Είναι εντυπωσιακό και ταυτόχρονα δυσοίωνο ότι ενώ εχει συμπληρωθεί το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, σε χώρα του δυτικού κόσμου και μάλιστα εν όψει συνταγματικής αναθεώρησης, αντί να συζητάμε για τον...
Είναι εντυπωσιακό και ταυτόχρονα δυσοίωνο ότι ενώ εχει συμπληρωθεί το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, σε χώρα του δυτικού κόσμου και μάλιστα εν όψει συνταγματικής αναθεώρησης, αντί να συζητάμε για τον πλήρη διαχωρισμό κράτους - Εκκλησίας, παρακολουθούμε αδιαμαρτύρητα τον πρωθυπουργό να εκφράζει τη δυσκολία του να δεχτεί ότι ένας Μητροπολίτης εισπράττει μηνιαίως λιγότερα χρήματα από έναν Μουφτή.
Η αύξηση του μισθού των ιεραρχών δεν ειναι φυσικά πρόβλημα επειδή θα εκτροχιαστεί η Οικονομία, αλλά για έναν πολύ σοβαρότερο λόγο: επειδή αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο οι κατέχοντες την εξουσία ιεραρχουν τις προτεραιότητές τους και διαμορφώνουν τον δημόσιο διάλογο.
Ο προβληματισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ιεραρχία δεν σχετίζεται με το γεγονός ότι ο διορισμένος από το ελληνικό κράτος Μουφτής παίρνει περισσότερα χρήματα από έναν Μητροπολίτη, αλλά με το ότι αναζητά συμμάχους και επενδύει στον διχασμό εν όψει εθνικών εκλογών. Ο Μητροπολίτης που εισπράττει λιγότερα από τον Μουφτή επηρεάζει και διαμορφώνει την αντίληψη μεγάλου τμήματος της κοινωνίας, αποτελεί δηλαδή δυνητικό του σύμμαχο.
Ο γιατρός, ο νοσηλευτής, ο δάσκαλος, ο υπαλληλος καθαριότητας και άλλοι επαγγελματίες με σημαντική και ουσιαστική κοινωνική προσφορά που εισπράττουν λιγότερα και από τους δύο, όχι.
Εν προκειμένω, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ποντάρει μόνο στη δυνατότητα επιρρόης της Εκκλησίας.
Ανοίγοντας από το πουθενά συζήτηση σχετικά με τη μισθολογική διαφορά των εκπροσώπων διαφορετικών και τάχα μου αντιμαχόμενων θρησκειών την οποία άπαντες σχεδόν αγνοούσαν μέχρι χθες, ενισχύει και το πέρα ως πέρα ψευδές και επικίνδυνο αφήγημα που παρουσιάζει τη χριστιανική πλειονότητα δήθεν ως θύμα διακρίσεων, ώστε να μπορεί να εμφανίζεται ως εγγυητής και προστάτης της χριστιανικής παράδοσης. Ανάρτηση από Marios Aravantinos
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους