Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί χαμογελά ένα παιδί με μαυρισμένο μάτι; Είναι περήφανο; Ανακουφισμένο; Προσπαθεί να κρύψει τον πόνο του; Μερικές φορές τα παιδιά, όπως κι οι μεγάλοι, χαμογελούν ακριβώς εκεί που πονάνε περισσότερο.

Κι αυτό που φαίνεται εξωτερικά δεν είναι πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα τους, ε; Βέβαια, ο πίνακας ζωγραφίστηκε σε μια άλλη εποχή.

Μια εποχή που τα κορίτσια ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ να τσακώνονται, να φωνάζουν ή να διεκδικούν.

Πόσοι #κανόνες άραγε υπάρχουν ακόμη σήμερα που τους ακολουθούμε χωρίς να ξέρουμε γιατί.

Πόσες φορές λέμε σε ένα παιδί ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ χωρίς να έχουμε σταματήσει να σκεφτούμε αν πράγματι πρέπει... Τον διευθυντή πίσω από την πόρτα τον είδατε; . Τη δασκάλα; Δείτε τη ματιά τους.

Γιατί, όταν ένα παιδί κάνει κάτι δύσκολο, το μεγάλο ερώτημα δεν είναι μόνο τι έκανε το παιδί.

Είναι και τι θα κάνουμε εμείς.

Θα βιαστούμε να τιμωρήσουμε; Θα ψάξουμε να καταλάβουμε ή θα ακούσουμε πρώτα την ιστορία; Όταν κοιτάξαμε τον πίνακα στην τάξη, αφού αναρωτήθηκαμε τι συνέβη στο κορίτσι, μετά τη Δ Ι Κ Α Σ Α Μ Ε. Με περούκες, 💙Ο δικαστής έπρεπε να κρατά τη σειρά, να δίνει τον λόγο, να ζητά συνεχώς αποδείξεις και να σταματά όποιον μιλά χωρίς στοιχεία.

Η αγαπημένη του φράση ήταν: - Αυτό είναι #γεγονός ή #υπόθεση; ❤️Ο εισαγγελέας έπρεπει να αποδείξει ότι το κορίτσι είναι επιθετικό, ότι έκανε κάτι ΛΑΘΟΣ. 💚 Ο συνήγορος υπεράσπισης έπρεπε να λέει ότι αμύνθηκε, να προσπαθεί δηλαδή να εξηγήσει ότι το κορίτσι δεν φταίει.

Η δουλειά του άλλωστε είναι να μας θυμίζει ότι δεν ξέρουμε όλη την ιστορία. 💛Οι μάρτυρες πάλι, έπρεπε να επινοήσουν ιστορίες.

Κάθε μάρτυρας ήταν κάποιος από την ιστορία.

Για παράδειγμα, ο διευθυντή, η δασκάλα, η καλύτερή της φίλη, το παιδί που τσακώθηκε μαζί της, ένας μαθητής που είδε το περιστατικό... Κάθε παιδί έπρεπε να εφευρίσκει τι θα έλεγε ο χαρακτήρας του. 🧡Οι ένορκοι δεν έπρεπε να μιλούν πολύ στην αρχή, αλλά να ακούν, να κρατούν σημειώσεις και το τέλος να αποφασίσουν.

Μετά τους ρώτησα: - Αν αυτό το κορίτσι ερχόταν αύριο στην τάξη μας, θα θέλατε να σας κρίνει από τη χειρότερη στιγμή της ζωής σας ή από ολόκληρη την ιστορία σας; Έπρεπε να σκεφτούμε τι συνέβη μέσα στο δικό μας μυαλό.

Πώς δηλαδή μέσα σε δύο δευτερόλεπτα αποφασίσαμε αν είναι θύμα, θύτης, ηρωίδα ή ταραξίας; Πώς ήμασταν τόσο σίγουροι χωρίς να ξέρουμε σχεδόν τίποτα; Καταλήξαμε και πάλι πως ο πίνακας είναι ένας #καθρέφτης που μας δείχνει ότι πολλές φορές δεν βλέπουμε τον άλλον άνθρωπο.

Βλέπουμε τις δικές μας υποθέσεις γι' αυτόν.

Εσείς, αν ήσασταν ένορκος στη δίκη, τι απόφαση θα βγάζατε; ⚖️ Ένοχη ⚖️ Αθώα ή... ⚖️ Δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία; www.reschool.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους