Όπως ήταν αναμενόμενο, έπαθα κόλλημα με τον αγαπημένο μου David Hockney κι' άρχισα τα rewind κι' έφτασα έτσι σε κάτι παλιές φωτογραφίες των 60s και των 70s και μετά, όπως ήταν πάλι αναμενόμενο...
Όπως ήταν αναμενόμενο, έπαθα κόλλημα με τον αγαπημένο μου David Hockney κι' άρχισα τα rewind κι' έφτασα έτσι σε κάτι παλιές φωτογραφίες των 60s και των 70s και μετά, όπως ήταν πάλι αναμενόμενο, άρχισα την έρευνα για την ιστορία πίσω από τις φωτογραφίες.
Η πρώτη φωτογραφία, που είναι τραβηγμένη από τον Dennis Hopper, ο οποίος εκτός από ηθοποιός και σκηνοθέτης, ήταν και φωτογράφος, αλλά ήταν και ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που γνώριζε ο David Hockney όταν πρωτοπάτησε στη Δυτική Ακτή το 1963.
Οι δυο τους είχαν συναντηθεί νωρίτερα εκείνη τη χρονιά στο προ - Factory στούντιο του Andy Warhol στη Νέα Υόρκη.
Η γνωριμία τους έμελλε να αποτυπωθεί σε μια φωτογραφία που τράβηξε ο Hopper την επόμενη ημέρα, στα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς Naked City στο Χάρλεμ.
Στο κάδρο εμφανίζονται (όλοι με τσιγάρο στο στόμα και στο χέρι), ο Warhol, ο Jeff Goodman, ο Hockney και ο Henry Geldzahler, τότε επιμελητής τέχνης του 20ού αιώνα στο Metropolitan Museum of Art και σύντομα ένας από τους πιο στενούς φίλους και θερμούς υποστηρικτές του.
Από εκεί ξετυλίγεται μια καινούργια σελίδα στη ζωή του Hockney γεμάτη γκέι μπαρ, ηλιοκαμένους σέρφερ και Άγγλους λάτρεις της leather κουλτούρας.
Στον πυρήνα της βρίσκεται η αίσθηση του ενθουσιασμού και της ελευθερίας που ανακάλυψε ο Hockney στην Αμερική, μια εμπειρία που δεν είχε φυσικά καμιά σχέση με το γκρίζο, σημαδεμένο ακόμα από τη μεταπολεμική λιτότητα, Λονδίνο που είχε αφήσει πίσω του.
Στη 2η φωτογραφία, ο David, απόλυτα ενσωματωμένος πια στη Δυτική Ακτή, με cool καλιφορνέζικο αέρα και ντύσιμο, (πάει το ψαρωμένο, συντηρητικό στυλ της προηγούμενης φωτογραφίας), ποζάρει με τον Jack Nicholson για τον φωτογράφο Michael Childers στο Hollywood.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους