Κάρολος Ντίκενς Τον πρωτογνωρίσαμε και αυτόν όπως τόσους άλλους από τα ΚΛΑΣΣΙΚΑ Εικονογραφημένα Αργότερα, προσεγγίζοντας από διάφορες πλευρές το έργο του, διαπιστώσαμε ότι πρόκειται για τον κατ...
Κάρολος Ντίκενς Τον πρωτογνωρίσαμε και αυτόν όπως τόσους άλλους από τα ΚΛΑΣΣΙΚΑ Εικονογραφημένα Αργότερα, προσεγγίζοντας από διάφορες πλευρές το έργο του, διαπιστώσαμε ότι πρόκειται για τον κατ' εξοχήν κριτικό συγγραφέα της φτώχειας και της κοινωνικής εξαθλίωσης.
Για την εποχή του και όχι μόνον καθώς παραμένει διαχρονικός και δυστυχώς, επίκαιρος όσο ποτέ ... Γιατί αυτός μπορεί να "έφυγε" το 1870 σαν σήμερα, εκατομμύρια παιδιά όμως ανά τον κόσμο εξακολουθούν να μας περιμένουν στη γωνιά χλωμά και πεινασμένα... «ΤΙ ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΝΤΙΚΕΝΣ» Χάθηκαν προσωρινά, γίνανε σκιές, με παρακολουθούν για δευτερόλεπτα μέσα από την ομίχλη, πιάνουν την άκρη του παλτού μου.
Χειμώνας είναι γι αυτά, βαρύς, με χιόνια.
Με παπούτσια χαλασμένα, με αισθήματα κουρέλια τριγυρνάνε άσκοπα στους δρόμους, κάτω από φανάρια του δεκάτου ενάτου αιώνα.
Το χιόνι σφυρίζει και τα χτυπάει αλύπητα.
Προσπαθεί να τα σβήσει από τις σελίδες των βιβλίων.
Αυτά όμως επιμένουν να τριγυρνάνε στη μνήμη μας, να μας τυραννούν, να μας συντροφεύουν.
Χλωμά και πεινασμένα μας περιμένουν στη γωνιά, με τους ώμους να διψούν για χάδι.
Σούρουπο τα είδαμε για πρώτη φορά και μα έφεραν τα πιο παράτολμα σχέδια.
Εκεί που σβήνει η μουσική, κρύβονται φοβισμένα τα παιδάκια κοιτώντας το φεγγάρι. Γιάννης Κοντός «Ο αθλητής του τίποτα» Εκδόσεις Κέδρος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους