Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το Θριάσιο Πεδίο δεν κινδυνεύει απλώς να γίνει μια ακόμη περιβαλλοντικά επιβαρυμένη περιοχή.

Κινδυνεύει αν συνεχιστεί η ίδια πορεία να μετατραπεί σταδιακά σε μια νοσηρη πεδιάδα.

Οχι μόνο επειδή θα έχει ρυπους, καπνούς, οσμές, καύσωνες και ανεξέλεγκτες χρήσεις.

Αλλά επειδή θα είναι ένας τόπος όπου θα εξαντλούνται ταυτόχρονα οι φυσικοί πόροι, οι υποδομές, η κοινωνική αντοχή, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και η ψυχική δύναμη των ανθρώπων που ζουν μέσα σε αυτήν.

Η ίδια η γεωμορφολογία του τόπου κάνει την κατάσταση ακόμη πιο σύνθετη, καθώς δεν είναι ένας ανοιχτός χώρος που μπορεί να απορροφά διαχρονικά όλες τις πιέσεις.

Είναι μια πεδιάδα με φυσικά όρια, ανάμεσα σε ορεινούς όγκους, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, μεγάλους οδικούς άξονες, λιμενικές δραστηριότητες, αποθηκευτικές χρήσεις και κατοικημένες περιοχές.

Σε συνθήκες απνοιας, καύσωνα ή θερμικών αναστροφών, οι ρύποι, η θερμότητα, οι οσμές και ο καπνός δεν διαχέονται πάντα εύκολα στην ατμόσφαιρα.

Μπορούν να παραμένουν πάνω από την περιοχή και να βαραίνουν την καθημερινότητα, την υγεία και την αίσθηση ασφάλειας των κατοίκων.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ρύπανση.

Δεν είναι μόνο οι φωτιές, οι παράνομες καύσεις, οι πλημμύρες, οι βιομηχανικές δραστηριότητες, τα logistics, οι ανεξέλεγκτες χρήσεις ή η παραβατικότητα.

Είναι το άθροισμα όλων αυτών πάνω σε έναν τόπο που έχει ήδη δεχθεί περισσότερα από όσα αντέχει.

Οταν μια γεωμορφολογικά ευαίσθητη πεδιάδα φορτώνεται συνεχώς με νέες πιέσεις, χωρίς ενιαίο σχέδιο, χωρίς αυστηρή εποπτεία και χωρίς ουσιαστική συνεργασία Δήμων, Περιφέρειας και Πολιτείας, τότε η υποβάθμιση παύει να είναι μόνο περιβαλλοντική.

Γίνεται ζήτημα δημόσιας υγείας, ασφάλειας, κοινωνικής συνοχής και ποιότητας ζωής. Το Θριάσιο έχει αναμφίβολα τεράστια οικονομική σημασία.

Παράγει, μεταφέρει, αποθηκεύει και εξυπηρετεί κρίσιμες λειτουργίες της Αττικής και της χώρας.

Όμως το ΑΕΠ δεν καθαρίζει τον αέρα που αναπνέουν τα παιδιά.

Τα εκατομμύρια των επενδύσεων δεν σβήνουν τον φόβο των κατοίκων όταν βλέπουν καπνούς, ανεξέλεγκτες δραστηριότητες, εγκαταλελειμμένους χώρους ή χρήσεις που απλώνονται δίπλα στις γειτονιές τους.

Το πραγματικο ερώτημα σήμερα δεν είναι πόσο ακόμη μπορεί να προσφέρει το Θριάσιο στην οικονομία.

Είναι πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει.

Μια πεδιάδα γίνεται νοσηρή όχι μόνο όταν ρυπαίνεται ο αέρας, το έδαφος ή το νερό της.

Γίνεται νοσηρή όταν λιγοστεύει το πράσινο, όταν πιέζονται οι υποδομές, όταν οι φυσικοί πόροι εξαντλούνται, όταν η παραβατικότητα βρίσκει χώρο στα κενά ελέγχου, όταν οι κάτοικοι ζουν με μόνιμη ανασφάλεια και όταν η καθημερινότητα μετατρέπεται σε μια διαρκή κατάσταση επιβάρυνσης.

Αν ο κάτοικος δεν ξέρει τι καίγεται, τι αναπνέει, τι σχεδιάζεται δίπλα του και ποιος τελικά ελέγχει τι, τότε δεν έχουμε απλώς περιβαλλοντικό πρόβλημα.

Έχουμε πρόβλημα εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς, πρόβλημα δημοκρατικής λειτουργίας και πρόβλημα αξιοπρέπειας για μια περιοχή που έχει σηκώσει πολύ περισσότερα από όσα της αναλογούν. Το Θριάσιο χρειάζεται άμεσα ένα ενιαίο σχέδιο προστασίας και ανασυγκρότησης, με επιστημονικά δεδομένα, επιδημιολογική παρακολούθηση, σταθερούς περιβαλλοντικούς ελέγχους, καθαρούς κανόνες χρήσεων γης, κλιματική θωράκιση των υποδομών, ενίσχυση του πρασίνου και ουσιαστική συνεργασία όλων των αρμόδιων φορέων.

Αν δεν ληφθούν άμεσα δραστικά μέτρα, κινδυνεύει να πληρώσει πολύ ακριβά μια ανάπτυξη που μετρά έργα, επενδύσεις και οικονομικούς δείκτες, αλλά όχι την υγεία, την ασφάλεια, την κοινωνική ηρεμία και την ποιότητα ζωής.

Και τότε δεν θα μιλάμε απλώς για μια επιβαρυμένη βιομηχανική ζώνη, αλλά για μια πεδιάδα που αρρωστησε συνολικά, περιβαλλοντικά, κλιματικά, κοινωνικά, θεσμικά και ανθρώπινα.

Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να σταματήσει ο τόπος να παράγει, αλλά να πάψει να εξαντλείται. Το Θριάσιο δεν είναι τρεις ξεχωριστές πραγματικότητες.

Είναι μια κοινή πεδιάδα με κοινό αέρα, κοινές πιέσεις και κοινές συνέπειες.

Αν αρρωστησει συνολικά θα το πληρώσουμε όλοι, στην Ελευσίνα, στη Μάνδρα, στον Ασπρόπυργο και σε κάθε γειτονιά που μοιράζεται την ίδια καθημερινότητα. Ιωάννης Π. Παναγιωτούλιας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους