Είμαι γέννημα θρέμμα της δυτικής Θεσσαλονίκης. Μέχρι να φύγω από την πόλη ζούσα ακριβώς πάνω από τις δίδυμες εργατικές δωδεκαόροφες πολυκατοικίες της οδού Λαγκαδά, έπαιζα στα γήπεδα της Ξηροκρήνης...

Πλήρες Κείμενο:

Είμαι γέννημα θρέμμα της δυτικής Θεσσαλονίκης. Μέχρι να φύγω από την πόλη ζούσα ακριβώς πάνω από τις δίδυμες εργατικές δωδεκαόροφες πολυκατοικίες της οδού Λαγκαδά, έπαιζα στα γήπεδα της Ξηροκρήνης και της Νεάπολης, περνούσα σχεδόν καθημερινά έξω από το στρατόπεδο του Παύλου Μελά που ήταν μόλις 4-5 τετράγωνα μακριά από το πατρικό μου σπίτι.

Γι’αυτό και ξέρω από πρώτο χέρι ότι για δεκαετίες οι δυτικές συνοικίες ήταν κάτι σαν τη «σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού». Αόρατες, αποκομμένες και αθέατες από το πιο λουστραρισμένο ιστορικό κέντρο της πόλης.

Και φυσικά πολύ πιο μακριά από τη φυσική απόσταση που τις χωρίζει από τα πιο πράσινα, άνετα και ευκατάστατα ανατολικά προάστια.

Είναι περίεργο το συναίσθημα να νιώθεις ότι ζεις στο «μεταίχμιο». Ότι δεν έχεις δικαίωμα σε ευπρεπείς δημόσιους χώρους, σύγχρονες υποδομές πολιτισμού, αθλητισμού, μεταφορών, εκπαίδευσης.

Γι’αυτό και ξέρω από πρώτο χέρι ότι αυτό που συνέβη σήμερα στη δυτική Θεσσαλονίκη με τα εγκαίνια του πρώτου και μεγαλύτερου μητροπολιτικού αστικού πάρκου της Β. Ελλάδος, στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, είναι σπουδαίο και στην ουσία του και στο συμβολισμό του.

Διότι γκρεμίζει επιτέλους αυτόν τον αόρατο τοίχο που χώριζε το κέντρο της πόλης με τις δυτικές της συνοικίες.

Η απομόνωση της δυτικής Θεσσαλονίκης σταματάει εδώ.

Το νέο μητροπολιτικό πάρκο που παραδώσαμε μαζί με την περιφέρεια και τον δήμο Παύλου Μελά κάνει τη δυτική Θεσσαλονίκη για πρώτη φορά σημείο αναφοράς.

Όχι μόνο για τους κατοίκους της αλλά και για τους υπόλοιπους Θεσσαλονικείς που δεν είχαν λόγο έως πρότινος να την επισκέπτονται.

Και προσφέρει τη δυνατότητα και την ευκαιρία να ξαναγαπήσουμε τον τόπο μας.

Η δυτική Θεσσαλονίκη δεν ζητά προνόμια.

Ζητά αυτό που της αξίζει.

Να έχει τις ίδιες ευκαιρίες με κάθε άλλη περιοχή της πόλης.

Και σήμερα, με έργα που προχωρούν όπως το νέο περιαστικό δάσος των 3.000 στρεμμάτων της δωρεάς Ανδρεάδη, τις >400 κοινωνικές κατοικίες στο στρατόπεδο Ζιάκα, το νέο επιχειρηματικό πάρκο logistics στο στρατόπεδο Γκόνου, το νέο ογκολογικό νοσοκομείο στο στρατόπεδο Καρατάσιου, και την πράσινη και πολιτιστική ανάπλαση του στρατοπέδου Παύλου Μελά, η δυτική Θεσσαλονίκη αποκτά πλέον νέα τοπόσημα που τη συνδέουν οργανικά με την υπόλοιπη Θεσσαλονίκη και μεταφέρουν κρίσιμες λειτουργίες της εκεί.

Μια ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στο εξαιρετικό μουσείο των ευρημάτων από τις ανασκαφές του Μετρό Θεσσαλονίκης που ήδη φιλοξενείται στο μητροπολιτικό πάρκο.

Ένα σπουδαίο έργο του ταμείου ανάκαμψης, μια όαση πολιτισμού που αναδεικνύει την πόλη κάτω από την πόλη που έφερε στην επιφάνεια αυτό το μεγάλο τεχνικό έργο. Θερμά συγχαρητήρια στη Λίνα Μενδώνη. Το είπαμε και το κάναμε. Κι εδώ κάτι αλλάζει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους