Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η σημαία υπερηφάνειας αποκαλύπτει το μίσος. Η ισότητα είναι ο στόχος.

Η σημαία υπερηφάνειας δεν προκαλεί το μίσος.

Το μίσος προϋπάρχει, απλά η σημαία αποκαλύπτει πόσο αναγκαία παραμένει η ισότητα.

Όταν ένα σύμβολο που εκφράζει την ισότητα, τον σεβασμό, την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα όλων των ανθρώπων να ζουν χωρίς διακρίσεις πυροδοτεί τόσο έντονες αντιδράσεις, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο σύμβολο αλλά στις προκαταλήψεις που εξακολουθούν να υπάρχουν στην κοινωνία.

Κάθε οργανωμένη επίθεση και κάθε προσπάθεια εκφοβισμού υπενθυμίζει ότι η ισότητα δεν έχει ακόμη κατακτηθεί πλήρως.

Η σημαία υπερηφάνειας δεν δημιουργεί το πρόβλημα, φωτίζει την ύπαρξή του και υπενθυμίζει πόσο αναγκαίος παραμένει ο αγώνας για ισότητα, ορατότητα και ανθρώπινα δικαιώματα.

Το γεγονός ότι μια απλή ανάρτηση με τη σημαία προκάλεσε τόσο έντονες και μαζικές αντιδράσεις αποτελεί από μόνο του ένα ακόμη επιχείρημα για το γιατί το Pride εξακολουθεί να είναι αναγκαίο.

Μας υπενθυμίζει ότι η κοινωνική αποδοχή και η ουσιαστική ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων δεν έχουν ακόμη κατακτηθεί στον βαθμό που συχνά θεωρούμε.

Οι αντιδράσεις που καταγράφηκαν σε αναρτήσεις για τα Pride φέτος, τόσο στην περίπτωση της ΕΙΦΚΔ του ΑΠΘ και στο δικό μου άρθρο, όσο και σε άλλες δημόσιες παρεμβάσεις, δεν μπορούν να ερμηνευθούν απλώς ως «διαφορετικές απόψεις» και δεν φαίνεται να αποτελούν αποκλειστικά αυθόρμητες εκδηλώσεις διαφωνίας.

Η μαζική εμφάνιση πανομοιότυπων ή παρόμοιων σχολίων μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα παραπέμπει σε οργανωμένες μορφές ψηφιακής κινητοποίησης συγκεκριμένων δικτύων.

Στόχος τους δεν είναι ο διάλογος αλλά η κατάληψη του δημόσιου χώρου από τη φωνή του μίσους, ώστε να δημιουργείται η ψευδής εντύπωση ότι η ισότητα αποτελεί μειοψηφική θέση.

Το φαινόμενο αυτό δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα.

Εντάσσεται σε ένα διεθνές κύμα αντι-έμφυλης και αντι-ΛΟΑΤΚΙ+ πολιτικής.

Σε πολλές χώρες, πολιτικές και θρησκευτικές δυνάμεις έχουν αναγάγει τα δικαιώματα των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων σε προνομιακό στόχο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Η ισότητα παρουσιάζεται ως απειλή για την «παράδοση», την «οικογένεια», το έθνος ή τη θρησκεία, η συμπερίληψη ως ιδεολογία και τα ανθρώπινα δικαιώματα ως δήθεν επίθεση απέναντι στις «παραδοσιακές αξίες». Παράλληλα, παρατηρείται μια ανησυχητική κανονικοποίηση της ρητορικής μίσους στον δημόσιο λόγο.

Απόψεις και εκφράσεις που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν ακραίες ή κοινωνικά μη αποδεκτές διατυπώνονται πλέον δημόσια χωρίς ιδιαίτερο κόστος.

Η συστηματική χρήση του όρου «woke» εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική.

Δεν αποτελεί πολιτική ανάλυση αλλά εργαλείο απαξίωσης.

Χρησιμοποιείται για να γελοιοποιήσει και να απονομιμοποιήσει κάθε διεκδίκηση ισότητας, είτε αφορά τις γυναίκες, είτε τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, είτε άλλες κοινωνικές ομάδες που υφίστανται διακρίσεις.

Όλα αυτά παρουσιάζονται ως μέρος μιας υποτιθέμενης «ιδεολογικής επιβολής». Πίσω όμως από τη ρητορική περί «υπερβολών» και «προνομίων» και «ιδεολογικής επιβολής» κρύβεται κάτι βαθύτερο: η δυσφορία απέναντι στην κοινωνική αλλαγή.

Η ορατότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων, η διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων και η ισότιμη παρουσία τους στον δημόσιο χώρο αμφισβητούν παγιωμένες αντιλήψεις για το φύλο, τη σεξουαλικότητα, την οικογένεια και την εξουσία.

Αυτό ακριβώς είναι που ενοχλεί ορισμένους κύκλους.

Αυτά είναι που αμφισβητούν όσοι επιτίθενται στα Pride.

Η σημαία υπερηφάνειας ενοχλεί επειδή συμβολίζει ότι οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι δεν αποδέχονται τη σιωπή, την αορατότητα και τον αποκλεισμό ως φυσική τους θέση στην κοινωνία.

Ενοχλεί επειδή υπενθυμίζει ότι η ισότητα δεν είναι παραχώρηση της πλειοψηφίας αλλά δικαίωμα.

Γι’ αυτό και η επίθεση στρέφεται πραγματικά εναντίον της αρχής ότι όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται ίση αξιοπρέπεια, ίσα δικαιώματα και ίση ορατότητα στον δημόσιο χώρο και όχι εναντίον ενός συμβόλου.

Η ένταση αυτών των αντιδράσεων αποδεικνύει ότι το Pride δεν έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του ρόλο.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν πρόκληση την ισότητα και απειλή την ορατότητα, το Pride παραμένει όχι απλώς επίκαιρο αλλά απολύτως αναγκαίο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους