Σύνορα για τους πολλούς, κάμερες για τους «εκλεκτούς» Είναι απορίας άξιο το πώς η υποκρισία έχει γίνει η νέα κανονικότητα. Από τη μία, οι υποστηρικτές των ανοικτών συνόρων ( κουμουνιστικα κομματα ή ο...
Σύνορα για τους πολλούς, κάμερες για τους «εκλεκτούς» Είναι απορίας άξιο το πώς η υποκρισία έχει γίνει η νέα κανονικότητα.
Από τη μία, οι υποστηρικτές των ανοικτών συνόρων ( κουμουνιστικα κομματα ή ο αριστεροστροφος φασισμός) ευαγγελίζονται μια παγκόσμια κοινότητα χωρίς σύνορα, ενώ από την άλλη, περιφράσσουν τα σπίτια, τα γραφεία, τα χωράφια και τις περιουσίες τους με κάμερες και συρματοπλέγματα.
Τελικά, η ασφάλεια είναι δικαίωμα για εκείνους, αλλά προνόμιο που στερούν από την κοινωνία. Στο ίδιο κάδρο, βλέπουμε το πολιτικό "κέντρο" να εκδηλώνει το αλλεργικό του σύνδρομο απέναντι σε ένα κοινοβουλευτικό κόμμα, αρνούμενο την ανάληψη προεδρίας, ενώ την ίδια στιγμή επιδεικνύει μια πρωτοφανή ανεκτικότητα —αν όχι "φιλία"— προς εξτρεμιστικές οργανώσεις( ISIS , Χαμας) και εισβολείς ( Τουρκία ) που απειλούν ευθέως τις αξίες μας. Δημοκρατία των επιλεκτικών ευαισθησιών ή απλώς η απόλυτη κατάπτωση της λογικής; Οι μάσκες έχουν πέσει εδώ και καιρό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους