Πριν λίγες ημέρες έφυγε ένας αγαπημένος μου φωτογράφος, ο Duane Michals (1932-2026). Αισθητικά, πολιτικά, υπαρξιακά, είχε θέση και άποψη, κάτι που για μένα τον κάνει να ξεχωρίζει από άλλους...
Πριν λίγες ημέρες έφυγε ένας αγαπημένος μου φωτογράφος, ο Duane Michals (1932-2026). Αισθητικά, πολιτικά, υπαρξιακά, είχε θέση και άποψη, κάτι που για μένα τον κάνει να ξεχωρίζει από άλλους καλλιτέχνες.
Και δεν "φώναζε" αυτό που έκανε, απλώς έβρισκε τον δικό του τρόπο να μιλήσει.
Απλά και όμορφα.
Βάζω πρώτη τη φωτό που με κέρδισε όταν ήμουν φοιτητής φωτογραφίας: 'This Photograph Is My Proof' (USA, 1967) This photograph is my proof.
There was that afternoon, when things were still good between us, and she embraced me, and we were so happy.
It did happen.
She did love me. Look, see for yourself! Γιατί από τότε υπήρχε το σχόλιο του εφήμερου και ταυτόχρονα της ανάγκης που έχουμε για 'απόδειξη' (του εαυτού). Απορία το 'χω αν είχε πει κάτι για τα social media. Δεν γράφω παραπάνω, δεν χρειάζεται, μερικές τυχαίες φωτό ακόμα, και όποι@ θέλει τον ψάχνει ;)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους