Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μάταια περιμένω τα ξεφτίδια και τα σύμβολα πριν αρχίσει το όνειρο.

Ακολουθεί η παγκόσμια ιστορία: οι σχοινοτενείς διαδρομές τού θανάτου στις ξεχαρβαλωμένες οδοντοστοιχίες η κυκλοφορία του αίματος μου και των πλανητών. (Μίσησα το γλυφό νερό της γούβας, αηδίασα το δείλι το τραγούδι του παπαγάλου.) Τα ατέλειωτα αποκαμωμένα μίλια του νότιου προαστίου, τα μίλια πάμπας βρωμερής και πρόστυχης, μίλια ξεράσματος να σβηστούν θέλουν από τη μνήμη.

Ποντισμένα μποστάνια, αποφάγια στο σωρό σαν σκύλοι, βαλτόνερα στο ασημί πού βρωμοκοπάνε: Είμαι ο απαίσιος φύλακας τούτων των ακίνητων σκηνικών.

Σύρματα, αναχώματα, ρόλοι νεκρωμένοι, υπολείμματα του Buenos Aires.

Πιστεύω ετούτη τη νύχτα στην τρομερή αθανασία: κανένας άντρας δεν πέθανε μέσα στον χρόνο, καμιά γυναίκα, κανένας νεκρός, γιατί αυτή πραγματικότητα η αδήριτη του σίδερου και της λάσπης ξεπερνάει την αδιαφορία αυτών πού είναι κοιμισμένοι ή νεκροί – ακόμα κι’ αν κρύβονται μέσα στον βόρβορο και στους αιώνες – και τους καταδικάζει σε αγρύπνια στοιχειωμένη.

Τραχιά σύννεφα, χρώμα της διαύγειας κρασιού θα ατιμάσουν τον ουρανό. θα ξημερώσει στα βλέφαρα μου τα σφιχτοκλεισμένα. Χόρχε Λουίς Μπόρχες πηγη https://mikropragmata.lifo.gr/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους