Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΩΣ ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟΔΟΜΗΣΑΝ ΤΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Διάβασα το εξαιρετικό βιβλίο του Γιώργου Νικολόπουλου: Κολλέγιο Αθηνών, ένα σχολείο για την "ηγέτιδα τάξιν" (εκδόσεις Ίκαρος). Ο συγγραφέας μου κάνει την τιμή να παραθέσει αποσπάσματα από μία συνέντευξη που του έδωσα με τις αναμνήσεις μου από το Κολλέγιο της δεκαετίας του ΄70. Εισήχθην (κατόπιν εξοντωτικών εξετάσεων) στο Κολλέγιο το 1971, όπου κυριαρχούσε ακόμα το πνεύμα του Εμμανουήλ Μπενάκη, του Στέφανου Δέλτα και του Homer Davis, καθώς και η πρωτοποριακή αμερικανική παιδαγωγική.

Αλλά όλα αυτά άλλαξαν δραματικά το 1974, όταν διορίστηκε εν μέσω της Μεταπολίτευσης διευθυντής ο Σοφοκλής Μαρκιανός, κλασσικός φιλόλογος με διδακτορικό από το Τσιντσινάτι αλλά μέλος του ΚΚΕ (προφανώς το ΔΣ έπρεπε με αυτόν τον τρόπο να διαχειριστεί το έκρυθμο ιδεολογικό κλίμα της εποχής). Ο Μαρκιανός στην σύντομη περίοδο που διετέλεσε διευθυντής προέβη σε αθρόους διορισμούς κομμουνιστών συνδικαλιστών καθηγητών, οι οποίοι αμέσως αποδύθηκαν σε επιχείρηση αποδόμησης του "σχολείου της αστικής τάξης", του "φυτώριου του αμερικανικού ιμπεριαλισμού" και λοιπές ανοησίες.

Οι συνδικαλιστές αυτοί στην πραγματικότητα απεχθάνονταν το σχολείο στο οποίο υπηρετούσαν και έβλεπαν τα παιδιά ως γόνους της μισητής αστικής τάξης.

Το αποτέλεσμα ήταν, βοηθούντος του γενικώτερου κλίματος της εποχής, το Κολλέγιο να μεταλλαχθεί σε κάτι που δεν είχε καμμία σχέση με αυτό που ξέραμε.

Θυμάμαι την 28η Οκτωβρίου του 1975 όταν στον πανηγυρικό του ο καθηγητής ιστορίας Βανδώρος είπε την (και άδικη και ανιστόρητη) άποψη ότι "το ΟΧΙ δεν το είπε ο Μεταξάς αλλά ο λαός" και έγινε σάλος.

Οι συνδικαλιστές αυτοί επεξέτειναν την δράση τους και σε άλλα ιδιωτικά σχολεία, δηλητηριάζοντας το κλίμα και επιχειρώντας να επιβάλουν τις ιδεοληψίες τους στα παιδιά. Εγώ ως μαθητής έμεινα απρόσβλητος, άλλοι όμως όχι. Συνιστώ πάντως να διαβάσετε το εξαιρετικό αυτό βιβλίο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους