Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν καν ξεκινήσει η διοργάνωση, αρκετοί φίλοι με ρωτούσαν για τη Βραζιλία και τις υψηλές προσδοκίες που έχει φέρει ο Αντσελότι.

Η απάντηση μου ήταν ξεκάθαρη: η δική του "Σελεσάο" δεν με πείθει στο ελάχιστο και, αν καταφέρει να φτάσει στα ημιτελικά, θα είναι μια τεράστια έκπληξη.

Για να το πω απλά, τη θεωρώ μια εξαιρετικά "υπερεκτιμημένη" ομάδα, μια άποψη που φυσικά δεν άρεσε καθόλου στην παρέα εκείνη τη στιγμή.

Μετά το πρώτο της παιχνίδι, ωστόσο, παραμένω σταθερός στη θέση μου, καθώς η ομάδα βγάζει χτυπητές αδυναμίες στον αγωνιστικό χώρο.

Τα μεγαλύτερα προβλήματα εντοπίζονται στα άκρα της άμυνας, στην έλλειψη δυναμικής στη θέση του αμυντικού χαφ και, κυρίως, στη λανθασμένη χρησιμοποίηση του Ραφίνια. Ο Αντσελότι φαίνεται να έχει παρερμηνεύσει εντελώς τον τρόπο που αγωνίζεται ο ποδοσφαιριστής του. Ο Ραφίνια δεν είναι ο παίκτης που θα αναλάβει το χτίσιμο των επιθέσεων από χαμηλά, ούτε ο οργανωτής που θα δημιουργήσει παιχνίδι στον άξονα.

Η πραγματική του δύναμη κρύβεται στα τελειώματα των φάσεων, στην έντονη πίεση, στα ασταμάτητα τρεξίματα και στις εκρηκτικές διαγώνιες συγκλίσεις από τη γραμμή του πλαγίου προς την καρδιά της αντίπαλης περιοχής.

Αντίθετα, ο προπονητής του τον χρησιμοποιεί σαν ένα παράξενο υβρίδιο: μισό "δεκάρι", ένα τέταρτο δεξί εξτρέμ και ένα τέταρτο αριστερό εξτρέμ, με αποτέλεσμα ούτε ο ίδιος ο παίκτης να μην κατανοεί τον ρόλο του στο γήπεδο.

Όπως είχα προβλέψει εξαρχής, τα μπακ της Βραζιλίας βρίσκονται σε τραγική κατάσταση, υστερώντας σημαντικά τόσο στο ανασταλτικό όσο και στο επιθετικό κομμάτι.

Παράλληλα, ο Καζεμίρο δεν προσφέρει πλέον τις απαιτούμενες λύσεις, ούτε όταν έχει την μπάλα στα πόδια του για να βοηθήσει στην κυκλοφορία, αλλά ούτε και στις τοποθετήσεις του χωρίς αυτήν.

Αυτό όμως που με ξένισε περισσότερο από όλα ήταν ο αποκλεισμός του Ζοάο Πέδρο από την αποστολή.

Κατά την άποψή μου, πρόκειται για τον κορυφαίο Βραζιλιάνο επιθετικό αυτή τη στιγμή, σαφώς ανώτερο από επιλογές όπως ο Τιάγκο ή ακόμα και ο Κούνια.

Προφανώς βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή του τουρνουά και υπάρχει χρόνος για βελτίωση, όμως πιστεύω ακράδαντα ότι ο Αντσελότι οφείλει να δώσει περισσότερο χρόνο συμμετοχής στον Έντρικ.

Μπορεί να μην είναι ακόμα ο κορυφαίος φορ στον κόσμο, αλλά κινείται εξαιρετικά σε κλειστούς χώρους και έχει την ικανότητα να παίζει γρήγορα με μία ή δύο επαφές.

Το κυριότερο είναι πως μπορεί να συνδεθεί πολύ πιο αρμονικά με τον Ραφίνια και τον Βινίσιους στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου, επιτρέποντας παράλληλα στον Πακετά να περάσει πιο εύκολα κάθετες πάσες στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας.

Η πικρή αλήθεια είναι πως η συνολική λειτουργία της Βραζιλίας είναι τόσο προβληματική, που ένας Νεϊμάρ ακόμα και στο 50% ή στο 25% της φυσικής του κατάστασης, θα είχε εγγυημένα φανέλα βασικού σε αυτή την ενδεκάδα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους