Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είδε μυστικά που έπρεπε να μείνουν θαμμένα. Μίλησε. Και τότε ολόκληρη η Βρετανία γύρισε να την καταστρέψει.

Οκτώβριος 1996.

Μια 28χρονη γυναίκα παίρνει μια απόφαση που θα της κοστίσει τα πάντα.

Το όνομά της: Annie Machon.

Απόφοιτη του Cambridge.

Ειδική σε θέματα αντιτρομοκρατίας.

Αξιωματικός της MI5 – της μυστικής υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας της Βρετανίας.

Έξι χρόνια ανέβαινε τις βαθμίδες.

Ήταν από τις καλύτερες.

Το 1992, μαζί με τον σύντροφό της David Shayler, αναλαμβάνουν μια φαινομενικά απλή δουλειά: να συνοψίσουν τα αρχεία της MI5 για **κάθε** υποψήφιο βουλευτή.

Κάθε έναν.

Μένουν άναυδοι.

Υπάρχουν φάκελοι για αριστερούς πολιτικούς.

Για υπουργούς.

Για ανθρώπους που απλώς διαφώνησαν με την κυβέρνηση. Η MI5 κατασκόπευε εκλεγμένους αξιωματούχους. Συστηματικά. Παράνομα.

Εξέφρασαν ανησυχίες.

Τους αγνόησαν.

Μετατίθενται στην αντιτρομοκρατία.

Εκεί βρίσκουν κάτι πολύ χειρότερο.

Η βομβιστική επίθεση στο Bishopsgate το 1993. Η MI5 **ήξερε** ότι ερχόταν.

Είχε πληροφορίες.

Δεν έκανε τίποτα.

Ένας άνθρωπος πέθανε.

Ζημιές 350 εκατομμυρίων λιρών.

Η επίθεση στην ισραηλινή πρεσβεία το 1994.

Ξανά: οι πληροφορίες υπήρχαν.

Ξανά: καμία ενέργεια.

Και μετά ανακαλύπτουν κάτι που τους κάνει να φύγουν.

Το 1995, η βρετανική μυστική υπηρεσία πληρώνει Λίβυους εξτρεμιστές – μέλη της Αλ Κάιντα – 100.000 λίρες για να δολοφονήσουν τον Καντάφι.

Το σχέδιο αποτυγχάνει.

Η βόμβα σκοτώνει αθώους πολίτες.

Η κυβέρνηση το συγκαλύπτει.

Ποτέ δεν το λέει στο Κοινοβούλιο.

Ποτέ σε κανέναν. Η Annie το αναφέρει μέσω των κανονικών διαύλων.

Οι προϊστάμενοί της την απειλούν.

Της λένε να το αφήσει. «Μείνε σιωπηλή ή αντιμετώπισε συνέπειες». Εκείνη και ο David παραιτούνται.

Και στη συνέχεια κάνουν κάτι που η κυβέρνηση δεν περίμενε: πάνε στον Τύπο.

Η πρώτη ιστορία βγαίνει πρώτο σελίδο.

Το κοινό εξοργίζεται. Το Κοινοβούλιο ζητά έρευνες.

Τίποτα δεν αλλάζει.

Η κυβέρνηση τους απειλεί.

Εκδίδεται δικαστική απόφαση που απαγορεύει περαιτέρω δημοσιεύσεις.

Η αστυνομία κάνει έφοδο στο σπίτι τους.

Αντιμετωπίζουν κατηγορίες για κατασκοπεία – δεκαετίες φυλάκισης.

Το σκάνε.

Για ένα μήνα ζουν στην παρανομία – τρένα, φτηνά ξενοδοχεία, διαφορετικές πόλεις κάθε λίγες νύχτες, πάντα με έτοιμες βαλίτσες.

Τότε η Annie κάνει κάτι πιο γενναίο από το να τρέχει.

Γυρίζει πίσω.

Μπαίνει στο Λονδίνο οικειοθελώς. Γνωρίζει ότι την περιμένει σύλληψη, ανάκριση, ίσως φυλακή. Η κυβέρνηση την αφήνει να μπει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους