Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν από λίγες ώρες βρέθηκα στη σχολική γιορτή του Δημητράκη μου.

Του μικρού μου αγοριού που είναι 12 χρονών, αυτιστικός, και μόλις ολοκλήρωσε την πέμπτη δημοτικού.

Καθώς τον κοιτούσα, ένιωσα την ανάγκη να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην κα Μαρία τη διευθύντρια, στη δασκάλα του τη Νατάσα, στη Λια, βοηθός ειδικού παιδαγωγού, στο βοηθητικό προσωπικό και σε όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά δίπλα του.

Σε όλους όσους τον αποδέχονται, τον κατανοούν, τον ενθαρρύνουν και τον βοηθούν να εξελίσσεται, με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

Για εμάς, το σχολείο δεν είναι απλώς ένα σχολείο.

Είναι ένα δεύτερο σπίτι, ο χώρος όπου αφήνω το παιδί μου κάθε πρωί και νιώθω ήρεμη.

Νιώθω ασφάλεια, ότι βρίσκεται εκεί ακριβώς που πρέπει να βρίσκεται.

Στο καλύτερο σχολικό περιβάλλον που θα μπορούσα να ονειρευτώ για εκείνον.

Στη σημερινή γιορτή ο Δημητράκης δεν συμμετείχε όπως συμμετέχουν τα περισσότερα παιδιά.

Δεν είπε ποιήματα, δεν πρωταγωνίστησε, δεν ακολούθησε όλο το πρόγραμμα.

Για λίγο μόνο σηκώθηκε και χόρεψε.

Και ίσως για κάποιους να φάνηκε κάτι μικρό.

Για μένα όμως ήταν τεράστιο.

Και εδώ θέλω να πω σε όλους τους γονείς αυτιστικών παιδιών.

Τα παιδιά μας ίσως να μη συμμετέχουν στις σχολικές γιορτές με τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.

Ίσως να μη σταθούν στη σκηνή, να μη πουν το ποίημα τους, να μη φορέσουν το κοστούμι τους, να μη μας χαρίσουν τη φωτογραφία που φανταζόμασταν.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν να μας διδάξουν κάτι πολύ πιο σημαντικό.

Γιατί κάθε μικρό τους βήμα κρύβει πίσω του έναν αγώνα που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν.

Κάθε συμμετοχή, κάθε προσπάθεια, κάθε χαμόγελο, κάθε στιγμή σύνδεσης είναι μια νίκη.

Ας σταματήσουμε λοιπόν να συγκρίνουμε τα παιδιά μας με τα υπόλοιπα παιδιά, να τα κοιτάμε μέσα από το πρίσμα αυτού που θα θέλαμε να είναι και ας αρχίσουμε να τα θαυμάζουμε γι’ αυτό που πραγματικά είναι.

Για τη δύναμή τους, την αυθεντικότητά τους, τη μοναδικότητά τους.

Γιατί η αξία ενός παιδιού δεν μετριέται από το πόσο μοιάζει στα υπόλοιπα παιδιά.

Η αξία του μετριέται από το φως που κουβαλά μέσα του.

Και σήμερα, μέσα σε εκείνη τη σχολική γιορτή, εγώ είδα το φως του Δημητράκη να λάμπει.

Και ένιωσα πιο περήφανη από ποτέ.

Καλή πρόοδο σε όλα τα παιδιά και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους εκπαιδευτικούς που δε διδάσκουν μόνο γράμματα, αλλά διδάσκουν αποδοχή, αγάπη και ανθρωπιά 🙏

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους