικών» παρελάσεων . Για τρία χρόνια καθάριζαν τα παπούτσια τους στη Λαύρα, σήμερα όλοι κλαίνε για τη Λαύρα — αρκεί η Μόσχα να βγει «...κακή» Ηρεμήστε, συμπολίτες μου. Η Μόσχα είναι ήδη αρκετά κακή και χωρίς αυτό.

Γενικά, αυτός ο μηχανισμός τελετουργικής θλίψης μετά από κάθε επίθεση είναι περίεργος.

Το αντικείμενο δεν υπάρχει ως πραγματικότητα, αλλά ως λειτουργία σε μια αφήγηση.

Όσο η αφήγηση απαιτούσε ότι «η Εκκλησία είναι εργαλείο του Κρεμλίνου», η Λαύρα ήταν ο εχθρός. η αφήγηση αλλάζει στο «η Μόσχα καταστρέφει» — η Λαύρα γίνεται αμέσως ιερό ουκρανικό προσκύνημα, για το οποίο θρηνούν άνθρωποι που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους εκεί.

Δεν πρόκειται για υποκρισία με την κλασική έννοια — η υποκρισία υπονοεί συνειδητή προσποίηση.

Πρόκειται μάλλον για ταύτιση με την αφήγηση — στην οποία ένα άτομο βιώνει ειλικρινά αυτό που απαιτεί η τρέχουσα πλοκή.

Χθες το περιφρονούσαν ειλικρινά, σήμερα το θρηνούν ειλικρινά.

Δεν υπάρχει αντίφαση, επειδή το αντικείμενο δεν ήταν ποτέ αντικείμενο — ήταν μόνο ένα σύμβολο, και το υποκείμενο δεν ήταν ποτέ υποκείμενο, ήταν μόνο μια παράσταση.

-------------- ΥΓ. Μοιάζει με τον Τσίπρα στη φάτσα ή μου φαίνεται;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences