Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ιπποκράτης: ο πατέρας της ιατρικής και του ιατρικού ήθους Όταν γίνεται λόγος για την απαρχή της επιστημονικής ιατρικής, ένα όνομα δεσπόζει διαχρονικά πάνω από όλα τα άλλα: ο Ιπποκράτης ο Κώος.

Περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια μετά την εποχή του, η μορφή του εξακολουθεί να συμβολίζει όχι μόνο τη γνώση της θεραπευτικής τέχνης, αλλά και τις ηθικές αξίες που οφείλουν να συνοδεύουν την άσκησή της.

Η σπουδαιότερη ίσως συμβολή του υπήρξε η απελευθέρωση της ιατρικής από τις δοξασίες και τις προλήψεις της εποχής του.

Αντί να αποδίδει τις ασθένειες σε θεϊκή οργή ή σε υπερφυσικές δυνάμεις, αναζήτησε τα φυσικά τους αίτια.

Παρατήρησε τον άνθρωπο, το περιβάλλον του, τη διατροφή του, τις συνθήκες ζωής και τις επιδράσεις του κλίματος στην υγεία.

Με τον τρόπο αυτό έθεσε τα θεμέλια μιας ιατρικής βασισμένης στην εμπειρία, την παρατήρηση και τη λογική.

Η προσέγγισή του ήταν βαθιά ολιστική.

Ο άνθρωπος δεν αντιμετωπιζόταν ως ένα σύνολο απομονωμένων οργάνων, αλλά ως ενιαία ψυχοσωματική οντότητα σε συνεχή σχέση με το φυσικό και κοινωνικό του περιβάλλον.

Η υγεία θεωρούνταν αποτέλεσμα ισορροπίας, ενώ η θεραπεία απαιτούσε τη συνολική κατανόηση του ασθενούς και όχι μόνο της ασθένειάς του.

Εξίσου σημαντική υπήρξε η συμβολή του στη διαμόρφωση της ιατρικής δεοντολογίας. Ο Ιπποκρατικός Όρκος, ανεξάρτητα από τις ιστορικές συζητήσεις για τη συγγραφή του, αποτέλεσε το θεμέλιο της ηθικής παράδοσης της ιατρικής.

Η υποχρέωση του ιατρού να υπηρετεί τον ασθενή με ευσυνειδησία, να διαφυλάσσει το ιατρικό απόρρητο και να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του προς όφελος του ανθρώπου παραμένει μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για την ιατρική κοινότητα σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στο έργο «Περί Ευσχημοσύνης», που ανήκει στο Ιπποκρατικό Σώμα, συναντούμε μια ακόμη βαθύτερη θεώρηση του ιατρικού λειτουργήματος.

Εκεί ο ιδανικός ιατρός παρουσιάζεται ως άνθρωπος που συνδυάζει τη γνώση με την αρετή.

Η αφιλοκέρδεια, η σεμνότητα, η εγκράτεια, η σωστή κρίση, η ηρεμία, η καθαρότητα του βίου και η απομάκρυνση από τη δεισιδαιμονία προβάλλονται ως απαραίτητα γνωρίσματα του αληθινού θεραπευτή.

Χαρακτηριστική είναι η περίφημη διατύπωση του έργου ότι ο ιατρός οφείλει να διαθέτει τα γνωρίσματα του φιλοσόφου.

Η ιατρική, κατά την ιπποκρατική αντίληψη, δεν είναι απλώς τεχνική δεξιότητα.

Είναι γνώση που υπηρετεί τη ζωή και απαιτεί πνευματική καλλιέργεια, αυτοκυριαρχία και υψηλό αίσθημα ευθύνης.

Γι’ αυτό και η κληρονομιά του Ιπποκράτη δεν περιορίζεται στα επιτεύγματα της αρχαίας ιατρικής.

Αποτελεί μια διαχρονική υπενθύμιση ότι η επιστήμη χωρίς ήθος είναι ελλιπής και ότι ο αληθινός ιατρός δεν θεραπεύει μόνο το σώμα, αλλά υπηρετεί τον άνθρωπο στο σύνολό του.

Από την Κω του 5ου αιώνα π.Χ. έως τα σύγχρονα νοσοκομεία του κόσμου, το όνομα του Ιπποκράτη εξακολουθεί να συμβολίζει μια από τις ευγενέστερες κατακτήσεις του ανθρώπινου πολιτισμού: την ένωση της γνώσης με την ανθρωπιά, της επιστήμης με την αρετή και της θεραπείας με το ήθος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους