Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μην μάθετε στα παιδιά να μην θυμώνουν. Μάθετε τους πώς να θυμώνουν χωρίς να καταστρέφουν τον εαυτό τους ή τους άλλους.

Πόσο συχνά ξεπετάμε τα δύσκολα συναισθήματα μας; Πόσο συχνά φοβόμαστε τον θυμό μας, τον δικό μας ή των ανθρώπων γύρω μας, επειδή μάθαμε ότι είναι κακός; Η αλήθεια είναι πιο απλή, αλλά και πιο βαθιά.

Ο θυμός δεν είναι εχθρός.

Είναι μια κραυγή του σώματος που νιώθει ανασφάλεια, μια ανάγκη που έμεινε στην άκρη, ένα όριο που παραβιάστηκε.

Όταν νιώθεις χάλια, όταν το σώμα σου σφίγγεται και η διάθεση πέφτει, μην προσπαθείς να το κρύψεις. Σταμάτα. Ανάπνευσε.

Δείξε στο εσωτερικό σου παιδί ότι είσαι εκεί.

Πες του, Είναι εντάξει να φοβάσαι.

Είναι εντάξει να μην νιώθεις καλά.

Είμαι εδώ.

Είμαστε μαζί.

Θα τα καταφέρουμε.

Η πλήρης οντολογική ενηλικίωση ξεκινά εκεί που σταματάμε να περιμένουμε τη ζωή να ξεκινήσει όταν φύγει ο φόβος.

Ξεκινά όταν αναλαμβάνουμε την ευθύνη των συναισθημάτων μας, όχι ως βάρος, αλλά ως εργαλείο δημιουργίας.

Η αποδοχή είναι μια διαδρομή.

Είναι παρατήρηση, είναι σιωπή, είναι πόνος, είναι πένθος, είναι αλήθεια.

Και πάνω απ' όλα, είναι μια καθημερινή απόφαση αγάπης προς τον εαυτό μας.

Γιατί κανείς δεν μπορεί να μας πληγώσει πραγματικά, αν δεν του δώσουμε εμείς τη δύναμη να το κάνει.

Κανείς δεν είναι θύμα όταν έχει την απόλυτη ευθύνη της εσωτερικής του ελευθερίας.

Να θυμάσαι, Είσαι μια και μοναδική ύπαρξη.

Και η μεγαλύτερη πράξη επανάστασης είναι να μάθεις να σε αγαπάς ακόμα και τις μέρες που νιώθεις ότι ο κόσμος γκρεμίζεται.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους