Ημέρες παγκόσμιας υποκρισίας και αντίστοιχης κοινωνικής αφασίας ... 12 Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας Για τον Κολιό και για κάθε Κολιό του κόσμου τούτου ... Από τον Βίκτωρα Ουγκώ...

Πλήρες Κείμενο:

Ημέρες παγκόσμιας υποκρισίας και αντίστοιχης κοινωνικής αφασίας ... 12 Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας Για τον Κολιό και για κάθε Κολιό του κόσμου τούτου ... Από τον Βίκτωρα Ουγκώ του 19ου αιώνα "Πού πάνε όλα αυτά τα παιδιά, που ανάμεσά τους κανένα δεν γελά; Αυτές οι γλυκές, σκεφτικές υπάρξεις που ο πυρετός αδυνατίζει; Αυτά τα κορίτσια των οχτώ χρόνων που περπατούν μόνα τους; Δουλεύουν δεκαπέντε ώρες κάτω από τις μυλόπετρες κάνοντας από την αυγή ως το βράδυ αδιάκοπα την ίδια κίνηση.

Στην ίδια φυλακή, την ίδια κίνηση.

Σκυμμένα πάνω από μια σκοτεινή μηχανή, το αποτρόπαιο τέρας, που καταβροχθίζει τα πάντα μέσα στο σκοτάδι.

Αθώοι σε κάτεργο, άγγελοι στην κόλαση. Δουλεύουν.

Όλα είναι μπρούντζος, όλα είναι σίδερο.

Ποτέ δεν σταματούν, ποτέ δεν παίζουν.

Κι είναι τόσο ωχρά! Στάχτη επάνω στα μάγουλά τους.

Πριν ξημερώσει, είναι ήδη εκεί.

Δεν καταλαβαίνουν τη μοίρα τους, κρίμα! Δες τι μας κάνουν οι άνθρωποι.

Ω, άθλια σκλαβιά φορτωμένη στο παιδί. Ραχιτισμός! Δουλειά που καταστρέφει ό, τι δημιούργησε ο Θεός, που σκοτώνει δίχως λόγο την ομορφιά στο μέτωπο, τη φλόγα στην καρδιά και που θα έκανε στα σίγουρα από τον Απόλλωνα έναν καμπούρη, από τον Βολτέρο έναν χαζό! Άθλια εργασία που κλέβει τα πιο γλυκά χρόνια, που δημιουργεί από τη μια πλούσιους κι από την άλλη τη μιζέρια, που χρησιμοποιεί ένα παιδί σαν εργαλείο! Πρόοδος που αναρωτιόμαστε: –Πού πάει; –Τι θέλει;" Βίκτωρ Ουγκώ, «Μελαγχολία», Στοχασμοί Στον Γιώργο Κοτζιούλα του 20ού Το μαστορόπουλο Τον πήραν τον Κολιό τον πήραν οι μαστόροι παιδί από το σκολειό να μάθει πηλοφόρι.

Καρδιά πονετική τον ξέβγαλε με κλάμα «Τετράδη Κυριακή, θα καρτερώ για γράμμα». Δε σώνει άλλο να ιδεί, παιδεύεται το μάτι: κρατούσε ένα ραβδί, το στρώμα του στην πλάτη.

Μας έφυγε ο Κολιός κι είχε μια τέτοια λύπη! θα ’ναι όλοι δω τ' Άη-Λιος και μόνο αυτός θα λείπει. https://m.youtube.com/watch?v=ltY_SBot5 Και στον 21ο αιώνα Το 2015 η διεθνής κοινότητα έβαλε ένα μεγάλο στοίχημα: να εξαλείψει την παιδική εργασία μέσα σε μια δεκαετία.

Φθάσαμε όμως στο 2026 και είναι πλέον βέβαιο ότι το στοίχημα έχει χαθεί.

Τα στοιχεία της τελευταίας έκθεσης του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας (ILO) και του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (UNICEF) το δείχνουν: https://www.in.gr/2025/06/21/world/paidiki-ergasia-mia-mastiga-pou-epimenei/ Και στα ορυχεία της Αφρικής, σήμερα.

Εκεί όπου εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες χιλιάδες κάτοικοι, μεταξύ των οποίων και ανήλικα παιδιά,για να απολαμβάνουμε εμείς και τα παιδιά μας smartphones, tablets, laptops κ.α. https://www.mixanitouxronou.gr/chiliades-paidia-ergazontai-san-sklavoi-gia-tin-technologia-ton-smartphones-tablets-kai-laptops-sygklonistiki-i-pagkosmia-adiaforia/ Πίσω από αριθμούς και στοιχεία μια είναι η λέξη που εξηγεί: ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ Αχαλίνωτος, άγριος και δρεπανηφόρος... Τα λένε ωραία οι "Κοινοί θνητοί" Διαβάστε με υπομονή: Κάποιες χώρες έχουν άφθονους πόρους Ενώ άλλοι δεν έχουν τίποτα Ποια είναι η μοίρα τους? Να πεθάνουν από την πείνα? Να υπάρχει για πάντα φτώχεια? Ποιος είναι τότε ο σκοπός του πολιτισμού? Γιατί τότε υπάρχει η ανθρώπινη συνείδηση? Ποιος είναι τότε ο σκοπός του ΟΗΕ?» Έχει αίμα το Adidas το καινούριο που φοράω και το κινητό στη θήκη που στο χέρι μου κρατάω έχει κόπο και ιδρώτα το πουκάμισο το Armani και κουβάλημα οι σπόροι στου καφέ μου το χαρμάνι Έχει πόνο και φοβέρες κάθε κουταλιά Nutella και το δέρμα που χρειάστηκε στις μπάλας μου την γκέλα έχει δάκρυα ο κάθε κόμπος που έχω στο χαλί μου και το τζόκεϊ που με μαγκιά φοράει η κεφαλή μου Γιατί όλα όσα είπα της ζωής μου προϊόντα μου τα αφήσαν οι δικοί μου ή τα αγόρασα από σπόντα τα δουλέψανε παιδιά που είναι γεννημένα δούλοι μεροφάι μεροδούλι, και εμείς παίζουμε κρυφτούλι Τυνησία και Σουδάν Μαλαισία Πακιστάν και δεκάδες χώρες που τα πιτσιρίκια δεν θα φαν για να έχω εγώ μπουφάν με υπογραφή της Nike μπας και δώσει ο Θεός να μου κάνουν κανένα “Like” Όταν έβγαινα να παίξω στην αλάνα με την μπάλα κάποιες οικογένειες δεν είχαν να πάρουν γάλα Όταν άφηνα χαρταετό στον ουρανό να ανέβει κάποιοι άφηναν το παιδί τους μοναχό να ζητιανεύει Όταν μου έλεγε η γιαγιά μου κάθε βράδυ παραμύθια σκότωναν αθώες ψυχές άλλωστε έτσι από συνήθεια όταν μου έφερνε η νονά μου την λαμπάδα και παιχνίδια συνομήλικοι μου ψαχναν την τροφή τους στα σκουπίδια Όταν έβλεπα μικρός το “Xοντρό και τον Λιγνό” βάζουν σκλάβους να δουλεύουν στα ορυχεία του Κονγκό όταν οι γονείς μου με είχαν, αγκαλιές και χάδια χαρτομάντηλα πουλούσαν και λουλούδια στα φανάρια Ότι φόρεσα ως τώρα Nike, Puma και Sportex τα έχουν φτιάξει δια της βίας στην Ασία στο Μπαγκλαντές όσα λόγια και να πω, όσους στίχους και να γράψω, στράφι θα πάνε αν τον κόσμο δεν αλλάξω Όταν έπαιζα μικρός με το πρώτο το Nintendo στην Ινδία οι ανήλικοι κουβάλαγαν τσιμέντο όταν έφτιαχνα το δέντρο με φωτάκια και στολίδια τα παιδιά στην Βραζιλία ψάχναν μέσα στα σκουπίδια Όταν έκανα ποδήλατο στο δρόμο τα απογεύματα συνομήλικους στην Κίνα τους σκότωναν για μοσχεύματα κοκκίνιζα σαν κοίταζα της τάξης τα κορίτσια ενώ στην Ινδονησία τα πουλούσανε για βίτσια Όταν έβλεπα τον Αλαντίν στην Disney με το τζίνι τα αδέλφια μου γαζώνανε κάτω στην Παλαιστίνη μα σε ευχαριστώ Θεέ, που έχω και έναν ΟΗΕ και να ενδιαφερθώ για αυτά δεν χρειάστηκε ποτέ Να είναι καλά και το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες της θρησκείας το αδελφάτο, όλες τις παιδεραστίες μα όμως πάνω από όλα τα άλλα, στου μεγάλου μας τη σάλα δεν θα είχες την κουτάλα, αν δεν ήσουν καπιτάλα Και το σύστημα ρολόι που ρυθμίστηκε να τρώει την εργατική την τάξη που όλα αυτή τα έχει παράξει μα άντε να το καταλάβει και μετά ποιος θα προλάβει από το κύμα να γλυτώσει και πανί να ανασηκώσει Στο σχολείο ως αριστούχος να κρατάω την σημαία ήμουν από άλλη χώρα και δεν με έκανες παρέα με έχεις σκοτώσει στο Ιράκ, στο Βιετνάμ, στην Παλαιστίνη εγώ αγέννητο μωρό και δεν είχα καν ευθύνη Μου είχες βγάλει τα όργανα μου, μπας και πάρεις τα λεφτά σου για να ζήσουν παραπάνω λίγο τα αφεντικά σου με είχες σκλάβο στο παζάρι και με πούλαγες φαντάσου θα γυρίσει ο τροχός και θα ‘ρθει και η σειρά σου μέσα σ ‘αυτήν την μηχανή αν ενωθούμε όλοι μαζί και χαράξουμε αντίθετη πορεία στο γρανάζι ένα θα γίνω εγώ και εσύ και θα έρθει εκείνη η στιγμή όπου αλλάζουν οι καιροί και σίγουρα θα τους πειράζει Αρκεί σε αυτή την μηχανή, όλου του κόσμου οι λαοί αν σταματήσουμε για πάρτι τους άλλο να χύνουμε αίμα και θα έρθει εκείνη η στιγμή που η φωνή μας θα ακουστεί και ο δούλος μόνος νικητής στην κεφαλή θα βάζει στέμμα https://www.youtube.com/watch?v=91pyEdD2UHU

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους