Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΩΣ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙΤΑΙ "ΔΥΤΙΚΑ" Μετέφρασα το ακόλουθο ρεπορτάζ από τον βρετανικό Economist για έναν όχι και τόσο σοβαρό λόγο: Ο αυτοαποκαλούμενος "Simplicius ο Στοχαστής", τον οποίο πολλοί υποστηρικτές της Ρωσίας στον πόλεμο της Ουκρανίας θεωρούν ως αξιόπιστη πηγή, στο τελευταίο άρθρο του εξηγεί ότι η βιομηχανική βάση του καθεστώτος του Κιέβου έχει μεταφερθεί εκτός Ουκρανίας στης "Δύση" και ως απόδειξη φέρνει αυτό το ρεπορτάζ, το οποίο προφανώς δεν έχει καν διαβάσει, όπως θα διαπιστώσετε.

Το επέλεξε λόγω του τίτλου του που είναι: "Η Ουκρανία μεταφέρει την βιομηχανική της καρδιά στη Δύση". Αλλά το ρεπορτάζ του Economist με την λέξη "Δύση" εννοεί την Δυτική Ουκρανία, και μάλιστα το συγκεκριμένο ρεπορτάζ αναφέρεται σε μια ουκρανική πόλη στα σύνορα με την Σλοβακία.

Τούτων λεχθέντων, η τοποθέτηση ότι πλέον η αμυντική "βιομηχανία" του καθεστώτος του Κιέβου ουσιαστικά δεν υπάρχει και στηρίζεται σε συστατικά στοιχεία και ανταλλακτικά που παράγονται εκτός Ουκρανίας στις χώρες του ιμπεριαλισμού, αλλά όχι μόνο, αυτή η τοποθέτηση είναι ακριβής.

Και μάλιστα, όσον αφορά το επίμαχο ζήτημα των drones τα βασικά τους συστατικά είναι Κινεζικής προέλευσης.

Από την Κίνα μεταφέρονται σε άλλες ασιατικές χώρες (κυρίως στην Μαλαισία) και από εκεί αγοράζονται από εταιρείες της Δ. Ευρώπης, των ΗΠΑ, της Τουρκίας και του Ισραήλ όπου και κατασκευάζονται τα drones.

Αυτά στη συνέχεια μεταφέρονται στην Ουκρανία, παίρνουν (και αν) ένα 'φινίρισμα' και από εκεί εκτοξεύονται στα ρωσικά μετόπισθεν.

Πρόσφατα είχαν μια σχετική εκπομπή, αρκετά καλή, οι Duran.

Σημειωτέον ότι το θέμα έχει τεθεί σε ανώτατο επίπεδο από την Ρωσία στην Κίνα επανειλημμένα.

Αλλά η απάντηση είναι ότι στον καπιταλισμό δεν μπορεί να ελεγχθεί η αγορά και αν η αγορά ζητά την κατασκευή συστατικών μερών για drones που θα καταστρέφουν εργοστάσια στη Ρωσία, τότε let it be. Παρεμπιπτόντως, πρόκειται όντως για κλασική παραδοξότητα που γεννά ο καπιταλισμός: Τα "ουκρανικά" drones καταστρέφουν διϋλιστήρια στη Ρωσία με αποτέλεσμα την μείωση των ποσοτήτων πετρελαίου και την αύξηση των τιμών που πληρώνει η Κίνα για να το αγοράζει από τη Ρωσία, αν και η ίδια η Κίνα συνεισφέρει σε αυτή την αύξηση τιμών και μείωση των ποσοτήτων μέσω της πώλησης των μερών που απαιτούνται για την κατασκευή των drones.

Ακολουθεί η μετάφραση:

---------------------- Παρά τις συζητήσεις για τη δυναμική της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης, δεν υπάρχει ιδιαίτερη αισιοδοξία στο Κραματόρσκ, την πόλη στην πρώτη γραμμή που αντιμετωπίζει την κύρια στρατιωτική επίθεση της Ρωσίας.

Οι δυνάμεις του Βλαντιμίρ Πούτιν βρίσκονται 14 χιλιόμετρα από τα όρια της πόλης, καταστρέφοντας ό,τι έχει απομείνει.

Κατευθυνόμενες βόμβες πολλών τόνων πέφτουν τακτικά, ισοπεδώνοντας οικιστικά και βιομηχανικά συγκροτήματα.

Drones τύπου First-Person-View κυνηγούν στρατιώτες και πολίτες.

Στις 13 Μαΐου η πόλη άρχισε να εκκενώνει τα δημόσια μνημεία της. Χάρτης: The Economist Πάνω από 1.000 χλμ. μακριά, στους πρόποδες των Καρπαθίων, βρίσκεται σε εξέλιξη μια άλλη επιχείρηση εκκένωσης.

Το «Νέο Κραματόρσκ» είναι η συντομογραφία μιας προσπάθειας μεταφοράς της βιομηχανικής καρδιάς της πόλης, με τα εργοστάσια μεταλλουργίας και μηχανουργίας, στο Περέτσιν, μια ήσυχη πόλη 7.000 κατοίκων στα δυτικά σύνορα της Ουκρανίας.

Τα πρώτα στάδια ξεκίνησαν το 2022, λίγο μετά την πλήρη εισβολή της Ρωσίας.

Η διαδικασία επιταχύνθηκε καθώς οι ρωσικές γραμμές πλησίαζαν.

Λίγοι πιστεύουν ότι έχει μείνει πολύς χρόνος. Η NKMZ, η ναυαρχίδα της μηχανουργίας του Κραματόρσκ, μόλις ανακοίνωσε το κλείσιμό της και απολύει ή μετεγκαθιστά τους εργαζομένους της. Στο Περέτσιν, ένα τεράστιο βιομηχανικό πάρκο έχει ξεφυτρώσει μέσα στα χωράφια.

Εργοστάσια από κυματοειδές σίδερο σε μπλε και λευκό χρώμα διανθίζουν πλέον τα βουνά.

Υπάρχει ένας νέος κεντρικός δρόμος, με φορτηγά να πηγαινοέρχονται ασταμάτητα, σχολεία, νηπιαγωγεία και ένα τεχνικό κολέγιο, καθώς και αρκετά συγκροτήματα προκατασκευασμένων κατοικιών.

Πάνω από 3.500 ειδικευμένοι εργαζόμενοι έχουν μετακομίσει δυτικά. Η Νατάλια Σεβτσένκο ήταν από τους πρώτους, φτάνοντας το 2023 μαζί με τον σύζυγό της. «Το Περέτσιν ήταν ένα χωριό όταν φτάσαμε εδώ», λέει. «Δεν υπήρχε καν ένας κανονικός δρόμος». Το μεγαλύτερο μέρος του κόστους της μετεγκατάστασης καλύπτεται από επιχειρήσεις του Κραματόρσκ, αλλά η δημοτική αρχή αναλαμβάνει μέρος των εξόδων. Ο Σεργκέι Σμιρνόφ, πρώην αντιδήμαρχος του Κραματόρσκ, βρίσκεται μόνιμα στο Περέτσιν, όπου επιβλέπει τις εργασίες κατασκευής.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε μαζί με τον δήμαρχο του Περέτσιν, Ιβάν Ποχορίλιακ, περιγράφει την προσπάθεια ως «απόδειξη της ιδέας»: κανείς δεν έχει προσπαθήσει να μεταφέρει ολόκληρο βιομηχανικό «οικοσύστημα» στην Ουκρανία στο παρελθόν.

Το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας της Ουκρανίας χτίστηκε στη «λάθος» πλευρά της χώρας, κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία, σε μια εποχή που θεωρούταν ότι ο εχθρός θα ερχόταν από τα δυτικά.

Αν οι δυτικές περιοχές της Ουκρανίας πρόκειται να υποστηρίξουν έναν νέο βιομηχανικό πυρήνα, θα χρειαστεί να κατασκευάσουν νέες υποδομές: δρόμους, γέφυρες, δίκτυα ενέργειας και φυσικού αερίου.

Ο κ. Σμιρνόφ ελπίζει ότι η εθνική κυβέρνηση θα βοηθήσει.

Η εναλλακτική λύση, λέει, είναι χειρότερη. «Αν οι έμπειροι μηχανικοί μας διασκορπιστούν — αν πάνε να δουλέψουν σε σούπερ μάρκετ, σε καταστήματα — χάνουμε ουσιαστικά όλα όσα έχουμε χτίσει.» Το πρόγραμμα «Shoulder to Shoulder», όπως είναι η επίσημη ονομασία του, έχει φέρει νέα έσοδα και ευκαιρίες στην τοπική οικονομία. «Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα κέντρο για τους καλύτερους μηχανικούς της Ουκρανίας», λέει ο κ. Ποχορίλιακ.

Ένα νέο τεχνικό κολέγιο εκπαιδεύει νέους της περιοχής, οι οποίοι εξασφαλίζουν καλά αμειβόμενες θέσεις πρακτικής άσκησης στα εργοστάσια.

Ωστόσο, δεν είναι όλοι οι κάτοικοι του Perechyn που καλωσορίζουν τους ανατολικούς.

Έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές διαμαρτυρίες.

Η πρωτοβουλία δεν μετέφερε μόνο τη βιομηχανία, αλλά και μέρος του κινδύνου. Τον Απρίλιο, ένα ρωσικό drone χτύπησε έναν υποσταθμό ηλεκτρικού ρεύματος δίπλα στο βιομηχανικό πάρκο, αφού πέταξε κατά μήκος των συνόρων με τη Σλοβακία.

Ήταν η πρώτη φορά που η ήσυχη πόλη βίωσε τον πόλεμο. Η Σβιτλάνα, της οποίας η παραδοσιακή καλύβα βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το βιομηχανικό πάρκο, άλλαξε επάγγελμα όταν αυτό άνοιξε, και έγινε εξειδικευμένη βαφέας σε ένα από τα εργοστάσια.

Πιστεύει ότι τα οφέλη μπορεί να υπερτερούν του κόστους.

Ο γείτονάς της όμως, ο Βασίλι, ένας εργάτης, παραπονιέται ότι οι εργάτες του εργοστασίου του Κραματόρσκ προστατεύονται από την επιστράτευση, ενώ οι στρατολόγοι εντείνουν την επιστράτευση των ντόπιων. «Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να πολεμάμε για τη γη τους, ενώ αυτοί χαλαρώνουν εδώ», λέει. Ο Γιούρι Κατσούρ, ένας τοπικός επιχειρηματίας που προσπάθησε να εμποδίσει την παράδοση των ενοικιαζόμενων χωραφιών λεβάντας του για την κατασκευή νέων κατοικιών, λέει ότι οι ντόπιοι αγωνίζονται να ακουστούν: «Καταλαβαίνω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ήρθαν εδώ από επιλογή.

Αλλά αυτό δεν τους δίνει το δικαίωμα να μας καταπατούν». Η κ. Σεβτσένκο λέει ότι κατανοεί την εχθρότητα.

Σπάνια ακούει τις καταγγελίες απευθείας, αλλά λαμβάνει αναφορές από μια συμπαθητική τοπική αισθητικό.

Η εχθρότητα είναι άδικη, λέει, αλλά ανθρώπινη.

Οι κάτοικοι της Δυτικής Ουκρανίας δεν έχουν βιώσει τον πόλεμο όπως το Κραματόρσκ· δεν έχουν δει την πόλη τους να καταστρέφεται σιγά-σιγά, ούτε έχουν αφήσει πίσω τους αγαπημένα πρόσωπα. «Είναι αδύνατο να τους εξηγήσω γιατί είναι άδικο», λέει. «Είθε ο Θεός να δώσει να μην το καταλάβουν ποτέ». https://www.economist.com/europe/2026/06/11/ukraine-is-transplanting-its-industrial-heart-to-the-west https://archive.ph/SZTN0

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους