Εδώ και λίγες μέρες ξεκίνησε το παγκόσμιο κύπελο του ποδοσφαίρου και αισθάνομαι σαν να μην υπήρχε το χθες. Ξαφνικά τα ξεχάσαμε όλα. Τους πολέμους, την ακρίβεια, τις αδικίες και καθετί που προκαλούσε...
Εδώ και λίγες μέρες ξεκίνησε το παγκόσμιο κύπελο του ποδοσφαίρου και αισθάνομαι σαν να μην υπήρχε το χθες.
Ξαφνικά τα ξεχάσαμε όλα.
Τους πολέμους, την ακρίβεια, τις αδικίες και καθετί που προκαλούσε γενικά τη δυσαρέσκεια του κόσμου.
Ο κόσμος τα γεμίζει τα γήπεδα, και όσοι δεν μπορούν να βρίσκονται εκεί κάθονται μπροστά από μία τηλεόραση και παρακολουθούν τα παιχνίδια.
Κάποτε έπαιζαν οι φτωχοί και έβλεπαν οι πλούσιοι και τώρα παίζουν οι πλούσιοι και βλέπουν οι φτωχοί.
Τα στοιχήματα από την άλλη δίνουν και παίρνουν.
Φυσικά και εγώ παρακολουθώ.
Είναι απλώς ένα διάλειμμα που χρειάζεται η ψυχή μας και, όταν τελειώσει θα επανέλθουμε στο χθες χωρίς να υπολογίζουμε καθόλου αυτό το τεράστιο κενό; μήπως όμως κάποιοι εκμεταλλεύονται το μουντιάλ κατά το δοκούν; το συμπέρασμά μου είναι ότι ζούμε σ' έναν παρανοϊκό κόσμο.
Μπορείτε να επισκεφτείτε το μπλοκ μου στη σελίδα μου. http://www.alexandrosivanidis.com/blog/ υπάρχει και στα Γερμανικά http://www.alexandrosivanidis.com/blog-gedanken-geschichten/ αλλά και στα Αγγλικά http://www.alexandrosivanidis.com/blog-gedanken-geschichten/
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους