Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Περί του «Ανάξιος» και της Εκκλησιαστικής Συνείδησης Υπάρχουν εποχές όπου το «Άξιος» εκφυλίζεται σε μία τυπική επιδοκιμασία και το «Ανάξιος» σε κραυγή οργής, είτε σε κραυγαλέα ομολογία πίστεως.

Και στις δύο πρώτες περιπτώσεις ενδεχομένως να χάνεται η αλήθεια.

Διότι το ζήτημα δεν είναι η φωνή και η ένταση του πλήθους, αλλά η συνείδηση της Εκκλησίας που ομολογεί ευθυτενώς την πίστη της.

Και το "Ανάξιος", κατά τας πηγάς και Γραφάς, στην περίπτωση που έχουμε επίδοξους και έμμισθους Μοιχεπιβήτορες είναι κραυγαλέα ομολογία πίστεως που δημιουργεί ρήξη και διάσταση της Αληθείας με τον πατέρα του ψεύδους.

Κάθε εξουσία, πολιτική ή εκκλησιαστική, τείνει να επιθυμεί τη σιωπή των πολλών.

Η σιωπή είναι βολική, αφού δεν ελέγχει, δεν ενοχλεί, δεν αποκαλύπτει αντιφάσεις.

Όμως η Ορθόδοξη παράδοση δεν γνώρισε ποτέ έναν λαό βουβό και κουφάλαλο.

Γνώρισε έναν λαό που μαρτυρεί, ελέγχει, ομολογεί και, όταν χρειαστεί, αντιστέκεται ρωμαλέα.

Από την άλλη, η εύκολη καταγγελία μπορεί να κρύβει μια άλλη μορφή φιλαυτίας: την ηδονή του αυτοχρισμένου κριτή, που θεωρεί τον εαυτό του τελευταίο φύλακα της αλήθειας.

Τότε το «Ανάξιος» παύει να είναι εκκλησιαστική μαρτυρία και γίνεται ναρκισσιστική αυτοεπιβεβαίωση.

Ακόμα και αυτό να συμβαίνει, δεν αίρεται η αλήθεια του πράγματος που είναι η μεγίστη εκκλησιαστική αδικία του αιώνα εις βάρος του κανονικού σεβ Μητροπολίτη Πάφου κ. Τυχικού.

Το αληθινό ερώτημα δεν είναι ποιος φωνάζει δυνατότερα το "Ανάξιος" ή το "Άξιος". Είναι θεωρώ, το ποιος έχει σταυρώσει αρκετά το Εγώ του, ώστε να διακρίνει μεταξύ προσωπικής εμπάθειας και θεολογικής ευθύνης.

Να διακρίνει ευκρινώς την αλήθεια από το ψεύδος. Η Εκκλησία δεν σώζεται ούτε από τη δουλοπρεπή υπακοή ούτε από τη μόνιμη ανταρσία, τον φανατισμό και τον ζήλο άνευ επίγνωσης.

Σώζεται, θεωρώ, όταν η αλήθεια γίνεται βαρύτερη από την εξουσία και η ταπείνωση βαρύτερη από την αυτοδικαίωση.

Τότε, και μόνον τότε, το «Άξιος» και το «Ανάξιος» παύουν να είναι συνθήματα, και γίνονται πράξεις συνείδησης ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων αλλά και της Ιστορίας.

Σημειωτέον, το Σώμα της Εκκλησίας, Κληρικών, Λαϊκών και Μοναχών, είναι κανονικό τους δικαίωμα να φωνάζουν το "Άξιος" αλλά και το "Ανάξιος". Καθότι, οι Λαϊκοί είναι ισότιμοι οντολογικά με τους Κληρικούς, αφού δεν υφίστατο οντολογική διαφορά μεταξύ κληρικών και λαϊκών.

Τα υπόλοιπα γλυκητερά και ηθικολογικά που παρατηρώ, αποδεικνύει μονάχα την αδαημοσύνη, λιπαρή άγνοια και ασχετοσύνη όσων θρασύδειλων υποκειμένων εκφράζουν δημόσια ή κατ ιδίαν θέση, δηλαδή αγαπουλίστικες αυθαίρετες γνώμες, εις βάρος μάλιστα της ανοιχτής υπόθεσης και πληγής του σεβ. Μητροπολίτη Πάφου κ Τυχικού.

Είναι καθήκον και δικαίωμα των ευσεβών πιστών να εκλέγουν και να επιλέγουν τον Επίσκοπο και Μητροπολίτη τους, και όπου υφίσταται περιορισμός στα κανονικά δικαιώματα των Λαϊκών τούτο σημαίνει ότι η διοίκηση της Εκκλησίας οδεύει κατά τας οδούς του πατρός του ψεύδους. ⚜️ Του Παναγιώτη Νούνη, ✌️Ελεύθερος Στοχαστής 👊

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους